'Ik kan niet trotser zijn op deze jongens'
Tien dagen lang was de honkbalwereld in de ban van de honkballers van Oranje. De dertig spelers van bondscoach Rod Delmonico verbaasden vriend en vijand. Sidney Ponson en Randall Simon, 'afgeschreven' in de Major League, namen de ploeg op sleeptouw, terwijl kandidaat Hall of Famer Bert Blijleven met Nederlandse trots de pitchers tot ongekende hoogten bracht. Afgelopen avond was Nederland dichtbij om in het honkbalgekke Amerika juist de gastheer uit te schakelen. Zover kwam het niet, maar Oranje had voldoende respect verdiend om voortaan mee te tellen in de mondiale honkbalwereld. Simon: "Ons doel was Los Angeles, maar we kregen iets nog veel mooiers."
 | | Auteur: Rogier van Zon | Geplaatst op: 16-03-2009, 23.00 | |
"Vooraf gaf niemand ons een kans. Maar wij hebben laten zien wat er kan gebeuren als je als groep spelers één doel hebt en niet speelt voor de naam achter, maar juist voorop het shirt." Het was het geheim van de vijftigjarige sympathieke Amerikaan Rod Delmonico, die in januari begon als bondscoach van het Nederlands team en meteen werd geconfronteerd met een bijna onmogelijke opdracht. Tijdens zijn eerste grote toernooi stonden de Nederlandse amateurs tegenover de beste honkballers van de wereld.
En dus zocht Delmonico naar een andere manier om zijn team klaar te krijgen voor deze zware strijd. De meeste teams kwamen pas vlak voor de World Baseball Classic bij elkaar. Het Nederlands team trainde al vanaf januari samen. Een deel in Nederland en een ander deel op Curaçao onder leiding van voormalig Major Leaguer Hensley Meulens. En dat moest het voordeel worden voor Oranje predikte Delmonico.
Twee maanden later heeft de Amerikaan gelijk gekregen. Hij was er in geslaagd de Nederlandse, Antilliaanse en Arubaanse honkballers om te smeden tot één team, dat met het hart speelde en alles wilde geven voor Nederland. "Het is een geweldige prestatie voor onze land", blikte Delmonico terug op de afgelopen dagen. "Het geeft spelers de hoop, dat als ze maar hard genoeg trainen, ze een kans hebben om in de nationale ploeg te komen, of in de Major League, of uit te komen tijdens de World Baseball Classic."
Ook aanvoerder Randall Simon kijkt tevreden terug op de afgelopen dagen. "Ik ben heel erg trots op mijn team, mijn manager en elke teamgenoot voor wat wij hebben gepresteerd. We kunnen met opgeheven hoofd naar huis. De volgende keer dat Nederland uitkomt op de World Baseball Classic zullen heel veel mensen meer respect voor ons hebben. Ons doel was Los Angeles, maar we kregen iets nog veel mooiers. We kregen de kans om elke dag bij elkaar te zijn en te laten zien dat je geen All Star, of Hall of Famer hoeft te zijn om het spel te spelen, zoals het hoort. Ik kan niet trotser zijn op deze jongens. Dit is één van de beste teams, waarvoor ik ooit heb gespeeld. Wat we hier hebben laten zien, dat zal nooit meer worden vergeten."
Waarschuwingen
Dat geldt voorlopig ook voor de commotie, die afgelopen avond in de achtste inning van de wedstrijd tussen Nederland en Team USA werd veroorzaakt. Nadat Bryan Engelhardt een pitch van Matt Lindstrom hard in de tribunes achter het rechtsveld had gemept, zag slagman Vince Rooi de eerstvolgende bal van Lindstrom rakelings achter zijn rug langsscheren. De gemoederen raakten flink verhit en pas nadat plaatscheidsrechter Bruce Dreckman enkele waarschuwingen had uitgedeeld, kon de wedstrijd worden voortgezet.
"Ik wilde een signaal afgeven aan Nederland", aldus de pitcher van Florida Marlins, die tijdens Spring Training overigens de kamergenoot is van niemand minder dan Rick van den Hurk. "Hij bleef te lang staan om zijn bal te volgen", was de mening van Lindstrom over Engelhardt. "Maar ik wilde Rooi niet raken."
Engelhardt: "Het is een Major League-pitcher. Dan verwacht je dat zo iemand dat toch van zich af kan zetten. Ik kan niet begrijpen dat hij de volgende pitch dan toch op het hoofd van Vince Rooi af gooide." Daar kon Sidney de Jong het alleen maar mee eens zijn: "Als je met 98 mijl per uur een bal naar iemand gooit, kunnen er gewonden vallen. Dat is niet goed. Trouwens, naar mij mening deed Adam Dunn hetzelfde eerder in de wedstrijd toen hij een homerun sloeg." Lindstrom kon zich de reactie van de Nederlandse honkballers overigens goed voorstellen. "Wij zouden waarschijnlijk op dezelfde manier reageren als het ons overkwam."
