donderdag 21 september 2006 Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers   5-10 zaterdag 23 september 2006 Konica Minolta Pioniers - Corendon Kinheim   1- 6 zondag 24 september 2006 Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers   4- 7 zaterdag 30 september 2006 Konica Minolta Pioniers - Corendon Kinheim   5- 6 zondag 1 oktober 2006 Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers  13- 5 Kinheim wint best-of-five met 3-2

Wedstrijd 1 & 3 Wedstrijd 4

Foto: © Rien

Kinheim is voor de derde keer in de clubgeschiedenis kampioen van Nederland geworden. De Haarlemse formatie van hoofdcoach Ben Thijssen keek in de best-of-five van de Holland Series tweemaal tegen een achterstand aan, maar won uiteindelijk de vijfde en beslissende wedstrijd van Pioniers. Datzelfde Pioniers had in de Play-Offs een einde gemaakt aan de hegemonie van Neptunus. De Rotterdamse club veroverde zeven jaar op rij de landstitel. De laatste landstitel voor Kinheim stamt alweer uit 1994.

Kinheim heeft er lang op moeten wachten. Pas nadat de succescoach Ben Thijssen naar Haarlem werd gehaald, kan er in Haarlem na twaalf jaar tijd weer een kampioenschap worden gevierd. De veertigjarige Antilliaan heeft opnieuw een team naar de titel geleid. Eerder deed hij dat al eens met Tilburg, dat hij naar de hoofdklasse leidde, en met Neptunus. Met de Rotterdamse club won hij vrijwel alles wat er te winnen valt. Aan zijn succesverhaal heeft Thijssen nu een nieuw hoofdstuk toegevoegd. "Onze succesformule is keihard werken", vertelt Thijssen na afloop. "Vanaf het begin ben ik open en eerlijk geweest tegen de jongens. Daardoor was voor iedereen duidelijk wat zijn rol was binnen het team. Ze moesten het beste eruit halen en een echte winnaarsmentaliteit krijgen."

Met succes, want Kinheim won met overmacht de reguliere competitie en verloor in de Play-Offs en Holland Series slechts tweemaal in acht wedstrijden. Thijssen kijkt met veel plezier terug op de afgelopen periode. "Vanaf het eerste moment klikte het met Kinheim. Het team heeft een goede mentaliteit. Je redt het niet alleen met talent, maar je moet je ook voor de volle honderd procent inzetten. Er vol voor gaan. Dat heeft het team dit seizoen goed gedaan." Toch kijkt Thijssen nu ook wel weer vooruit naar het komende seizoen. Thijssen: "We gaan nu eerst het seizoen evalueren. Om volgend seizoen weer goed te kunnen presteren zullen we in ieder geval versterking moeten krijgen in onze pitching. Helemaal omdat we volgend seizoen negen teams in de hoofdklasse hebben en dan dus meer series van drie wedstrijden moeten spelen."

Extra mooie weken

Foto: © Rien

Het succes van Kinheim werd mede bepaald door assistent-coaches Eelco Jansen en Marcel Joost. De twee oud-internationals stonden Ben Thijssen dit seizoen bij. Jansen als pitching-coach, Joost als bench- en hitting-coach. Thijssen: "Iedereen had zijn eigen verantwoordelijkheden. Hun bijdrage was erg belangrijk."

De hoofdcoach van Kinheim beleefde extra mooie weken. Want niet alleen won Thijssen met Kinheim de KNBSB-Beker, de Play-Offs en de derde landstitel uit de clubgeschiedenis, maar tevens werd hij zes weken geleden vader van een zoon Maurizio. En hoe mooi al die kampioenschappen in het honkbal ook zijn, door de geboorte van zijn zoon kijkt hij er toch anders tegen aan. Thijssen: "Die kleine is mijn alles. Toen we vorige week twee keer in de Holland Series hadden verloren, kwam ik thuis en hield ik mijn zoon dicht tegen mij aan. Toen hij wakker werd en ik in zijn ogen keek, wist ik hoe mooi ook dit kon zijn. Als het thuis allemaal goed gaat, helpt dat bij het uitoefenen van ook deze passie."

Het is voor het eerst sinds 2001 dat de finale niet ging tussen Neptunus en HCAW. Deze twee teams domineerden lange tijd de Nederlandse competitie. De afgelopen jaren stonden zij steevast tegenover elkaar in de Holland Series. In 1998 won HCAW zijn tweede landstitel uit de geschiedenis. Daarna begon het Rotterdamse Neptunus aan een ongekende zegereeks, waarbij maar liefst zeven landstitels op rij werden behaald. Daar is met het verlies tegen Pioniers in de Play-Offs nu een einde aan gekomen. Het is zelfs voor het eerst sinds 1992 dat Neptunus of HCAW niet één van de finalisten is. In het seizoen 1992 werd ADO ten koste van Kinheim landskampioen.
Kinheim stond op dat moment aan het begin van zijn hoogtijdagen. Want na 1992 plaatsten de Haarlemse honkballers zich ook in de seizoenen 1993, 1994, 1995 en 1996 voor de finale. Erg succesvol was Kinheim echter tot dusver nog niet. Want alleen in 1994 won Kinheim de landstitel. In dat jaar won de ploeg met 3-2 in wedstrijden van Neptunus, op dat moment de titelverdediger. In de overige jaren moest Kinheim zijn meerdere erkennen in ADO (3-1 in 1992), Neptunus (3-1 in 1993 en 1995) en HCAW (1996). In de daaropvolgende jaren wist Kinheim zich niet meer te plaatsen voor de Holland Series. Vijf keer werd in de Play-Offs al van HCAW verloren en eenmaal van ADO.

