Leeftijd: 33 jaar         Functie: Scheidsrechter     Hoe kijk je terug op het afgelopen seizoen? Wat mij betreft mag seizoen 2002 de boeken in als een uitdaging die best redelijk geslaagd is. En die uitdaging was er op vele fronten. Zo was 2002 het seizoen waarin we als scheidsrechters een nieuwe commissioner kregen (André Schrijber) en dan is het altijd afwachten wat er gaat veranderen. Dat bleek erg mee te vallen. De belangrijkste verandering bij de scheidsrechters was het crewsysteem. In voorgaande jaren bleef de crew als geheel één (of meerdere) seizoen(en) lang bij elkaar. In 2002 hebben we erg veel in wisselende samenstellingen gewerkt. De Nederlandse hoofdklasse competitie was erg leuk vanwege de spanning die er toch het hele seizoen wel was. "Wie komen er bij de eerste zes (of liever: wie wordt er zesde) voor de splitsing?" en "Wie wordt er vierde en mag naar de Play-Offs?". Ook de Play-Offs zelf waren verrassend. Pioniers bood erg goede tegenstand aan superfavoriet Neptunus. Je ziet dat uiteindelijk in de stats niet terug (3-0 'sweep'), maar als je het genoegen hebt gehad er bij te mogen zijn, zijn de herinneringen zeer positief. Dat geldt met name voor de wedstrijden waarin pas in de negende inning de beslissing viel en die waar een verlenging nodig was. Maar ook HCAW en Kinheim lieten een prachtig honkbalgevecht zien. Internationaal kijk ik erg positief terug op 2002. Hele leuke en spannende wedstrijden van erg hoog niveau in maart (Florida, College Division I), waarbij ik van de tien wedstrijden zes keer achter de plaat mocht kruipen. Van die tien potjes werden er twee in de verlenging beslist en was het grootste verschil in uitslagen van die wedstrijden slechts vier runs. En dan was er in 2002 ook nog een meer dan interessante Europa Cup I in Barcelona, waar HCAW en Neptunus het prima deden, maar waarbij je ziet dat de verschillen in Europa steeds kleiner en kleiner worden. En uiteraard de Haarlemse Honkbalweek waarbij het Nederlandse team erg goed presteerde. Slagroom op het toetje was voor mij de Intercontinental Cup in november. Een toernooi van zeer hoog niveau door de aanwezigheid van vele profs (Korea, Taiwan, Dominicaanse Republiek en Panama), met voor mij persoonlijk verrassend positieve aanstellingen. Jammer dat het Nederlandse team daar niet verder is gekomen dan de eerste ronde. Wel tekenend dat Patrick Beljaards en Dirk van 't Klooster in het All Star-team zijn gekozen, dat is toch weer een mooie opsteker voor Nederland.     Wat verwacht je van het komende seizoen? Over de Nederlandse hoofdklasse kun je vrijwel geen betrouwbare voorspelling doen en eigenlijk is dat maar goed ook. Er wordt altijd veel gespeculeerd na de overschrijvingen over wie heeft 'verloren' en wie er sterker is geworden, maar tijdens het seizoen blijken er toch vaak vele verrassingen te zijn. Dat maakt het wel zo leuk en houdt je scherp; onderschatting is niet alleen een vijand van de spelers, maar ook van de scheidsrechter. Internationaal wordt het komende seizoen een van de drukste ooit, voor diegenen die op dit vlak actief zijn. Dat geldt niet alleen voor de spelers van de topteams, die ook nog eens in vertegenwoordigende teams spelen, maar ook voor de scheidsrechters, official scorers en commissioners. De Supercup, Europa Cups, het World Port Tournament, Europees Kampioenschap, Olympisch kwalificatietoernooi, Wereld Kampioenschap en tenslotte het pre-Olympisch toernooi; allemaal toernooien die voorzien moeten worden van officials. En omdat vele van deze toernooien in ons land zijn, moeten we een behoorlijke extra inspanning doen om aan onze verplichtingen te kunnen voldoen. De meesten hebben een 40+ urige werkweek en een stuk of 25 vakantiedagen, maar moeten het stellen zonder compensatie van NOC*NSF voor loonderving. Hierdoor is het aantal vrije dagen komend jaar zelfs onvoldoende om deel te kunnen nemen aan alle toernooien. En het is natuurlijk helemaal fijn voor het thuisfront, dat zich weer een lange zomer alleen moet zien te vermaken...     