Illegale transferpraktijken in MLB?
Nu Alex Rodriguez zijn contract, dat nog drie jaar en $72 miljoen waard was, heeft ingeleverd, lijkt hij meer dan alleen zijn eigen gierigheid te hebben blootgelegd. Rodriguez, en vooral zijn zaakwaarnemer Scott Boras, dachten het nog beter dan zijn record-contract (van $252 miljoen en 10 seizoenen) te kunnen doen en munt te kunnen slaan uit zijn uitzonderlijke seizoen. Gegadigden werd verteld dat er een bod van 10 seizoenen en $350 miljoen voor nodig was om de 32-jarige Rodriguez uberhaupt rond de tafel te krijgen.
 | | Auteur: Leander Schaerlaeckens | Geplaatst op: 11-11-2007, 18.15 | |
 | | Foto: © AP Photo |
De voorzitter van Major League Baseball, Bud Selig, lijkt hier echter in het geniep een stokje voor te willen steken en heeft clubs afgeraden een dergelijk bod te doen. Hij vindt dat deze eisen alle spuigaten uitlopen en wil zijn sport voor een financieel rampscenario behoeden.
Al is het momenteel nog maar een vermoeden van de spelersvakbond lijkt er zich zodoende een grote zwakte van de Amerikaanse spelersmarkt te openbaren. Als de clubs namelijk met elkaar afspreken dat niemand een dergelijk bod zal doen, moet Rodriguez noodgedwongen met minder geld genoegen nemen. Dit soort prijsafspraken zijn natuurlijk illegaal maar lang niet ondenkbaar zo blijkt nu.
In 1976, na vier jaar van legale confrontaties, wonnen de spelers van Major League Baseball hun free agency, ongeveer hetzelfde als het Bosman Arrest in het voetbal. Een speler is in de eerste zeven seizoenen van zijn professionele carrière eigendom van de club die hem gedraft heeft, of hem aan een amateurcontract gebonden heeft. Na vier seizoenen kan hij via een arbitragecommissie een hoger salaris proberen af te dwingen dan het minimumsalaris dat elk jaar wordt vastgelegd. In het seizoen 2007 lag dat minimum op $380.000. Na deze zeven seizoenen kan de speler zelf kiezen voor wie hij speelt.
Verdenkingen
Voor 1976 stond er in elk MLB-contract standaard een 'reserve clausule'. Die clausule zorgde ervoor dat de club, zelfs na het aflopen van het contract van de speler, alle rechten op deze speler behield. De club kon met die clausule zelfs een speler wiens contract reeds afgelopen was, ertoe dwingen gewoon te spelen.
Nu blijkt echter dat de spelersvakbond de eigenaren en general managers, die verantwoordelijk zijn voor het aantrekken en afstoten van spelers, ervan verdenkt samen te werken en informatie te delen omtrent het vastleggen van free agents. Dit laatste is ten strengste verboden in de algemene arbeidsovereenkomst, die de spelers met MLB hebben en zou in feite van het hele free agent systeem een illusie maken.
Het zou betekenen dat als er bijvoorbeeld tien contractloze spelers en tien clubs zijn die een speler zoeken, de clubs onderling kunnen bepalen wie welke speler krijgt en zodoende het vrije markt mechanisme elimineren. Elke speler zou op deze manier slechts één aanbieding van één club krijgen, die logischerwijs ver onder zijn marktwaarde zou liggen, en dus weinig andere keus hebben dan het lage bod te aanvaarden.
Deze verdenkingen zijn voortgekomen uit een innovatie tijdens de jaarlijks ontmoeting van de general managers afgelopen week. Dit jaar maakten de GM’s voor het eerst publiekelijk bekend met welke spelers ze zich voor volgend seizoen wensen te versterken: hetzij via een ruil, hetzij via een contract voor een free agent. Tevens werd ook bekendgemaakt welke spelers er beschikbaar zijn voor een ruil.
Waardeverlies
Zo hebben de Minnesota Twins bijvoorbeeld bekendgemaakt dat ze er met hun ace werper Johan Santana niet uit komen over een nieuw contract en hem dus wensen te ruilen voordat hij volgend jaar free agent wordt. Dit houdt in dat niet alleen de beste slagman uit de Major League, maar ook de beste werper deze winter beschikbaar is. Dat betekent dus dat contractloze werpers en slagmannen ineens veel minder waard zijn. Als zij immers het beste waren geweest dat de markt te bieden had gehad, hadden ze om veel meer geld kunnen vragen.
Het zou niet de eerste keer zijn dat managers op dergelijke praktijken betrapt zouden worden. Volgens de Associated Press overkwam het ze in de jaren ’80 driemaal en kostte ze dat toen een totale vergoeding van $280 miljoen aan de spelers. Vooralsnog lijkt alleen Rodriguez het slachtoffer van deze complottheorie te zijn, daar het toch wel erg stil rond de speler blijft. Maar het zal niemand verbazen als deze zaak nog lang doorspeelt en het transfersysteem opnieuw grondige hervormingen op zal leveren.
Meer nieuws
|
