Martis gooit zichzelf in de recordboeken

Met achttien jaar is hij de Benjamin van het Nederlands team. Over negentien dagen wordt hij negentien. Als tienjarig jongetje keek hij op tegen zijn helden in de Major League: Randall Simon en Andruw Jones. Maar nu, negen jaar later, zijn het niet deze twee vedettes naar wie alle aandacht gaat, maar is het hijzelf die midden in de schijnwerpers staat. Shairon Martis schreef vandaag, in zijn eerste officiële interland voor Nederland, honkbalgeschiedenis door de allereerste no-hitter in de allereerste World Baseball Classic te gooien.


Auteur: Redactie	Geplaatst op: 11-03-2006, 00.00

Direct na afloop van de, door Nederland met 0-10 gewonnen, wedstrijd tegen Panama stormden de Nederlandse spelers het veld op om het feest samen met Shairon Martis te vieren. De werper stond zeven innings lang op de heuvel en hoefde geen enkele honkslag te incasseren. En daarmee werd hij de grote verrassing van de World Baseball Classic. Na de felicitaties mocht Martis op de schouders van zijn teamgenoten richting de dug-out, waar handtekeningenjagers en pers zich verdrongen rondom de jonge werper. De grote Randall Simon, de held van Martis, had een digitaal cameraatje bemachtigd, gaf het aan een medespeler en ging, met de arm om de schouder van zijn ploeggenoot, breeduit lachend en wijzend met de grote winnaar op de foto. Martis kon nog maar amper bevatten wat hij zojuist had gepresteerd.

Bondscoach Robert Eenhoorn besefte het maar al te goed. Als voormalig speler van de New York Yankees heeft hij inmiddels alles al een keer meegemaakt. Zo zag hij op het Europees kampioenschap in 2003 Eelco Jansen nog een no-hitter gooien en vlak daarna tijdens het Olympisch kwalificatie-toernooi Patrick de Lange dit kunstje herhalen. Eenhoorn had al veel eerder gezien wat de Antilliaanse debutant in Oranje in zijn mars had.
Eerder deze week noemde hij de speler al een jeugdige belofte met een mooie en lange toekomst in het honkbal. "Ik denk te mogen zeggen dat ik niet heb overdreven", aldus Eenhoorn. "Ik ken Shai nu een paar weken en heb gezien dat hij zeer talentvol is en alles heeft om een grote te worden. Hij begon vandaag meteen heel goed, maar je weet dat spelers als Olmedo Saenz, Carlos Lee en Ruben Rivera ervaren slagmensen zijn die na een slagbeurt een kleine aanpassing maken en dan meestal in hun tweede ‘at bat’ toeslaan. Maar ook toen schakelde hij ze uit en dat was voor mij het bewijs dat ik het bij het rechte eind had."

Promotie

De buitengewone prestatie van Martis is ook zijn huidige werkgever opgevallen. Direct na afloop van de wedstrijd liet Dick Tidrow, vice-president van de spelersgroep van San Francisco Giants, weten dat de Antilliaanse werper dit seizoen in ieder geval promotie zal maken. Na twee seizoenen Rookie League bij de Arizona League Giants komt Martis komende maanden waarschijnlijk uit voor Augusta GreenJackets (Class A) in de Southern League of voor Salem-Keizer Volcanoes (Short-season A ball) in Oregon.
De speler, die al op jonge leeftijd opviel door zijn uitzonderlijke prestaties voor het Senior League-team van Curaçao, bleef er nuchter onder. "Ik vind het een geweldige ervaring om op een groot toernooi als de World Baseball Classic een no hitter te gooien", verklaarde hij na afloop. "Dat had ik nooit durven dromen. Ik ben er erg trots op dat me dat is gelukt." De no-hitter leek in het slot van de wedstrijd nog even in gevaar te komen. Een hardgeslagen bal van pinch-hitter Adolfo Rivera leek vlak langs derde honkman Ivanon Coffie te gaan. De speler van Almere kon er nog net zijn handschoen tegenaan leggen. Hierdoor lukte het hem om de klap als fout te laten noteren en bleef de no-hitter intact. Martis: "Ik dacht ook dat het een honkslag was, maar gelukkig voor mij werd het als een veldfout beoordeeld."

Tijdens de afsluitende persconferentie antwoordde de achttienjarige, die kortweg Shai wordt genoemd, en die naam (shy, verlegen) ook wel waarmaakt met dezelfde staccato zinnetjes: "Ik probeerde mijn fastball laag te houden en de slagmensen te dwingen grounders te slaan." Aan andere dingen dacht hij niet, zei hij, toen hem werd gevraagd wat er door zijn hoofd spookte toen hij wist dat de no-hitter naderde. Nog een keer: "Ik probeerde mijn fastball laag te houden waardoor de slagmensen werden gedwongen grounders te slaan. Aan andere dingen dacht ik niet." Behalve zijn fastball had hij ook de slider gebruikt, zei hij nog. En weer volgde het zinnetje dat hij kennelijk op weg naar de drukbezochte bijeenkomst in de mediatent uit zijn hoofd had geleerd. In twee talen, dat wel. Als geboren Curaçaoënaar is hij zowel de Spaanse taal als het Engels machtig.

Extra bijzonder

Het gooien van een no-hitter tijdens de World Baseball Classic is extra bijzonder. Vooral omdat werpers gebonden zijn aan een maximaal aantal pitches. Zo worden de werpers beschermd tegen overbelasting. Per wedstrijd mag een pitcher maximaal 65 ballen gooien. Martis had vanaf de vierde tot en met de zesde inning slechts achttien ballen nodig. Hiermee zorgde hij er zelf voor dat hij zolang mogelijk kon blijven staan. Daarbij kreeg Martis ook hulp van de Nederlandse slagploeg. Want waar de Nederlandse aanval in de eerste twee wedstrijden niet verder kwam dan een gezamenlijk slaggemiddelde van .156, mepten de spelers van Oranje tegen Panama zeventien honkslagen bij elkaar. Dit leverde tien punten op en gaf Martis de kans om de wedstrijd binnen zeven innings uit te gooien.

Hierdoor kon de jonge werper binnen het maximale aantal worpen blijven. Toch werd het nog erg spannend op het einde. Met nog acht resterende pitches begon Martis aan de zevende inning. Na de klap van pinch-hitter Adolfo Rivera werd Saenz de eerste nul. De teller stond op dat moment op 64 met één man uit. En dus zou alleen nog een dubbelspel een no-hitter voor Martis op kunnen leveren. Het onmogelijke gebeurde. De 65e worp op pinch-hitter Cesar Quintero verdween in een dubbelspel van derde honkman Ivanon Coffie via tweede honkman Michael Duursma naar eerste honkman Sharnol Adriana. De no-hitter was een feit en Martis een held. De Nederlandse international had zichzelf in de recordboeken gegooid.

Meer nieuws