Klik op een uitslag voor het wedstrijdverslag:
donderdag 2 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	(naar 3 oktober)
vrijdag 3 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	(naar 6 oktober)
zaterdag 4 oktober 2008 L&D Amsterdam - Corendon Kinheim	4-  3
zondag 5 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	(naar 7 oktober)
maandag 6 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	(naar 8 oktober)
dinsdag 7 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	3-  6
woensdag 8 oktober 2008 Corendon Kinheim - L&D Amsterdam	0-12
Amsterdam wint best-of-five met: 3-0

Amsterdam nieuwe landskampioen

Twee jaar heeft Kinheim mogen genieten van zijn supprematie. Vanavond kwam daar notabene in het eigen Haarlemse Pim Mulierstadion een einde aan. Amsterdam, dat volgend jaar zijn vijftigjarig bestaan viert, luidde die festiviteiten alvast in met een landskampioenschap. Nog maar de eerste sinds 1990. In de Holland Series werd titelverdediger Kinheim in drie wedstrijden op rij verslagen. Het laatste duel leverde zelfs een pijnlijke afstraffing op.

Auteur: Redactie	Geplaatst op: 08-10-2008, 22.00

Foto: © Rob Jelsma

Dat Amsterdam een belangrijke titelkandidaat zou zijn dit jaar, was wel bekend. Vorig jaar bracht de Amsterdamse ploeg, toen nog onder leiding van hoofdcoach Louis Hofer, Kinheim in de halve finales al aan het wankelen. Na afloop van dat seizoen versterkte de ploeg zich met onder meer Maikel Benner (ADO), Marvin Bleij (ADO) en Ryan Murphy (RCH). Daarmee was de ploeg in één klap één van de sterkste teams in de hoofdklasse.

Toch wist Amsterdam dat nog niet direct uit te drukken. In de reguliere competitie werden net iets teveel wedstrijden (dertien) verloren, waardoor Amsterdam uiteindelijk genoegen moest nemen met een derde plaats. Wel beschikte de club met een teamslaggemiddelde van .295, op Pioniers (.296) na, over de beste slagploeg in de hoofdklasse. Voor een groot deel kwam dat door de slagkrachten Sidney de Jong (.360) en Bas de Jong (.333). Ook Maikel Benner en Wesley Connor (beiden .314) droegen hun steentje bij aan de plaatsing voor de Play-Offs.
Maar pas In de Play-Offs begon de inmiddels bekende Amsterdamse trein echt te lopen. In de halve finales werd eerst Neptunus aan de kant gezet. In de Holland Series moest vervolgens ook Kinheim er aan geloven. De kampioen van 2006 en 2007 wist zelfs geen enkele wedstrijd te winnen. Daarmee blijft Amsterdam nog altijd sinds 1987 ongeslagen in de Holland Series. In dat eerste jaar dat de Holland Series werden gehouden, verloor het toenmalige Amsterdam Pirates één wedstrijd uit de best-of-three tegen Neptunus. Het leverde uiteindelijk de eerste landstitel in de clubhistorie op.

Trend

Drie jaar later stond Amsterdam Pirates opnieuw in de finale. En wederom tegenover Neptunus. Nu bleef Amsterdam in alle drie de wedstrijden uit de best-of-five aan de goede kant van de score en werd zo ongeslagen winnaar van de Holland Series. Die trend heeft Amsterdam afgelopen dagen doorgezet. Tegen Kinheim werden opnieuw drie wedstrijden op rij gewonnen. Daarmee was de derde landstitel een feit.
Het was overigens nog maar de eerste keer in de geschiedenis dat Kinheim en Amsterdam in de Holland Series tegenover elkaar stonden. Kinheim beschikte met zeven deelnames over de meeste ervaring. Voor Amsterdam was het nog maar de derde keer dat de ploeg zich had geplaatst voor de Holland Series. De laatste keer dus in 1990.

