Eenhoorn: 'Laatste kans op iets moois'
In rap tempo en bijna gelaten maakte bondscoach Robert Eenhoorn tijdens de afsluitende persconferentie op de Haarlemse Honkbalweek de lijst met namen bekend, met wie hij de komende maand zijn tentenkamp opslaat in Beijing. Daarmee sloot hij een zware periode af en begon hij aan een welhaast nog zwaardere tijd. De Nederlandse honkbalsite sprak, vlak voor zijn vertrek naar Zuid-Korea voor de laatste voorbereiding op de Olympische Spelen, met de veertigjarige bondscoach over keuzes, afscheid en te kleine kleding. Eenhoorn: "Dat lijkt ons wel vaak te overkomen de laatste tijd."
 | | Auteur: Rogier van Zon | Geplaatst op: 25-07-2008, 10.30 | |
Bijna zonder te pauzeren dreunde Eenhoorn in Haarlem de namen op van de 24 Olympische honkballers. Hij was blij het moment eindelijk achter zich te kunnen laten. De Coach van het Jaar, die Nederland ongekende successen bezorgde, is op dat soort momenten welhaast de meest bekritiseerde persoon in het honkbal. "Dat hoort erbij", reageert Eenhoorn. "Er zijn natuurlijk leukere dingen, die je je kunt bedenken. Je weet ook dat dit gebeurt als je keuzes maakt. Maar ik doe alles met positieve intenties. En uiteindelijk zijn de enige meningen, die er toe doen, die van de andere staffleden."
Al met al was de keuze voor Eenhoorn niet heel moeilijk. "Ik leef al twintig jaar in een wereld, die draait om keuzes maken. Als je daar niet tegen kan, moet je er ook niet aan beginnen. Ik ben zelf als profhonkballer vijftien keer naar beneden gestuurd. Dan weet je dat je het in eigen hand hebt of je je doel haalt of niet."
Toch maakte Eenhoorn enkele keuzes pas in Haarlem tijdens de Honkbalweek. "Voor zo'n toernooi is 85 procent eigenlijk duidelijk. Dan gaat het om die andere vijftien procent. Daarbij kijk je naar alles. Hoe de vorm is van de spelers en hoe ze het zullen doen straks tegen de tegenstanders op de Olympische Spelen." Wat dat betreft gebruikte Eenhoorn de Honkbalweek om zijn spelers nog een laatste keer te testen. Met een mogelijke winkans tegen Cuba bleven zo bijvoorbeeld de beste werpers aan de kant en kreeg Kenny Berkenbosch een kans. "Dat had natuurlijk wel zijn redenen", geeft Eenhoorn toe.
Emotie
Uiteindelijk wist Nederland in Haarlem niet meer dan één wedstrijd te winnen. "Dat was vooral een mentale kwestie", blikt Eenhoorn terug. "Ik merkte die laatste zondag van het toernooi dat er toch veel emotie zat bij de spelers ten aanzien van het wel of niet halen van de Olympische Spelen. Dat moet straks anders worden. Die vrijheid hebben de spelers nu wél in hun hoofd. Maar aan de andere kant moet het ook niet nu zo zijn dat zij het idee hebben dat het doel is gehaald. Want nu begint het pas."
En dat begint met een oefenstage in Zuid-Korea. Via een zevental oefenwedstrijden eindigt Oranje uiteindelijk op woensdag 13 augustus in het Wukesong Baseball Field voor de eerste wedstrijd van het Olympisch honkbaltoernooi. "Over de voorbereiding ben ik echt tevreden", is Eenhoorn stellig. "We hebben hele sterke tegenstanders, voldoende rustmomenten, een goed klimaat en een goede tijdzone. Dat kon niet beter."
Over te warm weer of over smog hoeft Eenhoorn ook niet in te zitten. "Daar moeten we niet te dramatisch over doen. Voor een marathonloper is dat misschien wel van invloed, maar voor honkballers natuurlijk een stuk minder. Je krijgt als slagman zes ballen op je af, komt op het eerste honk en stoft je pak af." Wel heeft de selectie zich goed laten inlichten over de vochthuishouding. "Dat heeft straks wel invloed op de prestaties van de spelers."
Sleutelwedstrijden
De oefenwedstrijden geven Eenhoorn de kans om te wennen aan de omstandigheden. Toch zal hij proberen niet teveel prijs te geven aan de tegenstanders, die Oranje komende maand opnieuw treft tijdens de Zomer Spelen. "We zullen niet het achterste van onze tong laten zien. Maar dat deden wij ook niet in Haarlem. We zullen eerder spelers wisselen en pitchers zullen we niet tot het uiterste laten gaan. Maar uiteindelijk gaat het in Beijing toch om de vorm van de dag."
