sitemap    

World Series: Rockies moet, Red Sox mag

Manny Ramirez legde het vorige week per ongeluk nog het beste uit: “Ach, als we verliezen kan het altijd volgend jaar nog.” Ookal schoot het commentaar van de excentrieke links-velder van de Boston Red Sox (Hoezo excentriek? Klik hier!) bij de veeleisende fans van de vermaarde club in het verkeerde keelgat had hij de verhoudingen tussen de Colorado Rockies en de Red Sox niet beter kunnen illustreren.
Auteur: Leander SchaerlaeckensGeplaatst op: 26-10-2007, 09.30 
Ramirez, die zelden met de media praat, laat staan iets te zeggen heeft, is het boegbeeld van een Red Sox team dat zonder zorgen of vervloekingen (zoals de zogenaamde vervloeking van Babe Ruth na wiens verkoop aan de New York Yankees in 1919 de Red Sox geen kampioenschappen meer konden winnen) aan de World Series begint. Daar ze in 2004 nog gewonnen hebben, na 86 mislukte seizoenen, kan de grotendeels intacte spelersgroep weinig kwaad doen in New England. De streek die het falen van zijn grote liefde gewend is eist weinig meer dan dat er zijn best wordt gedaan en dat er mooi honkbal getoond wordt. En omdat de Sox voor het eerst sinds 1995 hun division (de American League East) weer eens gewonnen hebben en ook nog eens een 3-1 achterstand in de best-of-seven American League Championship Series om wisten te draaien kan hun seizoen eigenlijk al niet meer stuk. De club speelt onbekommerd en met veel liefde het toetje van zijn seizoen en lijkt elke winst als een bonus te beschouwen.

De Colorado Rockies daarentegen zitten in een tegenovergestelde situatie. Een decennium lang had de stad Denver om een Major League team moeten smeken en toen ze die in 1993 eindelijk kregen bleek het er door de hoogte onmogelijk om degelijk te pitchen. Daardoor was het voor de club zonder een goede werpersstaf lang zo goed als onmogelijk met de top mee te draaien. Jaar na jaar blijkt maar weer dat het de pitching is die in de Play-Offs het verschil maakt. Zelfs voor peperdure all-star pitchers Mike Hampton en Denny Neagle bleek het in 2001 onmogelijk om degelijk te presteren in de dunne berg lucht die curveballs zo goed als neutraliseert en verre klappen extra ver draagt. De club, die van zijn 15 voorgaande seizoenen slechts vijf keer meer wedstrijden wist te winnen dan verliezen en slechts eenmaal eerder in de Play-Offs speelde, haalde dit jaar dan toch op het nippertje de Play-Offs (dankzij het falen van de San Diego Padres en New York Mets). Daarna wist het zich, tegen alle verwachtingen in, van de Philadelphia Phillies en de Arizona Diamondbacks te ontdoen, en dat terwijl ze en passant 21 van hun laatste 22 wedstrijden wonnen. Nu de World Series eindelijk bereikt zijn, verwachten hun stad en zij zelf niets minder dan een titel.

Furore

En dit verschil was in de eerste wedstrijd goed te merken. De 27-jarige ace van de Sox, Josh Beckett, die al eens eerder furore maakte in de Play-Offs met de Marlins in 2003, schakelde de eerste vier slagmannen die hij tegenover zich kreeg met drie slag uit. Hij deed dit met zo’n gemakt dat het leek alsof hij met wat jochies op straat aan het ballen was.
Bostons lead-off slagman op zak-formaat Dustin Pedroia gooide daarna zijn bescheiden lichaamsgewicht aan zout in de wond door op de tweede pitch van de zeer matige Rockies starter Jeff Francis meteen een homerun te slaan. Tweehonkslagen van Kevin Youkilis en J.D. Drew en hits van Manny Ramirez (die deze Play-Offs een absurd gemiddelde van .441 slaat) en Jason Varitek brachten in de eerste inning nog eens twee punten over de thuisplaat.

In de tweede inning wisten de Rockies via tweehonkslagen van Garrett Atkins en Troy Tulowitzki nog een punt te scoren maar was het overduidelijk dat de Rockies geestelijk eigenlijk al gebroken waren en de wedstrijd gespeeld was. Bovendien snoepten de Red Sox dat punt in de gelijkmakende helft van de inning weer terug door vier wijd voor Youkilis en een tweehonkslag voor David Ortiz.

Nachtmerrie

Tegen de vierde inning had Francis, die op de heuvel Colorado’s enige troef is, reeds zes verdiende punten geïncasseerd en werd hij vervangen door de 21-jarige Franklin Morales die vervolgens zeven punten om zijn oren kreeg en de nachtmerrie van elke manager waar maakte. Clint Hurdle, die door velen wordt getipt als National League Manager of the Year, moest vervolgens nog vier relievers van stal halen waardoor de Red Sox na slechts één wedstrijd vrijwel alle troeven van de Rockies gezien hebben.

De Red Sox wonnen uiteindelijk met 13-1, stapelden in totaal 17 hits op en lieten in alle aspecten van het spel hun overmacht zien. Het lijkt er vooralsnog op dat de routiniers uit Massachussetts een maatje te groot zijn voor de enorm getalenteerde, doch pitcherloze, club uit de bergen van Colorado.
In de tweede wedstrijd zal Ubaldo Jimenez het opnemen tegen Curt Schilling die in de Play-Offs alleen al meer innings heeft gegooid dan Jimenez in zijn hele carrière. Of de Rockies zich uit hun positie van underdog zullen kunnen wurmen en het tij kunnen keren zal moeten blijken.

Meer nieuws