'Het was een prachtige tijd' Henny Jenken debuteerde al in 1972 op 21-jarige leeftijd in het Nederlandse team. Met Oranje was Jenken aanwezig op zes EK's en vier WK's. Tweemaal won hij de Europese titel, alvorens hij in 1983 afscheid nam als speler van het Nederlands team. Een jaar later keerde hij terug in Oranje, ditmaal als assistent-coach van Harvey Shapiro. Deze rol vervulde hij ook op het WK van 1986 in Nederland. 1. Kun je wat vertellen over je honkbalcarrière? "Ik ben op jonge leeftijd gaan honkballen in Utrecht bij het straathonkbal. Dat was een competitie tussen straten of wijken van Utrecht die gespeeld werd in de parken van zo'n wijk. Erg populair in die jaren (1960-1970). Daar zijn veel goede honkballers uit voortgekomen. Na het straathonkbal gingen de enthousiaste honkballers (twaalf tot veertien jaar) naar een club. In Utrecht waren daar toen UVV, HMS en Domstad Dodgers. Ik ben bij UVV gaan honkballen die toen een goed eerste team hadden dat voor een groot deel bestond uit Amerikaanse militairen van de basis Soesterberg. Toen ik vijftien jaar was, werd ik uitgekozen voor het Nederlands BRL team, dat een toernooi ging spelen in Rome. Later volgde Jong Oranje met als hoogtepunt het wereldkampioenschappen in het Amerikaanse Wellington (Kansas). In 1972 kwam ik voor het eerst bij het Nederlands team. Eerste hoogtepunten waren het Europees kampioenschap in 1973, met Nol Beenders en Winnie Remmerswaal als de winnende pitchers tegen Italië, en het wereldkampioenschap op Cuba. In 1974 ben ik voor het eerst bij Haarlem Nicols gaan honkballen. Met de Nicols ben ik zes keer kampioen van Nederland geworden en heb ik samen gespeeld met heel veel zeer goede honkballers van verschillende generaties. In 1983 ben ik gestopt met mijn actieve honkbalcarrière, zowel voor het Nederlands team als voor de Haarlem Nicols. Ik ben daarna coach geweest van het Nederlands team vanaf 1984 tot en met 1986. Harvey Shapiro was de manager. Samen met Jan Dick Jeurs en Don Wedman vormden we de coaching-staff. In 1985 ben ik coach geworden van Amstel Tigers. Met dat team werden we kampioen van Nederland. In die ploeg zaten bekende namen als Charles Urbanus, Paul Smit, Roel Klaassen, Jim Sieval, Jan Hijzelendoorn, Harm Horeman en Hans Renselaar. Na de periode Amstel Tigers heb ik nog ongeveer vijftien jaar in de jeugdorganisatie van de KNBSB gewerkt door wintertrainingen te geven aan alle selectieteams en Jong Oranje en het Nederlands B-team te coachen. In 2002 ben ik definitief uit het honkbal gestapt. 2. Het WK in 1986, wat voor herinneringen heb je daaraan? "Het was een prachtige tijd met veel publicitaire aandacht. We hadden ook een goed team dat behoorlijk mee kon komen in het toernooi. Het toernooi was, voor ons, fantastisch georganiseerd. Achteraf bleek dat het toernooi enorme schulden voor de honkbalbond had opgeleverd. Wel waren er toen ineens vier honkbalvelden met een fantastische lichtinstallatie. Dat was voor die tijd bijzonder. Ik weet het niet zeker meer, maar volgens mij haalden we een gedeelde vijfde plaats (in punten). Door onderlinge resultaten zijn we uiteindelijk op de ranglijst als zevende geplaatst. Een zeer behoorlijk resultaat in die tijd. Ik kan me ook nog goed herinneren dat we in de verlenging wonnen van Taiwan. Die wedstrijd werd gespeeld in Utrecht. Roel Klaassen gooide een fantastische wedstrijd. Uiteindelijk forceerde Nederland het winnende punt in de twaalfde inning doordat Harvey Shapiro Charles Urbanus met twee nullen het derde honk liet stelen. Dit was tegen alle honkbalwetten in, vooral voor Shapiro die altijd werd verweten volgens het boekje te coachen. Charles bereikte het derde honk en de catcher gooide langs het derde honk, waardoor Charles direct het winnende punt kon scoren. Een bijzonder honkbalmoment dat je niet snel vergeet." 3. Italië of Cuba? "Ik speelde altijd graag tegen Italië. Vooral op Europese kampioenschappen. In mijn periode speelde Italië met veel goede Ital-Amerikanen. Dat was altijd een grote rivaliteit en topspanning." 4. Ga jij naar het WK dit jaar? "Ik ben uitgenodigd voor de oud-internationals dag op zondag 4 september. Daar ga ik naar toe. Verder ga ik niet meer naar het honkbal. Ik heb nog onvoldoende affiniteit met de clubs en de spelers." 5. Wie wordt wereldkampioen en waarom? "Dat is moeilijk te zeggen. Met het verleden in mijn achterhoofd verwacht ik Cuba, Japan, Korea en de Verenigde Staten in de top vier. Als Nederland daar vlak achter zit, hebben ze het heel goed gedaan. In ieder geval veel succes!" Terug