'Ik moest mentaal sterk worden'
Vince Rooi is één van de Nederlandse honkballers die momenteel onder contract staan van een Amerikaanse proforganisatie. Dit seizoen kwam hij uit voor de Brevard County Manatees, een Advanced-A team van de Montreal Expos. Voor Rooi zit het seizoen erop. En dus heeft hij zijn koffers gepakt om tijdelijk weer terug te keren naar Nederland.
 | | Auteur: Redactie | Geplaatst op: 10-09-2002, 22.00 | |
Vince Rooi is twintig, maar heeft al een flinke staat van dienst als honkballer opgebouwd. Als speler van de Amsterdam Pirates, de club waar hij ooit als jeugdspeler begon, werd hij in 1998 door de Nederlandse scout Chicho Jesurun ontdekt. Jesurun was in dienst van de Amerikaanse proforganisatie Montreal Expos en wilde maar wat graag de jonge Nederlander inlijven.
Rooi koos er echter voor om zijn opleiding eerst af te maken. De Montreal Expos verloren de Amsterdammer hierna niet meer uit het oog en zagen nadat hij zijn school had afgerond, hun kans om de Nederlander vast te leggen.
De derde honkman herinnert zich zijn eerste weken in de Verenigde Staten nog goed. "Mijn eerste jaar in Amerika was het zwaarste", kijkt hij terug. "Ik was toen zestien jaar en voor het eerst een jaar lang weg van huis. Ik speelde toen ook in Rookie league. We speelden om 12.00 uur een wedstrijd en daarna waren we vrij. Er was niet veel te doen, dus ga je veel aan thuis denken. Aan je vrienden en familie bijvoorbeeld. Ik belde mijn ouders bijna elke dag. Gewoon omdat ik dan het gevoel had dat ik thuis was."
De eerste twee weken van zijn verblijf in Amerika waren de ouders van Rooi meegegaan naar Amerika. "Dat scheelde veel. Zij steunen mij volledig." De aanwezigheid van zijn ouders was erg belangrijk voor hem: "De concurrentie in Amerika is ontzettend groot", vertelt de Amsterdammer. "Je krijgt daar niet echt steun van je teamgenoten. Die krijg je pas als je in de Major League speelt. Tot die tijd blijven ze je zien als een concurrent."
Spijt
Toch heeft hij nooit spijt van zijn keuze gehad om de oversteek over de oceaan te maken. Toen Rikkert Faneyte zijn debuut in de Major League maakte voor de San Francisco Giants besefte de toen nog twaalfjarige Rooi dat ook hij niets liever wilde dan in Amerika honkballen. En dat dit niet alleen bij een droom zou blijven, bleek al snel toen verscheidene Amerikaanse proforganisaties, waaronder de Montreal Expos, Baltimore Orioles, Texas Rangers, Los Angeles Dodgers, Minnesota Twins en Toronto Blue Jays, interesse in de jonge Amsterdammer toonden. "Ik wist dat het iets was dat ik echt wilde doen."
Vorig jaar sloeg Rooi bij de Clinton Lumberkings (Single A) in de eerste twee maanden .190, maar voegde hier een gemiddelde van .305 na juli aan toe, waardoor hij uiteindelijk op een gemiddelde kwam van .254 met 22 tweehonkslagen, negen homeruns en zestig binnengeslagen punten. Het leverde hem promotie op naar de Manatees.
Hier moest hij voornamelijk mentaal nog groeien om ook slechte wedstrijden en slagbeurten te boven te komen. "Als je naar mijn statistieken kijkt, heb ik niet goed gespeeld, maar ik heb het afgelopen seizoen waarschijnlijk meer geleerd dan in al die andere jaren", vertelt Rooi.
"Ik heb nooit zo lang minder gespeeld. Ik moest dus echt mentaal sterk worden. Ik kon niet goed met falen omgaan. Maar als je als slagman zeven uit de tien keer faalt, ben je een top slagman en dat moet ik nu goed onthouden. Dus dit jaar heb ik niet veel aan mijn mechanics gewerkt, maar meer aan het mentale deel van het spel."
In 345 slagbeurten kwam de Nederlander tot 36 hits. Het leverde hem een slaggemiddelde op van .194. Wel sloeg hij dit seizoen 34 teamgenoten over de thuisplaat. Slechts twee teamgenoten haalden meer binnengeslagen punten.
Herenigd
Eind juni van dit jaar werd Rooi bij de Brevard County Manatees herenigd met zijn landgenoot Danny Rombley, met wie hij ook al voor de Clinton Lumberkings uit was gekomen. Voor Rooi was dit erg belangrijk. "Ik kan goed met Danny opschieten. Wij zien elkaar niet als concurrent, dus we kunnen ook goed met elkaar praten. Als ik even niet goed speel, vertelt hij mij wat hij denkt en andersom."
Het tweetal kan elkaars steun goed gebruiken. Nederlanders hebben het in de Verenigde Staten altijd moeilijker dan de Amerikanen. Rooi kan dit beamen: "Over het algemeen krijgen de Amerikanen meer geld, omdat ze gedraft worden. Daardoor zullen ze altijd vooraan staan. Als een buitenlander en een Amerikaan dezelfde kwaliteiten hebben, dan zal de Amerikaan voorrang krijgen." Maar de Nederlandse honkballer ziet hier wel verandering in komen. "Ze beginnen steeds meer interesse te tonen in Nederlandse honkballers", weet Rooi, om er daarna aan toe te voegen: "maar het blijft moeilijk."
Tijdens zijn verblijf in Nederland probeert Rooi zijn conditie op peil te houden door mee te trainen met de nationale A-selectie en zijn oude club Pirates. De kans dat hij binnenkort voor één van beide ploegen uitkomt, lijkt echter klein. "Major League Baseball wil zoals het er nu uitziet geen profspelers uit laten komen voor nationale teams dit jaar."
Ook een rentree bij de Amsterdam Pirates lijkt voorlopig nog toekomstmuziek. Eind februari vertrekt Rooi weer richting Amerika om zijn profavontuur te vervolgen. Stoppen met profhonkbal is hij nog niet van plan. Voorlopig zal hij dan ook niet voor een Nederlandse club uitkomen. Rooi: "Misschien als het niet lukt in Amerika, maar daar denk ik liever niet aan. Niet nu tenminste."
Meer nieuws
|
