Cuba plaatst zich voor finale
De opdracht voor aanvang van de vierde wedstrijd op de Haarlemse Honkbalweek was duidelijk voor de Nederlandse honkballers: winnen. Alleen door een zege zou Oranje nu al zeker zijn van een plaats in de finale. Bij een nederlaag zou eventueel het resultaat van de overige duels nog van belang worden. Maar hoe duidelijk de opdracht was, des te moeilijker bleek de uitvoering.
 | | Auteur: Redactie | Geplaatst op: 30-07-2004, 22.00 |  |
 | | Foto: © Fred Reuling |
Bondscoach Robert Eenhoorn begon met Eelco Jansen op de heuvel. De pitcher van Neptunus, die dit seizoen met tien zeges de meeste overwinningen als pitcher behaalde in de hoofdklasse, was nog niet eerder dit toernooi in actie te komen. Het Nederlandse veld bestond uit Ralph Milliard (tweede honk), Raily Legito (korte stop), Sharnol Adriana (eerste honk), Sidney de Jong (aangewezen slagman), Dirk van 't Klooster (midveld), Johnny Balentina (linksveld), Harvey Monte (rechtsveld), Maikel Benner (catcher) en Evert Jan 't Hoen (korte stop).
Omdat een overwinning op Cuba noodzakelijk was, zou dit wel eens de sterkste opstelling van Nederland in de ogen van Eenhoorn kunnen kunnen zijn.
Bij Cuba begon Ormari Romero op de heuvel. Deze werper bezorgde in de eerste wedstrijd in Haarlem Cuba nog het enige verlies tot nog toe. Romero gooide tegen Japan in nog geen twee inningen twee keer vier wijd en kreeg vijf honkslagen tegen. Mede hierdoor liep Japan uit naar een 0-4 voorsprong, die de ploeg niet meer uit handen gaf.
Tegen Nederland leek de geschiedenis zich weer even te herhalen. Openingsslagman Ralph Miliard kreeg een vrije loop naar het eerste honk. Het was de vierde opeenvolgende wedstrijd dat de Nederlandse korte stop direct het eerste honk wist te bereiken. Twee keer deed hij dit door middel van een honkslag en eenmaal na vier wijd. Raily Legito en Sharnol Adriana sloegen hierna de bal op de pitcher af, waardoor beide sneuvelden op het eerste honk. Milliard kon wel opschuiven naar drie. Een vangbal door rechtsvelder Leslie Anderson op een klap van Dirk van 't Klooster maakte een einde aan de eerste slagbeurt.
Moeilijker begin
Romero kwam hierna steeds beter in de wedstrijd. Pas in de derde inning kreeg hij de eerste honkslag tegen. Raily Legito bereikte zo veilig het eerste honk en kon door naar twee na een gestolen honk. Met twee uit werd Sharnol Adriana hierna uitgeschakeld met drie slag. De Cubaanse werper kende zo een betere start dan in de wedstrijd tegen Japan.
Eelco Jansen had een moeilijker begin. Hij kreeg in de eerste inning een tweehonkslag van Yasser Gómez tegen en in de tweede inning volgde Vladimir García met een honkslag.
In de derde inning slaagde Cuba er zelfs in om de score te openen. Amaury Suárez opende met een tweehonkslag en kon naar het derde na een grounder van Enrique Díaz. De grondbal van Díaz betekende de eerste nul. Op een honkslag van Yasser Gómez kon hierna Suárez wel veilig de thuisplaat bereiken. Ook Leslie Anderson sloeg hierna raak voor een hit. Beide lopers schoven hierna een honk op na een wilde worp, waardoor Cuba lopers op het tweede en het derde honk kreeg. Vier wijd voor Loidel Chapelli betekende hierna volle honken. Op een honkslag van Danny Miranda, de zesde alweer van de wedstrijd, konden Gómez en Anderson hierna de voorsprong vergroten naar 3-0.
