Verenigde Staten ontsnappen in slotfase
Acht innings lang liepen de Verenigde Staten in de wedstrijd tegen Japan achter de feiten aan. Na de 4-1 nederlaag tegen Chinese Taipei een avond eerder leek de Haarlemse Honkbalweek al vroegtijdig tot een einde te komen voor Team USA. De Japanse werper Satoshi Komatsu was lange tijd onbespeelbaar. Uiteindelijk was het uitblinker Ricky Reavis die zijn ploeg de juiste richting op leidde. De Amerikaanse derde honkman was dit duel goed voor twee honkslagen en twee tweepitters in vier slagbeurten. Mede door zijn tweehonkslag kwamen de Verenigde Staten in een bizarre negende en laatste slagbeurt langszij: 4-3.
 | | Auteur: Redactie | Geplaatst op: 22-07-2006, 16.00 | |
Amerikaanse teams hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de Haarlemse Honkbalweek. Tussen 1963 en 1990 was Sullivans de grote smaakmaker in de hoofdstad van Noord-Holland. Deze Amerikaanse ploeg won maar liefst zesmaal het tweejaarlijkse evenement. Vanaf 2000 nam Team USA het stokje over. In dat jaar schreef de nationale ploeg van de Verenigde Staten, in voorbereiding op de Olympische Spelen in Sydney, het toernooi op zijn naam. Twee jaar later werd de titel ten koste van Nederland geprolongeerd. In 2004 kwam het Amerikaanse Reno Astros naar Haarlem. Deze ploeg kwam echter niet verder dan de zesde en laatste plaats.
Voor de 23e editie klopte de organisatie weer aan op de deur van Team USA. De nationale selectie was niet beschikbaar en dus ging Team USA op zoek naar een alternatief. Deze werd gevonden in het noordwesten van de Verenigde Staten. De succesvolle college-coach Kelly Smith werd gevraagd een team samen te stellen uit de beste spelers van de Northwest Athletic Association of Community Colleges (NWAACC), een competitie tussen de 36 verschillende community colleges uit het noordwesten van de Verenigde Staten.
Gemakkelijk had Smith het niet. Een deel van de spelers die hij in eerste instantie had geselecteerd, werden niet veel later gedraft door een Amerikaanse Major League-organisatie. Ook zag hij enkele spelers vertrekken naar een semi-profcompetitie in Alaska en diverse zomercompetities.
Uiteindelijk selecteerde de Amerikaanse manager een All Star-team van spelers, die momenteel uitkomen in de NWAACC, of die afgelopen seizoen actief waren in deze competitie. Een groot deel van deze honkballers zijn voormalige pupillen van Smith. Zij honkbalden al eens onder de Amerikaan bij het team Lower Columbia Red Devils. Woensdag 19 juli vertrok de ploeg vanuit Seattle richting Haarlem voor hun allereerste bezoek aan Europa ooit.
Onbespeelbaar
Drie dagen later leken de kansen op een plaats in de finale voor de Amerikaanse honkballers te zijn beperkt tot een minimum. Gisteravond was de ploeg in de openingswedstrijd al niet opgewassen tegen Chinese Taipei. Vanmiddag leek het fabrieksteam van Japan een maatje te groot voor Team USA. De Japanse werper Satoshi Komatsu was onbespeelbaar voor de Amerikaanse slagploeg. De NWAACC-collegespelers toonden echter over veel veerkracht te beschikken en verrasten hun tegenstanders in de laatste inning om alsnog de winst naar zich toe te trekken.
Lange tijd zag het er niet naar uit dat de Verenigde Staten als winnaar van het veld zouden afstappen. De Japanse ploeg kende nog wel een valse start, waardoor de Amerikanen direct op voorsprong kwamen. In de eerste inning moest startend werper Satoshi Komatsu Ryan Krauser met geraakt werper op de honken toelaten. Krauser kon vervolgens de score openen op een forse uithaal van Ricky Reavis. Vooral doordat op deze klap de Japanse midvelder Takuya Fujishima de fout in ging. Hierdoor kon Krauser vanaf het eerste honk veilig de thuisplaat bereiken. Reavis probeerde op zijn klap zelfs het derde honk te bereiken, maar sneuvelde bij deze poging door een goede aangooi vanuit het midveld. Het bleek lange tijd het enige wapenfeit van de Amerikaanse slagploeg in de beginfase van de wedstrijd, want na deze hit van Reavis gooide pitcher Komatsu de deur in het slot.