Uiteindelijk maakte ervaring niets uit. Dat toonde ook voormalig Major Leaguer Rikkert Faneyte aan. Als debuterende hoofdcoach in de hoofdklasse leidde hij zijn ploeg in het eerste jaar direct naar de landstitel. Daarmee zorgde hij er bovendien voor dat Ben Thijssen, de succescoach van Neptunus en Kinheim, voor het eerst sinds het seizoen 2001 het moet stellen zonder landstitel.

Wedstrijd 1: L&D Amsterdam - Corendon Kinheim 4-3

Foto: © Rien

Nadat de start van de Holland Series door regen tweemaal moest worden uitgesteld, kon zaterdag in Amsterdam wel aan de finale worden begonnen. Dit zorgde er voor dat Kinheim zijn thuisvoordeel kwijt was geraakt. Door de afgelastingen op donderdag- en vrijdagavond begon de best-of-five namelijk niet in het Haarlemse Pim Mulierstadion, maar in Amsterdam. Daar was het lokale honkbalstadion, ondanks de slechte weersvoorspellingen, flink volgelopen met toeschouwers.
Daar ging de thuisploeg overtuigend van start in de Holland Series. Hoewel de eindstand dat niet doet vermoeden, was de ploeg van hoofdcoach Rikkert Faneyte in de eerste wedstrijd van de best-of-five in vrijwel alle opzichten sterker. Toch werd de Amsterdamse ploeg al vroeg in de wedstrijd op een 0-2 achterstand gezet.

In de tweede inning opende Bryan Engelhardt voor Kinheim vanaf het eerste honk de score op een honkslag van Roel Koolen langs het derde honk. Catcher Sidney de Jong probeerde de Kinheim-loper nog wel uit te tikken, maar slaagde hier niet in. Tot overmaat van ramp blesseerde de catcher zich bij deze actie en moest hij met een polsblessure de wedstrijd verlaten. Zijn plek achter de thuisplaat werd ingenomen door Maikel Benner, die zelf in het linksveld werd vervangen voor Remco Draijer. Die zou uiteindelijk deze wedstrijd een hele belangrijke rol gaan vervullen.
Ondertussen had Kinheim zijn voorsprong verder uitgebreid. Na Engelhardt was het nu de beurt aan Koolen om te scoren. Hij profiteerde van een klap van Jeffrey Verbij, die over derde honkman Ryan Murphy het linksveld in verdween.

Voorsprong

Foto: © Rien

In de vierde inning wist de thuisploeg op Sportpark Ookmeer de wedstrijd te kantelen. De Amsterdammers scoorden na een stootslag-honkslag van Remco Draijer en hits van Fausto Alvarez en Ryan Murphy tweemaal om op gelijke hoogte te komen. Drie innings later nam de nummer drie uit de reguliere competitie zelfs een 3-2 voorsprong. Marvin Bleij opende de aanval. Met een tweehonkslag maakte hij een einde aan het heuveloptreden van startend werper David Bergman, die in zeven innings vier keer drie slag gooide, twee keer vier wijd en negen honkslagen tegen kreeg.
Met reliever Nick Veltkamp op de heuvel bereikte Bleij ook nog het derde honk na een gestolen honk. Daarna was het voor hem eenvoudig om op een honkslag van Remco Draijer zijn ploeg op voorsprong te zetten. Het was al de derde hit van Draijer dit duel.