Wat was jouw hoogtepunt/mooiste moment van het afgelopen seizoen? Lastige vraag. Er waren vele mooie momenten. In de terugblik op het afgelopen seizoen heb ik er al een paar genoemd, maar laat ik hier wat specifieker zijn. In februari was het examen van de scheidsrechterscursus A die ik gaf in Rosmalen. Een zeer, zeer fanatieke groep scheidsrechters in spé bezocht daar niet alleen de standaard geplande avonden, maar ook de extra ingelaste avonden met spelsituaties op video en vragen in de vorm van een quiz (met prijzen natuurlijk). Het resultaat mocht er zijn: 100% geslaagd !! Met een gemiddeld slagingspercentage van rond de 60% voor deze cursus, is dat zeker één van de hoogtepunten van het (voor)seizoen. Een hoogtepunt van heel andere aard: in maart was ik op één van de vrije honkbaldagen bij de wedstrijd Atlanta Braves vs. Los Angeles Dodgers in het schitterende Disney Wide World of Sports, op uitnodiging van MLB-plaatscheidsrechter Randy Marsh. Hij had gezorgd voor 'front row VIP seats'. Als je dan wat kunt praten met dat soort scheidsrechters en even later zelfs met John Smoltz, is je dag natuurlijk helemaal goed. Blijkt hij een goede vriend te hebben in Nederland en vraagt hij of ik de plaats Hoorn ken, waar zijn vriend woont. Grappig; de wereld wordt wel klein zo. In juni speelden Neptunus en HCAW het Europa Cup I toernooi in Barcelona. Een toernooi van een verrassend hoog niveau. Er was geen enkele wedstrijd die te winnen was met 'tweederangs werpers', zoals vroeger nog wel eens het geval was. Na twee spannende halve finales stonden de beide Nederlandse teams tegenover elkaar in de finale. Ik was aangesteld als plaatscheidsrechter. Een erg eervolle aanstelling en een hele leuke bekroning van een mooi toernooi. Het laatste hoogtepunt dat ik wil noemen, is de positie op de internationale lijst en de uitnodigingen c.q. aanstellingen die daarbij horen. Naast het reeds genoemde EC I toernooi was dat dit jaar ook de Haarlemse Honkbalweek en de Intercontinental Cup op Cuba.     Wat was jouw dieptepunt/ergste moment van het afgelopen seizoen? Wat mij betreft sprong er één zaak echt uit. Dieptepunt voor het Nederlandse honkbal scheidsrechteren vond (vind) ik de discussie omtrent vermeende partijdigheid en uiteindelijk het tijdelijk staken van de tweede wedstrijd van de Holland Series. Het gaat me dan niet zozeer om het staken zelf, maar veel meer om het signaal dat er vanuit gaat. Een scheidsrechter dient per definitie onpartijdig te zijn en wordt juist om die reden aangesteld bij een bepaalde wedstrijd. Wanneer die onpartijdigheid dan in twijfel wordt getrokken en uiteindelijk als resultaat heeft dat er zelfs een wedstrijd voor stil gelegd moet worden, is dat schadelijk voor onze sport. Tel hierbij op het gevecht dat daar later in de media over werd gevoerd. We zijn met z'n allen niet in staat geweest om als sport positief in het nieuws te komen. Ik zou het persoonlijk erg jammer vinden als door het gebeurde, sommigen niet meer bij bepaalde verenigingen zouden scheidsrechteren. Dat zou in feite hetzelfde zijn als bijvoorbeeld twee teams eens een keer een akkefietje hebben op een zonnige zondagmiddag. De slagman wordt voor de derde keer die wedstrijd op zijn helm geraakt door de pitch, de dugouts stromen leeg, er wordt wat geduwd en getrokken en er valt zelfs een klap. De rust wordt hersteld en vervolgens verklaart men doodleuk dat er de rest van het seizoen hierdoor niet meer tegen elkaar wordt gespeeld... Gelukkig gebeuren dat soort dingen niet bij de teams en wellicht dat daar een voorbeeld aan genomen kan worden. Een ander dieptepunt(je) vond ik de organisatie van de afgelopen Intercontinental Cup op Cuba. Bij een tophonkballand als Cuba zou je toch een bepaalde verwachting mogen hebben, die uitstijgt boven de mentaliteit van een dergelijk Caribisch land. Ik zal alle details achterwege laten, maar als je de dag na aankomst ruim acht uur bezig bent om in het juiste hotel terecht te komen en daarbij in sommige hotels meer dan een keer bent geweest, gaat de lol er snel af. Een plaatwedstrijd bij 36 graden en dan niet even kunnen douchen, maar alleen gebruik kunnen maken van een bak (stilstaand) water en vervolgens een uur en drie kwartier moeten wachten tot je naar het hotel wordt gebracht... het zijn zaken die echt beter zouden kunnen en ook horen bij de status van een dergelijk land en toernooi.     