Auteur: Redactie	Geplaatst op: 19-11-2006, 12.00

Photo IBAF© 2006 (Marco Vasini)

Pas in de achtste inning kwam de eindstand op het scorebord. Nu was het de beurt aan Chung-Shou Yang om de bal voor een homerun op de knuppel te nemen. Met zijn solohomerun bepaalde hij de eindstand op 4-0. Hij sloeg daarmee twee van de tien hits voor zijn ploeg. Yung-Chi Chen nam er zelfs drie voor zijn rekening. De voorsprong voor Chinese Taipei kwam in het slot van de wedstrijd geen enkele keer meer in gevaar, nadat closer Sung-Wei Tseng in de laatste drie innings vijf van de negen nullen met drie slag maakte.
Chinese Taipei, dat het toernooi slecht begon met een enigszins verrassend ruime nederlaag tegen Italië (3-13), herstelde zich knap met overwinningen op Australië (4-2), Zuid-Korea (7-9), de Filippijnen (0-14) en Cuba (4-3). Daarmee werd nog maar ternauwernood een plaats in de halve finales gehaald. Hierin bleek een tweede stunt tegen Cuba niet mogelijk. Wat dat betreft kende Japan een beter toernooi. In de eerste zeven wedstrijden werd alleen van titelverdediger Cuba verloren. Zes andere wedstrijden werden in winst omgezet. Maar op het moment dat er om de prijzen moest worden gespeeld, ging het mis voor de Japanse honkballers. Nadat de ploeg eerst in de halve finales al niet wist te scoren tegen Nederland, zweeg de aanval nu ook in de kleine finale tegen Chinese Taipei. Gastheer Taiwan eindigt hierdoor, ondanks dat de ploeg twee zeges minder heeft gehaald dit toernooi dan Japan, op de derde plaats.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
JAPAN	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	4	0
CHINESE TAIPEI	1	0	2	0	0	0	0	1	X	4	10	0

Werpers Japan:
Saitoh Takashi (3): 4-0-7-0
Shota Oba (2): 1-0-2-0
Masahiko Morifuku (1): 2-2-0-0
Shoji Matsuoka (1 1/3): 2-1-1-0
Yuta Kimura (2/3): 2-0-0-0

Werpers Chinese Taipei:
Chien-Fu Yang (6): 5-1-2-0
Sung-Wei Tseng (3): 5-0-2-0

Australië vijfde, Italië zesde

Photo IBAF© 2006 (Patty Ortín)

Italië begon zijn wedstrijd om de vijfde plaats tegen Australië voortvarend. Terwijl startend werper Sandy Patrone zijn tegenstanders met veel keer drie slag drie innings lang van het scoren hield, opende Italië in de derde inning de aanval. Alex Liddi mepte een bal ver het midveld in. Een poging om met een duik de bal te vangen, mislukte bij midvelder Thomas Brice. Hierdoor kon Liddi zelfs in één keer door naar het derde honk, om vanaf daar te scoren op een grondbal richting de korte stop van Juan Pablo Angrisano. Een honkslag voor Anthony Caracciolo en vier wijd voor James Buccheri zorgden vervolgens opnieuw voor lopers op de honken. Ditmaal was Mario Chiarini productief. Met een honkslag stelde hij ook Caracciolo in staat om te scoren: 0-2. Het begin was veelbelovend voor Italië. Maar nadat de Australische manager zijn startend werper had vervangen voor Timothy Cox, kwam er een einde aan alle kansen voor Italië. Cox stond in vier innings slechts één honkslag toe en stuurde zes Italianen met drie slag terug naar de dug-out.
Toch leek er in de vierde inning nog geen vuiltje aan de lucht voor Italië. Strikeouts voor Bradley Harman en Thomas Brice brachten snel twee nullen op het scorebord, maar toch slaagde Italië er niet in om tijdig de inning af te sluiten. De volgende man in het slagperk, Benjamin Risinger, sloeg de bal namelijk hard en ver over de omheining in het buitenveld. Met zijn solohomerun verkleinde hij de achterstand tot 1-2.

