Opmerkelijk toernooi voor Bryan Engelhardt

Nederland greep vandaag voor de zesde maal naast de hoofdprijs tijdens de 21e Haarlemse Honkbalweek. Voor de tweede keer op rij ging de titel naar de Verenigde Staten. Desondanks waren er wel twee individuele prijzen voor Nederlanders. Zo werd Bryan Engelhardt de Meest Waardevolle Speler. Een titel, die hij verdiende na een opmerkelijk toernooi.


Auteur: Redactie	Geplaatst op: 28-07-2002, 16.30

Nederland had in Haarlem twee debutanten in de ploeg. Alexander Smit en Bryan Engelhardt. Twee spelers van PSV, dat in de reguliere Nederlandse competitie verrassend de vierde plaats inneemt. De keuze voor Smit is niet zo opmerkelijk. De zestienjarige werper tekende voor aanvang van de Haarlemse Honkbalweek vor een grote som geld een zevenjarig contract bij de Amerikaanse Major League-organisatie Minnesota Twins.
De keuze voor Engelhardt was wel verrassend. Om als buitenvelder op te vallen in Nederland moet je het goed doen. Het slaggemiddelde van .303 in de hoofdklasse was voor de speler van PSV genoeg om de aandacht van de Nederlandse bondscoach te trekken.

Aangezien Nederland over enkele sterke buitenvelders beschikt, zoals Melfried Comenencia, Dirk van 't Klooster, Hensley Meulens en Ronald Jaarsma, zag het er naar uit dat Engelhardt een bijrol zou spelen tijdens deze Haarlemse Honkbalweek. Niet voor niets moest hij de tweede wedstrijd van het toernooi tegen Japan vanuit de dug-out toekijken. Bondscoach Eenhoorn passeerde Engelhardt na een teleurstellend optreden in de eerste wedstrijd.
Vanaf de derde wedstrijd gaf de buitenvelder van PSV zijn coach hier geen kans meer voor. Engelhardt ontpopte zich niet alleen als een gevaarlijke slagman, maar bovendien de beste speler uit het Nederlandse team. Tegen Zuid-Afrika sloeg Engelhardt in de derde wedstrijd één honkslag en één tweehonkslag. In de finale was Engelhardt opnieuw belangrijk. Zijn drie honkslagen konden echter niet de winst opleveren.

Most Valuable Player

Engelhardt eindigde na zes wedstrijden als beste Nederlandse slagman met een slaggemiddelde van .389. Hij tekende aan voor zeven honkslagen in achttien slagbeurten. Bovendien sloeg hij zeven teamgenoten over de thuisplaat. Alleen Sidney de Jong sloeg evenveel punten binnen. Deze opmerkelijke prestaties leverden Engelhardt uiteindelijk de titel Most Valuable Player op.

Maar de aandacht ging niet alleen naar Engelhardt uit. Ook Sidney de Jong en Maikel Benner vielen op tijdens deze Honkbalweek. Na het afscheid van Johnny Balentina en bij afwezigheid van de Antilliaanse prof Chairon Isenia was de positie als catcher in Oranje vacant.
Direct in het begin van het toernooi deden zowel de Jong als Benner een duidelijke sollicitatie naar deze positie. Voor bondscoach Eenhoorn leverde dit een moeilijke beslissing op. Met een uiteindelijk toernooislaggemiddelde van .368 voor Benner en .304 voor De Jong kon Eenhoorn het tweetal niet passeren. Als oplossing werd De Jong vaste eerste honkman. Dit ging ten koste van Percy Isenia. De beste slagman uit de Nederlandse competitie verkeerde in Haarlem niet in goede doen. Hij kwam tot twee hits in vijf wedstrijden.
Engelhardt eindigde uiteindelijk als de beste slagman van Nederland voor Benner. De derde beste slagman werd Raily Legito. Zijn slaggemiddelde van .333 was beter dan dat van de nummer vier, Sidney de Jong (.304). Hiermee werd hij naast Engelhardt en Alexander Smit de derde speler van PSV, die dit toernooi van grote waarde was voor Nederland.

Individuele prijzen

Een belangrijke rol dit toernooi was dus weggelegd voor de jonge talenten Benner, De Jong (beiden 22 jaar), Raily Legito (24 jaar) en Engelhardt (20 jaar). Jongens, die over twee jaar in Athene de Nederlandse ploeg bij de Olympische Spelen bij de laatste vier moeten brengen.

Engelhardt was met zijn award voor MVP niet de enige Nederlander, die tijdens de Honkbalweek in de prijzen viel. Ondanks de verloren finale werd ook Smit beloond voor zijn prestaties in Haarlem. De werper van PSV ontving de award voor de Most Popular Player.
De andere individuele prijzen gingen naar niet-Nederlandse internationals. De Cubaan Rolnier Varona werd met een slaggemiddelde van .556 de beste slagman. De prijs voor de beste werper ging verrassend genoeg niet naar een Amerikaan, maar naar Yukiharu Hamamoto uit Japan. Hij kreeg in dertien inningen geen verdiend punt tegen. Homerun King werden Pedro José Rodriguez uit Cuba en Jason Cook uit Zuid-Afrika. Zij sloegen evenals finalisten Landon Powell en Evert-Jan 't Hoen één homerun. Powell won wel de prijs voor de beste verdedigende speler. Als laatste ging de Press award naar de Zuid-Afrikaanse hoofdcoach Raymond Tew.

Meer nieuws