Hoe ziet jouw winter eruit? Mijns inziens wordt het belang van 'de winter' in het algemeen onderschat. Het is een uitgelezen mogelijkheid om een goede basis te leggen voor het komende seizoen. Daar zijn vele mogelijkheden voor, maar ik kies altijd voor een combinatie van geestelijke en fysieke voorbereiding. Spelregelkennis is een belangrijk stuk bagage dat een scheidsrechter bij zich moet hebben. Los van een jaarlijkse spelregeltest die alle landelijke scheidsrechters af moeten leggen, geef ik zelf ook altijd cursussen en clinics op dat gebied. En geloof het of niet; dat is bijna nog leuker dan scheidsrechteren zelf... Het enthousiasme bij verenigingen waar je dat soort avonden organiseert, is vaak erg groot. Ik probeer het altijd luchtig te houden aan de hand van bijvoorbeeld 'De fabeltjeskrant van baseball-land' of andersoortige quizzen over honkbal en spelregels. Het is dan mooi meegenomen als je iemand zodanig aanspreekt, dat hij of zij ook gaat scheidsrechteren. Maar dat is daar niet het belangrijkste doel. Dat ligt anders bij de scheidsrechterscursus A die ik ook elke winter geef. Het is een cursus voor beginnende scheidsrechters, dus het is belangrijk om aan te sluiten bij hun belevingswereld. Vaak zijn het voormalige of nog actieve spelers, coaches of ouders die zich opgeven voor zo'n cursus. Gedurende de hele cursus 'speel' ik een wedstrijd tussen Kinheim en Neptunus met daarbij alle namen uit een reguliere line-up van die teams uit het seizoen ervoor. Vele cursisten spreekt dat wel aan, omdat ze de meeste namen kennen. Door het spelen van die wedstrijd en de vele spelsituaties is het heel herkenbaar; zeker voor de deelnemers die het spelletje zelf spelen of gespeeld hebben. Andere zaken waar ik me in de winter mee bezighoud, zijn onder andere fitness, hardlopen en schaatsen (zelf actief, maar ook als trainer en coach). Waarom hardlopen en schaatsen? Sportfysiologische theorieën laten een duidelijk verband zien tussen uithoudingsvermogen en concentratievermogen. Topschakers en topbiljarters doen ook aan duursporten om zich beter te kunnen concentreren op die momenten dat het écht belangrijk is in een wedstrijd: de finale. Iedereen vindt het fijn als je als plaatscheidsrechter in de eerste drie inningen geen bal mist, maar veel belangrijker is het wanneer je een dergelijke prestatie neerzet in de laatste drie inningen (of dat nou zeven, acht en negen of tien, elf en twaalf is). Tenslotte ga ik vanaf februari altijd de zaal in bij één of meerdere verenigingen. Wanneer pitchers en catchers daar bezig zijn met hun voorbereiding op het nieuwe seizoen, heb je een prima mogelijkheid om veel pitches te zien. De laatste jaren hebben we dit altijd met de crew van het afgelopen of aanstaande seizoen gedaan. Zo waren Almere '90 en HCAW vorig jaar zo gastvrij om ons twee keer per week 'mee te laten trainen'. Zo'n training ziet er voor ons dan als volgt uit. In wisselende samenstellingen werken wij in groepjes van drie of vier scheidsrechters per training aan onze 'basic mechanics' achter de catcher (timing, duidelijkheid van signalen en beoordeling van de slagzone). Hierbij gebruiken we twee videocamera's; één naast de werper om de zone goed te kunnen beoordelen en één aan de zijkant buiten de slagkooi voor een aantal andere aspecten. Als je dan een serie pitches gedaan hebt en even samen ter evaluatie de beelden hebt bekeken, kun je in een volgende serie werken aan verbeteringen. De opnamen thuis nog eens bekijken geeft dan weer een mooi startpunt voor de volgende training. Mijn winter eindigt in principe altijd in Florida met een serie oefenwedstrijden van colleges die daar hun voorbereiding op het seizoen hebben. Niet alleen qua spelniveau altijd een leuke uitdaging, maar zeker ook qua 'coach handling'. De managers van die grote colleges zijn in het algemeen zeer ervaren. Wanneer ze dan naar je toekomen na een twijfelachtige beslissing zal het ook zelden gaan over de call zelf, maar bijna altijd over je positie, timing of samenwerking met de rest van de crew. En de vragen die ze dan in alle rust stellen, wetend dat ze gewoon gelijk hebben, hebben behoorlijk veel effect. Meer in de rubriek: 'De winter van...'