De eerste tegenstander voor Nederland wordt Chinese Taipei. Van sleutelwedstrijden wil Eenhoorn echter nog niet spreken. "Je moet de ene wedstrijd niet groter maken dan de andere. Uiteindelijk is de belangrijkste wedstrijd de eerstvolgende." Zwaar zal het in ieder geval worden. Zelfs zwaarder dan andere jaren. Eenhoorn: "Toen deed Italië bijvoorbeeld nog mee, dat was een zekere overwinning. En voor Athene hadden de Verenigde Staten zich niet geplaatst. Nu zijn alle sterke landen van de partij."
Eenvoudig zal Nederland het niet krijgen. Eenhoorn: "Onze kracht is dat het verdedigend goed in elkaar zit. Onze pitching is zeer behoorlijk. We zullen alleen geen tien of twaalf punten op het bord slaan. Maar aan de andere kant, wie doet dat straks wel?"
Mogelijk de Verenigde Staten. In Beijing is Team USA de grootste kanshebber op eremetaal. Waar de overige teams met moeite Triple A-spelers bij elkaar konden verzamelen, treedt Team USA aan met veertien spelers uit de sterkste Minor League-competitie. Het lijkt erop dat de teameigenaren een stuk coulanter zijn geweest in het vrijaf geven van hun Amerikaanse spelers, dan profhonkballers van andere nationaliteiten. Ziet Eenhoorn dat ook zo? "Zolang er in het honkbal niet wordt verplicht om spelers voor een bepaald aantal wedstrijden vrijaf te geven, zullen dit soort factoren altijd meespelen. Maar uiteindelijk gaat het om de kansen die je zelf weet te creëren. Als je die niet pakt, verlies je", doelt Eenhoorn op de afgelopen Honkbalweek.
Afscheid
Doordat Nederland pas vijf dagen na de start van de Olympische Spelen begint, kunnen de spelers naar de openingsceremonie. De kans dat Eenhoorn achter de Nederlandse vlag aanloopt, is echter heel minimaal. "Voor mij duurt vier uur op zo'n veld staan echt te lang. En in het donker ziet zo'n vuurpijl er in Beijing hetzelfde uit als in Sydney." Wel begrijpt de Nederlandse bondscoach het goed als zijn spelers wel gaan. "Als je de Spelen voor het eerst meemaakt, is het mooi. Dan krijg je een indruk hoe groot het evenement is." Veel van andere sporten zal Eenhoorn ook niet meekrijgen. "Wij hebben zoveel werk te doen, dat als we vrij hebben, we rust willen zoeken." Alhoewel Eenhoorn bekent, als het honkbaltoernooi erop zit, misschien toch nog wel even een atletiekwedstrijd mee te pakken.
De Olympische Spelen in Beijing worden een bijzonder toernooi voor Eenhoorn, die begint aan zijn vierde Zomer Spelen na Seoul 1988 (als speler), Sydney 2000 (als speler) en Athene 2004 (als bondscoach). Niet alleen is dit voor de laatste keer dat honkbal voorlopig deel uitmaakt van het Olympisch programma, maar is het voor de Nederlandse bondscoach bovendien een soort afscheid. "Ik zie dit meer als mijn laatste toernooi dan de World Baseball Classic van maart volgend jaar. Nu speel je toch met de groep waarmee je al jaren samen bent. Dit wordt onze laatste kans om iets moois neer te zetten." Emotionele wedstrijden zal Eenhoorn in Beijing hoogstwaarschijnlijk echter niet meemaken. "Dat heb ik maar één keer gehad tijdens de Spelen en dat was toen ik mijn laatste wedstrijd ooit speelde tijdens het Olympisch toernooi in Sydney tegen Italië."
Dat honkbal na 2008 geen onderdeel meer uitmaakt van het Olympisch programma, begrijpt Eenhoorn nog steeds niet. "Ik heb geprobeerd er zo nuchter mogelijk naar te kijken, maar dan nog begrijp ik er geen snars van." Dat honkbal straks verdwijnt van het Olympisch programma, is nu niet in het voordeel van de Nederlandse honkballers. Eenhoorn: "Soms denken mensen dat we er nu al niet meer bijzitten. Van NOC*NSF hebben de spelers al een brief gekregen, dat ze hun auto moeten inleveren. En veel van de kleren die ze hebben gekregen, passen ook nauwelijks. Ik weet het niet, maar dit lijkt nu wel vaak ons te treffen. Dat is erg slordig." Niettemin kijkt Eenhoorn erg uit naar de Spelen: "Ik ben er wel aan toe. Je leeft in vierjaarlijkse cyclussen. Nu moet het gaan gebeuren. Hoe succesvol we straks zullen zijn, bepaalt of het toernooi geslaagd is."
Meer nieuws
|