Het tafereel had veel weg van de wedstrijd tussen Nederland en Puerto Rico, ruim drie jaar geleden tijdens de eerste editie World Baseball Classic. Toen waren de rollen echter omgedraaid. Na back-to-back homeruns van Ivan Rodriguez en Carlos Beltran op het werpen van Jair Jurrjens en Dave Draijer (zijn tweede pitch van het duel) gooide de laatste zijn derde bal vol op het lichaam van Javy Lopez. Beide teams stormden uit de dug-out en de wedstrijd moest kortstondig stil worden gelegd om de gemoederen te bedaren. Nadat de twee teams een waarschuwing hadden gekregen, kon de wedstrijd worden hervat. Toen was bondscoach Robert Eenhoorn echter al uit het veld gestuurd. Hij kon de kleedkamers opzoeken na de homerun van Ivan Rodriguez toen hij aanmerkingen had op de leiding.
Stijlloos
Gisteravond ging ook een woeste Delmonico verhaal halen bij de plaatscheidsrechter. Hij kon zijn emoties nog onder controle houden, maar was na afloop van de wedstrijd niet te spreken over het voorval. "Om eerlijk te zijn was het stijlloos", mopperde de Amerikaan. "Het is ongehoord om een bal langs iemand zijn hoofd te gooien. Helemaal tijdens de World Baseball Classic."
De wedstrijd begon al vervelend voor Delmonico en de zijnen. Nadat bekend werd dat de Amerikanen Brian Roberts als vervanger voor de geblesseerde Dustin Pedroia hadden opgeroepen, ging de technische leiding van Oranje in beraad. Had Roberts niet pas toestemming gekregen van zijn werkgever Baltimore Orioles nádat de wedstrijd van Team USA uit de tweede ronde was begonnen? Heel even werd een protest overwogen, maar op aanraden van technisch directeur Robert Eenhoorn werd daarvan af gezien. Winnen doe je toch immers op het honkbalveld stelde Delmonico.
Dat vervolgens juist Roberts de ondergang van het Nederlands team inluidde met drie honkslagen, waaronder een twee- én een driehonkslag, maakte de stemming bij Delmonico er niet beter op. Dat gold eigenlijk voor alle spelers. Want hoe mooi het toernooi ook was begonnen, tegen de Amerikanen was er eigenlijk geen enkel moment zicht op de overwinning. Het werkte door in de spelers, die weinig hoop meer uitstraalden. In het veld grepen buitenvelders Dirk van 't Klooster, Eugene Kingsale en Bryan Engelhardt mis op hardgeslagen ballen om de Amerikaanse tegenstanders extra honken te gunnen.
Roberts maakte overigens na ruim tien jaar een rentree in de nationale ploeg, nadat hij in 1997 ook al voor Team USA speelde. "Ik zat op een college. Het was het jaar na de Olympische Spelen. We namen toen deel aan het wereldkampioenschap. Maar dat was niets vergeleken met dit. Dit is toch wel het ultieme", aldus Roberts, die nauwelijks had geslapen de nacht voor de wedstrijd tegen Nederland.
Reuzendoder
En zo gebeurde het dat Nederland zijn meerdere moest erkennen in de door blessures gehavende Verenigde Staten. In plaats van dat Nederland de reuzendoder van de World Baseball Classic werd, bleef de ploeg 'slechts' de Assepoester. "Zij waren het betere team vandaag", aldus Sidney de Jong na afloop. "Al meteen in het begin sloegen ze toe. Wij reageerden niet en grepen ook niet onze kans om de achterstand te verkleinen. We hebben kansen gehad, zelfs met volle honken. Maar dat hoort bij het spel. Het is een spel van inches. We hebben in ieder geval heel veel plezier gehad. En we hebben twee keer de Dominicaanse Republiek verslagen. Dat was geweldig. We hebben Nederland op de wereldkaart gezet en dat is een grote prestatie."
Ook Kenley Jansen kijkt met een goed gevoel terug op zijn debuut in Oranje: "Niemand dacht dat we de tweede ronde zouden bereiken. Het was echt geweldig. Ik heb van de hele ervaring genoten. Hopelijk komen we volgende keer nog verder!"
Na de laatste nul kwamen de spelers van het Nederlands team nog één keer de dug-out uit om de toeschouwers te bedanken. Delmonico: "Dit was een beslissing van de spelers en coaches. We wilden onze familie en fans bedanken, die met ons mee waren gereisd naar Puerto Rico en Miami. Het waren er misschien niet veel, maar ze hebben ons wel heel luid aangemoedigd. Daar wilden we ze voor bedanken."
De successen van Nederland in Puerto Rico en Miami kunnen grote gevolgen hebben voor het Nederlandse honkbal. Het bereiken van de tweede ronde levert de Nederlandse honkbalbond maar liefst 700.000 dollar op. De helft daarvan wordt verdeeld over de spelers, die elk ongeveer 20.000 dollar krijgen. Voor Nederlandse honkbalbegrippen een ongekend hoog bedrag. Met het oog op de volgende World Baseball Classic kan Nederland zichzelf ook een grote dienst hebben verleend. Een uitnodiging voor 2013 lijkt nu al vrijwel zeker. En dat komt goed uit op het moment dat Major League Baseball ook naar andere deelnemers op zoek gaat. En met de mogelijkheid dat het toernooi in nog meer verschillende continenten wordt gespeeld, zou Nederland over vier jaar wel eens voor het eerst gastheer kunnen zijn van een wedstrijd met actieve Major Leaguers.
Meer nieuws
|
