Ivanon Coffie, die in 2005 en 2006 voor Almere'90 in de hoofdklasse uitkwam, debuteerde dit seizoen voor Macoto Cobras in de Chinese Professional Baseball League. Na veertig wedstrijden, met 38 honkslagen (.260), waaronder negen tweehonkslagen en elf homeruns, 33 binnengeslagen punten en 37 gescoorde runs, kwam vlak voor het World Port Tournament een einde aan zijn profavontuur. Daardoor is hij nu wel beschikbaar voor het Nederlands team. Nog maar net geland op Schiphol, begon hij direct aan zijn eerste training.

Blij dat je weer terug bent bij het Nederlands team?
"Ja, ik ben blij weer terug in Nederland te zijn. Om het team te helpen bij de komende toernooien."

Welk gevoel overheerst nu? Tevredenheid over de afgelopen maanden in Taiwan, of teleurstelling omdat je nu al terug bent?
"Ik ben tevreden. De reden dat ik terug ben gekomen, is dat het team meer werpers nodig had. Elk team mag maar drie buitenlanders hebben en ze hadden er vier. Drie werpers en ik."

Je hebt toch aardig wat honkslagen (38) en homeruns (11) geslagen. Wat vond je zelf van je prestaties?
"Goed, maar het kan nog beter. In het begin van het seizoen kreeg ik last van m地 enkel. Later m地 knie en m地 schouders. Het was een beetje vervelend zo te moeten spelen. Zonder die blessures was m地 slaggemiddelde absoluut hoger geweest en had ik ook meer homeruns geslagen. Ik ben misschien vijf weken uitgeschakeld geweest en heb daardoor maar zo地 veertig wedstrijden gespeeld. Dat kan het verschil zijn. Dat is honkbal, daar kun je niets aan doen. Nu doet m地 linkerknie nog wat pijn. Maar mijn knie is goed genoeg."

Foto: ｩ Rob Jelsma

Hoe is je verblijf in Taiwan bevallen?
"In het begin was het een beetje moeilijk. Met de taal. De coaches praten bijna geen Engels. Daardoor was het moeilijk om contact te krijgen. Later hadden we een Amerikaanse student in het team, hij was onze tolk. Hij legde uit wat de coaches zeiden en wat wij te vertellen hadden. Daarna ging het vanzelf wat beter. Voor de buitenlanders was dat de enige communicatie."

Kon je je goed aanpassen aan het niveau en de cultuur?
"Het niveau is anders dan in Amerika. De werpers gooien anders. Meer curveballs, de up-speed pitchers een rechte bal. Ze hebben allemaal een goede controle. Dat is het grote verschil. Ook de cultuur is heel anders. Met 鳬n van mijn beste vrienden uit het team heb ik veel dingen gezien, foto痴 gemaakt, met de mensen kennis gemaakt en de cultuur geproefd. Een enorme ervaring opgedaan."

In de Taiwanese competitie ligt de prestatiedruk vooral voor buitenlandse spelers erg hoog. Merkte je dat zelf ook?
"Ja, je komt uit het buitenland. Je moet het echt beter doen dan hun spelers. Bij een slaggemiddelde van 0.300 moet jij minimaal 0.340 hebben. Beter dan hun players in ieder geval. Dat zorgt voor de nodige druk. Als je dat niet doet, ga je gewoon weg. Dan komt er een andere speler."

Vanaf februari tot nu in Taiwan geweest. Hoe was het?
"Goed ervaren, maar wel iets anders. Een andere manier van spelen en andere mensen. In mijn leven kan ik nu zeggen dat ik heb gehonkbald in Amerika, Taiwan en Nederland."

Waren je ploeggenoten uit het Nederlands team blij je weer te zien?
"Ja! Robert heeft pas gisteren aan de groep verteld dat ik terugkwam. Het was goed ze weer te zien. Dat was alweer een tijdje terug. Tijdens de Intercontinental Cup in Taiwan, eind vorig jaar."

En straks weer terug naar Almere'90?
"Ik heb nog niet met ze gesproken. Bovendien weet ik niet of ik nog wel daar wil spelen. Eerst wil ik me concentreren op het Nederlands team. Europees kampioen worden en kwalificeren voor de Olympische Spelen. Volgend jaar dan naar Beijing."

En tussendoor dan in de Nederlandse competitie?
"Nee, ik wil weer in Taiwan gaan spelen. Daar heb ik echt zin in. Taiwan heeft op mij een goede indruk achter gelaten. Met die fans. Ze zingen voor mij als ik aan slag sta. Ze maken muziek voor me. Dat heb je hier niet. Ik voel me daar thuis. Dat is belangrijk voor een buitenlandse speler in zo地 team."