In de vijfde inning kwam Australië zelfs op gelijke hoogte. Een tweehonkslag van Luc Hughes werd, met twee man uit, gevolgd door een hit van Paul Rutgers. Daarmee scoorde Hughes de gelijkmaker. Met de Italiaanse reliever Antony Ferrari op de heuvel scoorde Australië in de zesde inning opnieuw. En wederom op het moment dat er al twee nullen waren gemaakt. Nu kreeg Benjamin Risinger het eerste honk toegewezen na een geraakt werper. Honkslagen op rij van Matthew Kent en Luc Hughes brachten Risinger niet veel later over de thuisplaat voor het derde punt. Australië nam zo een 3-2 voorsprong. Het bleek bovendien een beslissend punt, want in de laatste drie innings kwamen de twee ploegen niet meer tot scoren. Het leverde de tweede minimale zege op voor Australië tegen Italië. Precies een week geleden waren de 'Aussies' nog met 8-7 te sterk.
Australië eindigt door dit resultaat verdiend als vijfde. Het was de vijfde zege dit toernooi na eerdere winst op de Filippijnen (2-12 en 17-0), Italië (8-7) en Zuid-Korea (10-9). Er werd alleen verloren van Japan (3-4), Chinese Taipei (4-2), Cuba (13-0) en Nederland (4-3). Italië won slechts drie keer: Chinese Taipei (3-13), Filippijnen (9-0) en Zuid-Korea (3-8). Verder werd verloren van Nederland (10-8), Cuba (0-9), Australië (8-7), Japan (3-6) en Zuid-Korea (1-5).

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
ITALIË	0	0	2	0	0	0	0	0	0	2	5	0
AUSTRALIË	0	0	0	1	1	1	0	0	X	3	8	0

Werpers Italië:
Sandy Patrone (5): 7-0-5-0
Anthony Ferrari (3): 1-2-3-0

Werpers Australië:
Wayne Lundgren (4): 5-2-4-0
Timothy Cox (4): 6-1-1-0
Brendan Wise (1): 0-0-0-0

Zuid-Korea zevende, Filippijnen achtste

Photo IBAF© 2006 (Patty Ortín)

Slechts eenmaal in acht wedstrijden wisten de Filippijnen de negen innings vol te maken. Met een 9-0 nederlaag tegen Italië wisten de Filippijnen dit toernooi het meest in de buurt van hun tegenstander te blijven. Maar in de allerlaatste wedstrijd wist de debutant op de Intercontinental Cup toch opmerkelijk goed te spelen. Waar pitchers het hele toernooi al een probleem zijn voor de Filippijnen, was juist vandaag Ernesto Binarao op dreef. Hij kwam in de derde inning op de heuvel nadat Zuid-Korea via één punt in de eerste en twee punten in de derde inning had gescoord. In het restant van het duel stond Binarao vervolgens nog maar één honkslag toe. Door veldfouten, waar de Filippijnen er vandaag vijf van maakten, kon Zuid-Korea in de vierde inning nog wel verder uitlopen tot 0-5, maar verder dan dat kwam de verliezend finalist van het afgelopen wereldkampioenschap niet.

In de zesde inning slaagden de Filippijnen er zelfs in om hun derde punt van dit toernooi te scoren. Na twee runs in de wedstrijd uit de voorrondes tegen Australië, was het nu de beurt aan pinch-hitter Roel Empacis. Hij kon scoren op een tweehonkslag van pinch-hitter Edmer del Socorro. Daarmee kwam de eindstand van 1-5 op het scorebord. Het waren slechts twee van de vijf hits, die de Zuid-Koreaanse werper Sung-Heon Lim dit duel toe stond. Hij stond de gehele wedstrijd op de heuvel en gooide bovendien negen keer drie slag en één keer vier wijd. De Filippijnse werpers Darwin de la Calzada en Ernesto Binarao hoefden samen eveneens slechts vijf honkslagen te incasseren. Drie daarvan kwamen van de knuppel van Jin-Young Park, die met een tweehonkslag twee punten over de thuisplaat had gestuurd. Ook Sang-Hyeon Kim was met een tweehonkslag goed voor twee binnengeslagen punten.
Toch kregen de Filippijnen zo de kans om met opgeheven hoofd het toernooi te verlaten. Want na ruime nederlagen (10-0 tegen Zuid-Korea, 2-12 tegen Australië, 0-22 tegen Nederland, 0-24 tegen Cuba, 9-0 tegen Italië, 0-14 tegen Chinese Taipei, 17-0 tegen Japan en 17-0 tegen Australië) wist de ploeg voor het eerst knap tegenstand te bieden. Voor Zuid-Korea was het toernooi toch al uitgelopen op een grote teleurstelling. In de voorrondes werd namelijk alleen van de Filippijnen en Italië gewonnen. In de verliezersronde bleek Italië echter wel te sterk, waardoor Zuid-Korea werd veroordeeld tot de strijd om de laatste twee plaatsen. Dat leverde uiteindelijk de zevende positie op.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
ZUID-KOREA	1	0	2	2	0	0	0	0	0	5	5	0
FILIPPIJNEN	0	0	0	0	0	1	0	0	0	1	5	5

Werpers Zuid-Korea:
Darwin de la Calzada (2 2/3): 0-2-4-3
Ernesto Binarao (6 1/3): 4-3-1-2

Werpers Zuid-Korea:
Sung-Heon Lim (9): 9-1-5-0

Meer nieuws