In de achtste inning scoorde Kinheim nog wel de gelijkmaker na een tweehonkslag van Tjerk Smeets, waarop Dirk van 't Klooster veilig de thuisplaat kon bereiken, maar een slagbeurt later bezorgde Kenny Berkenbosch zijn ploeg de overwinning. Honkslagen van Berkenbosch en Wesley Connor hadden op het werpen van closer Michiel van Kampen eerst voor lopers op het eerste en het derde honk gezorgd. Hierna verraste de thuisploeg Kinheim op dezelfde manier als zij een week geleden nog Neptunus hadden verrast. Toen zette Pavel van Zaane in de negende inning een squeezeplay in gang, waarop Fausto Alvarez het winnende punt kon scoren en daarmee zijn ploeg de Holland Series in loodste. Vandaag was het de beurt aan Maikel Benner. Ook hij was succesvol. Op de squeezeplay scoorde ditmaal Berkenbosch: 4-3.
Hierop had de Haarlemse titelverdediger geen antwoord meer. Met drie slag van closer Pim Walsma voor Kinheim-speler Jeffrey Verbij kwam in de negende inning een einde aan de wedstrijd. Bij Amsterdam was pitcher Jos de Jong van de grote waarde. De Amsterdamse pitchers stonden in negen innings slechts vijf honkslagen toe. Zelf produceerde de equipe van Faneyte maar liefst twaalf honkslagen. Dat was voldoende om de Holland Series te openen met winst.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
CORENDON KINHEIM	0	2	0	0	0	0	0	1	0	3	5	2
L&D AMSTERDAM	0	0	0	2	0	0	1	1	X	4	12	1

Werpers Corendon Kinheim:
David Bergman (6 1/3+1 man): 4-2-9-1
Nick Veltkamp (2 man): 0-1-1-0
Michiel van Kampen (1 2/3): 2-0-2-1

Werpers L&D Amsterdam:
Jos de Jong (7): 3-4-3-1
Nick Stuifbergen (1): 1-0-2-0
Pim Walsma (1): 2-1-0-0

Wedstrijd 2: Corendon Kinheim - L&D Amsterdam 3-6

Foto: © Rob Jelsma

Tegen alle verwachtingen heeft Amsterdam titelverdediger Kinheim op een 2-0 achterstand gezet in de best-of-five. In een Holland Series, die wordt geplaagd door het slechte weer, is Amsterdam nu dichtbij de ontkroning van de landskampioen uit 2006 en 2007. In het Haarlemse Pim Mulierstadion opende de ploeg in de tweede wedstrijd al meteen in de eerste inning de score. Openingsslagman Wesley Connor sloeg één van de eerste pitches van werper Patrick Beljaards hard door het midden voor een honkslag. Vier wijd voor Maikel Benner en een veldfout op een stootslag van Marvin Bleij zorgden vervolgens voor volle honken. Daarmee kwam Beljaards vrijwel meteen in de problemen. En nog altijd was er geen uit. Amsterdam profiteerde volop. Eerst scoorde Connor het eerste punt van de wedstrijd nadat ook Fausto Alvarez vier wijd had gekregen. Hierna verdubbelde Benner de voorsprong op een opofferingsslag van Ryan Murphy, die de bal diep het rechtsveld in sloeg, maar zelf wel uitging op een vangbal van Dirk van 't Klooster.

Vanaf dat moment kon Kinheim alleen maar achter de feiten aanlopen. De 0-2 achterstand wist de thuisploeg niet meer weg te poetsen, ondanks het feit dat pitcher Beljaards in het restant van de wedstrijd wat meer grip wist te krijgen op de gevaarlijke Amsterdamse slagploeg, die in de derde inning nog eens toesloeg. Dat gebeurde nadat Vince Rooi in de tweede inning met een solohomerun in het linksveld de achterstand had verkleind tot 1-2.

Homeruns

Foto: © Rob Jelsma

In de derde inning liep de ploeg van hoofdcoach Rikkert Faneyte echter opnieuw uit. Met Ryan Murphy en Fausto Alvarez op het eerste en het tweede honk sloeg Pavèl van Zaane een bal het linksveld in. Hierop kon de 47-jarige Alvarez vanaf het tweede honk het derde punt voor zijn ploeg binnenlopen. Vooral omdat de aangooi van linksvelder Denny Beljaards niet zuiver genoeg was om de Cubaanse loper op de thuisplaat te kunnen verschalken. Niet veel later kwam ook Zaïr Koeiman door met een honkslag in het linksveld. Op deze klap tekende Murhpy vanaf het tweede honk zelfs aan voor de 1-4.

