Cuba voor derde keer Olympisch kampioen

Cuba heeft de gouden medaille terugveroverd. De Cubaanse honkballers verloren het goud vier jaar geleden aan de Verenigde Staten. Team USA was in Sydney met 0-4 te sterk voor de wereldkampioen. Bij afwezigheid van het Amerikaanse nationale team kon Cuba vandaag de verhoudingen weer recht trekken. Australië werd in de eindstrijd eenvoudig met 2-6 aan de kant gezet, waardoor Cuba voor de derde keer de gouden medaille won. In het duel werden zowel de hoofcoach van Australië, als de Cubaanse derde honk-coach uit het veld gestuurd.


Auteur: Redactie	Geplaatst op: 25-08-2004, 22.15

Cuba kende in Athene eigenlijk maar één slechte wedstrijd. Ruim een week geleden werd met 3-6 van Japan verloren. Hierdoor verloor Cuba de eerste plaats in de voorronde. Het was nog maar de derde nederlaag van Cuba op een Olympische Spelen. Daar tegenover staan 32 overwinningen. Niet voor niets stonden de Cubaanse honkballers nog altijd in de finale van een Olympische Spelen. Het leverde ze inmiddels al twee gouden en één zilveren plak op.

Toch lijkt het winnen Cuba steeds moeilijker af te gaan. Ruime overwinningen zoals in 1992, 1996 en 2000 werden dit jaar niet meer behaald. In de halve finale keek Cuba zelfs lange tijd tegen een achterstand aan. Pas in de achtste inning wisten de Cubanen een 2-3 achterstand tegen Canada om te buigen in een 8-5 overwinning. Hierdoor plaatste Cuba zich nog maar ternauwernood voor de finale.
In deze finale moest de 24-voudig wereldkampioen het opnemen tegen Australië, de grote verrassing van dit toernooi. De ploeg verloor in Athene zijn eerste twee wedstrijden tegen Cuba en Chinese Taipei, maar wist zich hierna via vier zeges in vijf wedstrijden alsnog te plaatsen voor de halve finale. Hierin werd voor de tweede keer in dit toernooi van Japan gewonnen. De Australische honkballers waren zodoende het enige team dat Japan wist te verslaan tijdens deze Olympische Spelen. Australië mocht dan wel tot tweemaal toe van Japan hebben gewonnen, de Cubanen bleken daarentegen uiteindelijk tweemaal te sterk voor de Australische honkballers. In de voorronde werd namelijk ook al gewonnen (1-4).

Nederland

Beide finalisten begonnen op de heuvel met een werper waarmee ze eerder in het toernooi ook de wedstrijd startten tegen Nederland. Australië begon met John Stephens. De Cubaanse manager Higinio Vélez koos voor Norge Luis Vera.
Stephens moest in de tweede inning de eerste honkslag van de wedstrijd incasseren. Daarvoor was hij de wedstrijd dapper begonnen met strikeouts in de eerste inning voor Eduardo Paret en Michel Enríquez. Toch was het Australië dat de eerste serieuze kans kreeg. Een vrije loop en een veldfout van de Cubaanse tweede honkman Yulieski Gourriel zorgden voor twee lopers op de honken. Met een dubbelspel maakte Cuba hierna een einde aan de inning.

In de vierde inning wist Cuba wel de score te openen. Na een honkslag van Osmani Urrutia sloeg Frederich Cepeda de bal hard en ver over de omheining van het Olympic Baseball Centre. Hij bracht hiermee zijn ploeg op een 0-2 voorsprong.
Australië leek de achterstand weer meteen goed te maken. Met twee uit en lopers op het eerste en het tweede honk sloeg Thomas Brice in de gelijkmakende vierde slagbeurt een bal ver het midveld in. De bal belandde uiteindelijk via de omheining in de handschoen van Carlos Tabares. De buitenveldscheidsrechter had echter niet gezien dat de bal de wand had geraakt en 'callde' een vangbal. Brice liep hiermee niet alleen een honkslag mis, maar was tevens de derde uit in de slagbeurt. De actie leverde hevige protesten van de Australische hoofdcoach John Deeble op. Pas nadat de Australische manager van het veld was gestuurd leek de rust weergekeerd.

Australië knokte zich in de vijfde inning alsnog knap terug in de wedstrijd. Paul Gonzales opende de slagbeurt met een solohomerun. De Cubaanse manager Higinio Vélez nam hierna het zekere voor het onzekere en verving Norge Luis Vera op de heuvel voor Vicyhondri Odelín. De Cubaanse reliever hield het echter niet lang vol. Na vrije lopen voor Gavin Fingleson en Brett Roneberg moest hij alweer plaatsmaken voor Adiel Palma. Deze derde werper gooide in de voorrondes ook al acht inningen tegen Australië en kwam gisteravond nog in actie in de halve finale-wedstrijd tegen Canada. Palma verliet toen met een 2-3 achterstand in de vijfde inning de heuvel. Palma zag na een vrije loop voor Glenn Williams de honken volstromen. Hij hield zijn hoofd ditmaal echter koel en schakelde zette Brendan Kingman voor de derde nul met drie slag aan de kant.