Falende defensie
In de derde inning draaide Japan de achterstand om. De ploeg kreeg daarbij hulp van twee veldfouten in de Amerikaanse defensie. Takuya Fujishima opende de slagbeurt met een honkslag en kon een honk opschuiven na een opofferingsstootslag van Tatsunori Hayakawa. Een honkslag bracht vervolgens ook Koichi Fukuda op de honken. Doordat de Japanse korte stop de bal langs zijn eerste honkman wierp, kon Fukuda zelfs direct door naar het tweede honk en werd Fujishima in staat gesteld de gelijkmaker te scoren. Opnieuw een misser op het eerste honk bracht niet veel later ook Fukuda over de thuisplaat. Ditmaal smeet tweede honkman Marcus McKimmy de bal langs zijn eerste honkman.
Vijf innings later liep Japan nog verder uit. Opnieuw werd de ploeg daarbij geholpen door een falende defensie. Met twee man uit mepte Kenichi Yokoyama de bal diep het buitenveld in voor een tweehonkslag. Bij een poging Yokoyama uit te maken op het tweede honk gooide korte stop Brooks Lindsley de bal langs zijn tweede honkman, waardoor de Japanse honkloper het derde honk gratis kreeg. Nadat vervolgens deze tweede honkman Marcus McKimmy ook in de fout ging bij zijn aangooi op het eerste honk na een grondbal van Keiji Ikebe kon Yokoyama veilig de thuisplaat passeren om de voorsprong te vergroten tot 1-3.
Bizarre slotfase
Toch kreeg de Japanse ploeg het nog benauwd in de negende en laatste Amerikaanse slagbeurt. Pitcher Satoshi Komatsu verloor zijn grip op de tegenstander en zag de Verenigde Staten angstig dichtbij komen. Ryan Krauser opende de inning met een honkslag en kon naar het derde honk op een tweehonkslag van uitblinker Ricky Reavis. Een grondbal van Travis Storrer werd vervolgens verkeerd verwerkt door de Japanse korte stop Toshimitsu Miyagawa, waardoor Krauser het verschil kon verkleinen tot 2-3. Nadat Brooks Lindsley vervolgens faalde om een stootslag neer te leggen, greep de Japanse catcher deze kans aan om Ricky Reavis te verrassen. De Amerikaanse honkloper was al op weg naar de thuisplaat en kwam gevangen te zitten tussen drie en thuis.
De Japanse manager greep in en stuurde closer Tadahiro Ogino naar de heuvel. Deze Japanse werper zag de Amerikaanse honkballers in een bizarre slotfase alsnog langszij komen. Brooks Lindsley werd nog wel met drie slag aan de kant gezet voor de tweede nul, maar hierna bereikte aangewezen slagman Nick Cejka met een honkslag het eerste honk. De Japanse defensie probeerde hierna alsnog Cejka op het eerste honk uit te gooien. Daarbij werd de bal echter meters langs de eerste honkman gegooid en verdween de bal diep het buitenveld in. Door deze grote misser kon niet alleen Storrer de gelijkmaker scoren, maar wist bovendien Cejka in één keer door naar de thuisplaat te sprinten. Hier kwam hij net op tijd aan om het winnende punt te scoren: 4-3.
| Teams |
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
R |
H |
E |
| JAPAN |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
3 |
8 |
3 |
| VERENIGDE STATEN |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
3 |
4 |
8 |
6 |
Werpers Japan:
Satoshi Komatsu (8+3 man): 7-0-7-2
Tadahiro Ogino (1): 1-0-1-1
Werpers Verenigde Staten:
Josh Keller (8): 1-1-6-6
Jared Joaquin (1): 0-0-2-0
Meer nieuws
|