Daarmee was het lot voor Kinheim bezegeld. In het eigen Pim Mulierstadion wist Kinheim zijn tegenstander niet meer te achterhalen. In de slotfase werd de eindstand bepaald op 3-6 in het voordeel van Amsterdam door twee homeruns. In de achtste inning scoorde catcher Tjerk Smeets het laatste punt voor zijn ploeg, nadat hij een bal van Berkenbosch hard over de omheining had geramd. Het bracht een nieuwe werper op de heuvel bij Amsterdam. Closer Pim Walsma haalde vervolgens zijn team verder ongeschonden uit de inning, doordat Roel Koolen sneuvelde, nadat hij de bal in het dubbelspel had geslagen.
In de negende innig zorgde Ryan Murphy voor de derde homerun van de avond. Zijn bal ging hard en ver over de hekken in het linksveld en bracht de eindstand op het scorebord. Hierdoor heeft Amsterdam een riante uitgangspositie gekregen om de eerste landstitel sinds 1990 te veroveren. Daarvoor heeft de equipe van voormalig Major Leaguer Rikkert Faneyte, die dit jaar debuteerde als hoofdcoach in de hoofdklasse, aan één overwinning voldoende.

 Fotoverslag Kinheim - Amsterdam

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
L&D AMSTERDAM	2	0	2	1	0	0	0	0	1	6	11	2
CORENDON KINHEIM	0	1	0	0	1	0	0	1	0	3	10	2

Werpers L&D Amsterdam:
Kenny Berkenbosch (7 1/3+2 man): 2-2-10-2
Pim Walsma (1 2/3): 1-0-0-0

Werpers Corendon Kinheim:
Patrick Beljaards (6): 0-5-7-2
Onno Baur (3): 2-3-4-0

Wedstrijd 3: Corendon Kinheim - L&D Amsterdam 0-12

Foto: © Rob Jelsma

In de eerste wedstrijd van de best-of-five het kampioenschap in de wacht slepen. Maar weinig teams zullen dat ooit presteren. Amsterdam deed dat vanavond wel. Regen had de afgelopen week viermaal voor een afgelasting van de wedstrijden uit de Holland Series gezorgd. De eerste wedstrijd moest zelfs driemaal worden verzet. Eerst op donderdagavond, vervolgens op vrijdagavond en uiteindelijk ook op maandagavond.
Vanavond kon die eerste wedstrijd eindelijk doorgang vinden. Ondertussen had Amsterdam echter al wel een 2-0 voorsprong in wedstrijden genomen en was de derde landstitel in de clubhistorie binnen handbereik.

Finales spelen mag dan voor Amsterdam geen alledaagse bezigheid meer zijn sinds 1990, van enige zenuwen was vanavond geen enkele sprake. Al in de eerste inning zette de 47-jarige Cubaanse veteraan Fausto Alvarez de toon. Na een honkslag van Maikel Benner en vier wijd voor Marvin Bleij ramde hij de bal in het rechtsveld het Pim Mulierstadion uit. Daarmee was het leed in deze inning nog niet geleden. Bas de Jong volgde met een honkslag, waarna Kenny Berkenbosch op zijn beurt de bal tegen de hekken legde. Met lopers op het tweede en het derde honk sloeg Pavèl van Zaane een grondbal om De Jong in staat te stellen voor de 0-4 te zorgen. Een inning later vervolgde Amsterdam zijn jacht op de titel. Kinheim-werper David Bergman werd opnieuw hard geraakt via hits op rij van Wesley Connor, Maikel Benner en Marvin Bleij en moest nu één punt toestaan, alvorens hij door hoofdcoach Ben Thijssen vroegtijdig uit zijn lijden werd verlost. Als vervanger werd Duko Jansen richting de heuvel gestuurd.
Opnieuw liet de pitching van Kinheim het in deze Holland Series afweten. En dat terwijl de werpers van de Haarlemse ploeg dit seizoen juist zo sterk waren. Daarbij waren hoofdrollen weggelegd voor startend werper David Bergman en closer Michiel van Kampen. Van Kampen boekte in de reguliere competitie al elf saves. Bergman stond in 76 innings slechts 21 punten toe (1.42). Zijn ploeggenoot Patrick Beljaards viel dit seizoen op door in veertien wedstrijden geen enkele keer te verliezen, maar wel elfmaal te winnen. Tegen de ijzersterke slagploeg van Amsterdam was dit drietal in de Holland Series echter niet opgewassen.