Vertrek

Foto: IBAF© 2004 (Marco Vasini)
Ook de Australische starter moest hierna het veld ruimen. Stephens werd in de zesde inning hard geraakt. Vier hits op rij van Osmani Urrutia, Frederich Cepeda, Ariel Pestano en Eriel Sánchez luidden het vertrek van Stephens in. Op de hit van Sanchez konden zowel Urrutia als Cepeda veilig de thuisplaat bereiken. Reliever Ryan Rowland Smith kende een weinig hoopgevend begin. Hij maakte wel twee snelle nullen, maar zag hierna hoe Eduardo Paret met een tweehonkslag zijn ploeggenoten Pestano en Sánchez richting thuisplaat stuurde. De vier punten bleken uiteindelijk bepalend voor de overwinning.
Even daarvoor was opnieuw een coach uit het veld gestuurd. Carlos Cepero, de derde honkcoach van de Cubanen, kon na opmerkingen op de scheidsrechter eveneens de kleedkamers opzoeken. Cepero had tot dat moment veelvuldig de calls van de plaatscheidsrechter bekritiseerd.

Adiel Palma kreeg het in de achtste inning nog even zwaar. In deze slagbeurt sneuvelden Glenn Williams en Brendan Kingman na vangballen, maar wisten vervolgens Andrew Utting en Thomas Brice beiden met vier wijd wel het eerste honk te bereiken. Met een honkslag verkleinde Brett Tamburrino hierna de achterstand met één punt. Zijn hit bracht Utting over de thuisplaat.
Het was het laatste punt van de wedstrijd. Bij Australië stond closer Graeme Lloyd in de laatste inning nog maar één honkslag toe. In de gelijkmakende negende slagbeurt moest ook Cuba nog een nieuwe werper in de wedstrijd brengen. Adiel Palma incasseerde met nul uit hits op rij van Gavin Fingleson en Brett Roneberg. Danny Betancourt moest zijn teamgenoot op de heuvel vervangen om een einde aan de wedstrijd te maken. Betancourt kreeg het nog even benauwd toen catcher David Nilsson een bal diep het buitenveld in knalde. De bijna zevenduizend toeschouwers in het Helliniko Olympic Complex zagen buitenvelder Carlos Tabares de bal ternauwernood op de warning track vangen. Hierna verdween een tweede bal in de handschoen van catcher Ariel Pestano verdwijnen, alvorens hij met drie slag voor Brendan Kingman een einde aan de wedstrijd maakte.

Verbetering

De Cubaanse slagploeg kwam in de eerste vijf inningen op het werpen van John Stephens tot tien hits. In de laatste vier slagbeurten werden hier nog eens drie honkslagen aan toegevoegd op het werpen van twee nieuwe pitchers. Australië kwam niet verder dan zeven honkslagen op vier Cubaanse werpers.
Mede hierdoor kregen de Cubaanse honkballers voor de derde maal in de geschiedenis de gouden medaille omgehangen. Australië, dat met zeventien profspelers en drie voormalig Major Leaguers naar Athene was afgereisd, moest genoegen nemen met het zilver. Desondanks was dit een grote verbetering van hun vorige Olympische prestaties. Zowel in 1996 als in 2000 werden de honkballers van Australië zevende.

Met de vroege uitschakeling van Japan in de halve finale stonden niet alleen de twee sterkste teams niet tegenover elkaar in de finale, maar kreeg het Olympisch honkbaltoernooi bovendien een matte afsluiting. Waar Canada in de 'kleine finale' weinig in te brengen had tegen Japan, was het later op de avond Australië dat geen enkel moment de overwinning in het zicht had tegen Cuba.

Teams 1 2 3 4 5 6 7 8 9 R H E

CUBA 0 0 0 2 0 4 0 0 0 6 13 1

AUSTRALIË 0 0 0 0 1 0 0 1 0 2 7 0

Werpers Cuba:
Norge Luis Vera (4+1 man): 3-2-3-1
Vicyhondri Odelín (1/3): 1-2-0-0
Adiel Palma (3 2/3): 5-3-4-0
Danny Betancourt (1): 1-0-0-0

Werpers Australië:
John Stephens (5): 3-0-10-0
Ryan Rowland Smith (3): 2-1-2-0
Graeme Lloyd (1): 1-0-1-0

Meer nieuws