Bernadina: 'Elke wedstrijd telt'
Voor aanvang van het Europees kampioenschap werd het Nederlands team aangevuld met zeven spelers uit de Amerikaanse Minor League. Eén van hen was Rogearvin Bernadina, de 23-jarige speler uit de organisatie van Washington Nationals. Hij nam met het Nederlands team al eens eerder deel aan een trainingskamp op Curaçao, maar maakte pas op dit EK zijn officiële debuut in Oranje. Journalist Roger Huys zocht hem op voor een exclusief interview voor de Nederlandse honkbalsite.
 | | Auteur: Roger Huys | Geplaatst op: 15-09-2007, 17.00 | |
Leuk om weer iedereen te zien bij het Nederlands team?
"Jazeker. De sfeer is goed. We maken grappen met elkaar. We zijn met z’n allen naar Barcelona geweest. We doen alles samen met het team. I like that."
Wist je al lang dat je zou worden geselecteerd voor het Europees kampioenschap? Of hoorde je dit op het laatste moment?
"Ja, zo’n twee maanden geleden vroeg de bondscoach mij. Ik had het wel verwacht en wilde bovendien ook graag in het Nederlands team spelen. Ik wilde mijn debuut maken. Ben wel mee geweest op trainingskamp naar Curaçao, maar geen officiële interland gespeeld. Ik vind het erg leuk om bij de selectie te zijn en te helpen bij de overwinningen."
Is het Europees kampioenschap een groot niveauverschil vergeleken met de profcompetitie in de Verenigde Staten?
"Er is een groot verschil in pitching. Er wordt minder hard gegooid. Niet wat ik ervan verwacht had. Het is niet slecht, maar het kan zeker beter. It's hard for the pitching om consistent te blijven. Elke wedstrijd telt hier. In de Verenigde Staten speel je competitie. Als je daar een wedstrijd verliest, ga je weer voor de volgende. Tijdens dit EK is er bij verlies misschien geen morgen meer. Hier doen ze er alles aan om te winnen. Er wordt anders gespeeld. Ik heb gezien dat pitchers al in de eerste of tweede inning werden vervangen. Dat zie je in Amerika niet. Ze spelen in de eerste inning al no double, ze spelen in de warning track. Dat heb ik nog niet meegemaakt. Bovendien worden er veel fouten gemaakt. Het kan gewoon beter."
Is het lastig omschakelen en geconcentreerd te blijven?
"Ja, het is lastig omschakelen. De pitchers gooien niet zo hard. Je moet een adjustment maken. Voor jezelf de juiste pitch zoeken. Het is zeker niet moeilijk om geconcentreerd te blijven. Ik blijf opletten tot de negende ining. Er kan altijd nog wat gebeuren. Ik blijf de hele wedstrijd geconcentreerd. Geen probleem. Dat moet ook."
Even omschakelen naar Amerika. Hoe was Spring Training met Washington Nationals?
"Ik heb het goed gedaan. Kreeg de kans om de hele Spring Training met de big leaguers te spelen. Het was mooi. Iets groots. Omdat één van de jongens geblesseerd raakte, kreeg ik de kans. Ik was best wel nerveus. Speelde de eerste wedstrijd tegen Detroit Tigers. Alle grote jongens deden mee. In Lakeland. De eerste dag sloeg ik direct een honkslag. Ik dacht dat ik de volgende dag terug moest, maar ik mocht blijven. Ik ben met het team naar een oefenwedstrijd gegaan. We vlogen met een private jet en verbleven in mooie hotels. Een enorme ervaring. Je leert veel van die grote jongens."
En dus een honkslag geslagen tijdens Spring Training. Heb je die bal nog?
"Ze hebben me de bal gegeven, maar ik ben hem kwijtgeraakt. Slordig van mezelf."
Dit seizoen heb je je debuut gemaakt voor Columbus Clippers (Triple A). Hoe was dat?
"Ook daar was ik m’n eerste wedstrijd heel nerveus. Heel veel jongens die ervaren zijn. Jongens die in de Major League hebben gespeeld. Daar zit je met dat niveau dicht tegenaan."
Je hebt een goed seizoen gedraaid bij Harrisburg Senators. Ben je zelf tevreden?
"Nee, ik ben er zelf nog niet tevreden over. Ik denk dat ik beter kan slaan dan die numbers."
Straks ga je weer terg naar de Verenigde Staten. Is de stap naar de Major League nu dichtbij?
"Dat hangt van mezelf af. Ik moet weer die numbers zetten volgend jaar. Honkbal is consistent. Ik moet hetzelfde doen als ik dit jaar heb gedaan om in de Major League te komen. De kansen zijn er met Washington Nationals, maar ik ben degene die het moet doen. Er hard voor werken om daar te komen. Ik heb dit jaar de kans gehad, maar ze kozen voor een andere jongen. Justin Maxwell. Ik ga wel voor de Major League, want dat is mijn droom. Voor iedere honkballer denk ik. Ik zal ze de komende jaren op Triple A-niveau moeten laten zien wat ik kan. Als ik goede statistieken heb, gaat het vanzelf."
Weer terug naar Europa. Word je Europees kampioen met Nederland?
"Dat wil ik nog niet zeggen. Pas de laatste dag. Maar het ziet er goed uit."
En dan je eerste Olympische Spelen misschien volgend jaar?
"Ja, wie weet. Ik hoop weer geselecteerd te worden. Het is eigenlijk nog ver weg. Eerst me settelen in de Verenigde Staten."
Ja? De Major League is belangrijker voor je?
"Ik wil de Major League halen. Maar de Olympische Spelen moet je een keer in je leven mee hebben gemaakt. Ik zou er wel heel graag bij willen zijn. Van kleins af aan krijg ik kippenvel als ik de Spelen zie."
Tussendoor nog even naar het wereldkampioenschap in Taiwan?
"Ik weet het niet. Dat hangt af van wat mijn organisatie ervan vindt. Of ze me toestemming geven om te spelen. Maandag ga ik weer terug naar Amerika voor Instructional League. Dan hoor ik het wel van ze of ik naar het WK mag. Als ik weer gevraagd word natuurlijk."
Je moeder is één van je grootste fans geloof ik. Ik zie dat je veel fanmail op de Nederlandse honkbalsite van haar hebt. Kon ze hier niet naartoe komen?
"Nee, ze kon niet komen vanwege haar werk. Bovendien hebben we een nieuw huis en daar is ze in bezig. In de winter kom ik weer naar Nederland toe. Ik mis het wel. Aan de andere kant ga je naar de Verenigde Staten en heb je een doel. Daar ga je voor."
Tenslotte, dat hupje wat jullie als Antillianen maken. Waar komt dat vandaan? Is dat iets nieuws?
"Weet ik niet. Een van de jongens begon ermee en we doen het nog steeds. Het is gewoon iets van “hé, we hebben gewonnen”. Ik vind het leuk. Een soort vreugdedans."
Meer nieuws
| 