Afslachting

Foto: © Rob Jelsma

Kinheim moest zelfs vrezen voor een heuse afslachting. Want nog altijd leek Amsterdam niet gerust op zijn toch al ruime voorsprong. In de vierde inning haalden Maikel Benner, Marvin Bleij en Kenny Berkenbosch nog eens uit. Hun honkslagen brachten opnieuw twee punten over de thuisplaat en vergrootten het verschil zelfs tot 0-7. Dat werd uiteindelijk nog 0-9 na punten van Zaïr Koeiman en Bas de Jong in de vijfde en de zesde inning.
Een inning later werd Michiel van Kampen de vierde Kinheim-werper, die richting de heuvel werd gestuurd nadat Amsterdam de slagbeurt was gestart met twee honkslagen. Een derde hit van Fausto Alvarez zorgde vervolgens voor volle honken. Opnieuw profiteerde Amsterdam volop en liep de ploeg zelfs uit naar 0-12. Een hoge bal in het rechtsveld van Zaïr Koeiman kon door tweede honkman Roel Koolen niet onder controle worden gekregen, waarna Bas de Jong het twaalfde en laatste punt van de wedstrijd kon scoren.

Kinheim kreeg zijn enige serieuze kans in de vierde inning, toen de honken met één man uit volstroomden na vier wijd voor Vince Rooi en Jeffrey Verbij en geraakt werper voor Roel Koolen. Maar waar een forse uithaal de Haarlemse ploeg weer terug in de strijd had kunnen brengen, zorgde een grondbal van Wouter Heemskerk voor een eenvoudig dubbelspel van de solide Amsterdamse defensie.
Aanvallend kwam Kinheim lange tijd niet verder dan twee honkslagen op het werpen van Ryan Murphy, die verder in de eerste zes innings één keer drie slag gooide en vier keer vier wijd en na afloop werd uitgeroepen tot Meest Waardevolle Speler van de Holland Series. Bij Kinheim sloegen Vince Rooi (1 uit 2), Danny Rombley (1 uit 3) en Denny Beljaards (1 uit 2) de honkslagen. Rooi deed dat in de tweede inning, Rombley volgde met zijn hit in de vijfde inning, terwijl Beljaards raak sloeg op het werpen van closer Pim Walsma, waarna eerste honkman Kenny Berkenbosch een grondbal van René Cremer onschadelijk maakte om het kampioensfeest in te luiden.

De honkballers van Amsterdam deden het wat dat betreft aanvallend een stuk beter. De ploeg kwam tot 21 honkslagen, waarbij iedereen minimaal één honkslag sloeg. Maikel Benner en Marvin Bleij noteerden elk vier hits. Kenny Berkenbosch sloeg er drie, terwijl vijf andere spelers twee honkslagen produceerden.

 Fotoverslag Kinheim - Amsterdam

Teams	1	2	3	4	5	6	7	R	H	E
L&D AMSTERDAM	4	1	0	2	1	1	3	12	21	0
CORENDON KINHEIM	0	0	0	0	0	0	0	0	3	2

Werpers L&D Amsterdam:
Ryan Murphy (6): 1-4-2-0
Pim Walsma (1): 1-0-1-0

Werpers Corendon Kinheim:
David Bergman (1 1/3+4 man): 2-2-7-0
Duko Jansen (3+1 man): 2-0-8-1
Nick Veltkamp (1 2/3+2 man): 0-0-4-1
Michiel van Kampen (1): 0-0-3-0