Warm onthaal
Cuba had hierdoor een ruim voorsprong genomen en leek deze niet meer uit handen te willen geven. Nederland drong in de vijfde inning nog wel even aan op het eerste punt. Na een verkeerde aangooi van derde honkman Amaury Suárez op eerste honkman Danny Miranda kon Maikel Benner in één keer door naar het tweede honk. Hij werd hierna echter op het derde honk uitgemaakt na een honkslag van Evert-Jan 't Hoen. Het bleek de laatste kans van Nederland in deze wedstrijd.
De Cubaanse honkballers wisten opnieuw wel te scoren. Een veldfout van eerste honkman Sharnol Adriana na een aangooi van derde honkman Evert-Jan 't Hoen bracht Enrique Díaz op de honken. Díaz kon even later het vierde punt scoren na een honkslag van Leslie Anderson.
In de zesde inning mocht Patrick de Lange het werpen overnemen van starter Eelco Jansen (1-2-7-2). De Lange kreeg een warm onthaal van de Cubaanse slagploeg. Tweepitters van Roger Poll en Luis M. Navas betekenden al meteen het eerste tegenpunt voor de pitcher van HCAW.
Cuba gebruikte het duel als opwarmer voor de finale. De ploeg oefende er in het slagperk lustig op los. Nadat werpers Eelco Jansen en Patrick de Lange samen al tien honkslagen tegen hadden gekregen, leek ook closer Robin van Doornspeek in eerste instantie geen antwoord te hebben op de Cubaanse aanval. Hij zag na een vrije loop, honkslag en een wilde worp lopers op twee en drie belanden. Met driemaal drie slag maakte Van Doornspeek echter knap een einde aan de slagbeurt.
Finale
Cuba heeft zich door de overwinning op Nederland als eerste ploeg geplaatst voor de finale van zondag. Het was de vierde opeenvolgende zege voor de Cubaanse ploeg, die de edtities van 1972, 1974, 1996 en 1998 van de Haarlemse Honkbalweek won. De ploeg heeft nu acht punten uit vijf wedstrijden en is hierdoor door geen enkel ander team meer in te halen.
De strijd om de tweede finaleplaats ligt nog open. Zowel Nederland, Italië en Japan hebben nog kans op de eindstrijd. De drie teams verzamelden in vier wedstrijden vier punten. Alleen bij een overwinning van Nederland morgen op Reno Astros en een zege van Japan op Italië plaatst ook Nederland zich voor de finale. Mocht Nederland verliezen van Reno Astros, dan verzekert de winnaar uit het duel tussen Italië en Japan zich voor de finale.
Wil Nederland kans maken op de eindstrijd van zondag, dan zal de ploeg vooral aan slag meer moeten imponeren. Evenals in het eerste duel met Italië slaagden de Nederlandse honkballers deze wedstrijd er nauwelijks in om op het werpen van Ormari Romero (4-1-3-1) met een honkslag de honken te bereiken. Dat Oranje dit wel kan, bleek in de wedstrijd tegen Chinese Taipei en in het benefietduel tegen Italië. Toen kwam Nederland tot respectievelijk dertien en negentien hits.
Deze wedstrijd kwamen slechts zeven spelers van Nederland op het eerste honk: Ralph Milliard (vier wijd en honkslag), Sidney de Jong (geraakt werper), Raily Legito (honkslag), Maikel Benner (veldfout), Evert Jan 't Hoen (honkslag) en Dirk van 't Klooster (honkslag). Milliard wist nog het derde honk te bereiken. Legito en Benner kwamen niet verder dan twee. Vooral Sharnol Adriana kende een ongelukkge wedstrijd. De aanvoerder van het Nederlandse team werd in zijn laatste drie slagbeurten met drie slag uitgeschakeld.
| Teams |
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
R |
H |
E |
| NEDERLAND |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
4 |
2 |
| CUBA |
0 |
0 |
3 |
0 |
1 |
1 |
0 |
0 |
X |
5 |
11 |
1 |
Werpers Nederland:
Eelco Jansen (5): 1-2-7-2
Patrick de Lange (2): 2-0-3-0
Robin van Doornspeek (1): 3-1-1-0
Werpers Cuba:
Ormari Romero (8): 4-1-3-1
Yolexis Ulacia (1): 1-0-1-0
Meer nieuws
|