Opdracht

Foto: © Rob Jelsma

Daar was nu verandering in gekomen. Kinheim, die onlangs beslag legde op de KNBSB-Beker voor het winnen van de reguliere competitie, walste in de Play-Offs over het Haagse ADO heen en stond daarna voor zijn volgende opdracht: winnen van Pioniers. Waar voor Kinheim de Holland Series inmiddels vertrouwd terrein was, had Pioniers zich pas voor de tweede keer in zijn geschiedenis weten te plaatsen voor de finale om het Nederlands kampioenschap. De Hoofddorpse ploeg kon echter wel terugvallen op een 100% score. Want nadat Pioniers zich in 1997 had geplaatst voor de Holland Series, werd ook direct de titel veroverd. In de Holland Series won de ploeg met 3-2 van HCAW. Het is tot nog toe het enige landskampioenschap voor Pioniers uit de clubgeschiedenis. Opmerkelijk; in de Play-Offs was Pioniers toen ook te sterk voor Neptunus.

De Holland Series tussen Kinheim en Pioniers zorgde voor de eerste Noordhollandse aangelegenheid sinds Pioniers en HCAW in 1997 tegenover elkaar stonden. Het was bovendien nog maar de tweede keer in de geschiedenis dat twee ploegen uit Noord-Holland de finale weten te bereiken. Ook in 1996 was dat het geval. Toen won HCAW de finale van Kinheim.
Tijdens de Holland Series van 2006 was Kinheim de grote favoriet. Niet alleen beschikte de Haarlemse ploeg over meer ervaring, maar kan de formatie van hoofdcoach Ben Thijssen terugvallen op een ongeslagen status tegen Pioniers. Dit seizoen speelden Kinheim en Pioniers al zes wedstrijden tegen elkaar in de reguliere competitie. Kinheim won alle wedstrijden, waarbij het eerste onderlinge duel op zaterdag 20 mei zelfs werd gewonnen met 17-0. Hierna volgden nog overwinningen met 1-5, 1-6, 4-3, 4-7 en 9-2. Opmerkelijk genoeg kwamen de honkballers uit Hoofddorp nauwelijks tot scoren tegen Kinheim. In zes duels passeerden slechts elf spelers de thuisplaat. Eenmaal eerder stonden Kinheim en Pioniers tegenover elkaar in de nacompetitie. In 1996 won Kinheim met 3-1 van Pioniers in de Play-Offs. Daarmee lijkt Kinheim over de beste papieren te beschikken voor de landstitel. Maar resultaten uit het verleden tellen niet altijd, bewees Pioniers maar weer eens in de Play-Offs tegen Neptunus.

Wedstrijd 1: Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers 5-10

Foto: © Rob Jelsma

Kinheim begon de Holland Series als de grote favoriet. Niet alleen was de Haarlemse ploeg op afstand de kampioen uit de reguliere competitie, maar bovendien had Kinheim in de Play-Offs geen kind aan het Haagse ADO. Ook in de eerste wedstrijd van de finaleserie begon Kinheim sterk. De Haarlemse slagploeg sloeg dit duel met veertien honkslagen zelfs twee hits meer dan zijn tegenstander, maar kon uiteindelijk niet voorkomen dat het Pioniers was, die met de 5-10 zege aan de haal ging in het Pim Mulierstadion. Kinheim begon het duel veelbelovend. Openingsslagman Danny Rombley startte de gelijkmakende eerste slagbeurt met een honkslag in het linksveld. Zijn klap werd niet veel later gevolgd door een hit van Dirk van 't Klooster, waarna vier wijd voor Tjerk Smeets niet alleen voor volle honken zorgde, maar bovendien hoofdcoach Trevor Rooper noodzaakte om bij zijn werper Conrad Orman te informeren. Orman kreeg het vertrouwen en mocht blijven staan. Zijn veld hielp hem prompt met een dubbelspel om een einde aan de benarde situatie te maken. Een inning later maakte Pioniers opnieuw met een dubbelspel een einde aan de inning.
Maar waar de ploeg in de beginfase verdedigend de zaken goed op orde had, moest Pioniers aanvallend het antwoord schuldig blijven. Werper David Bergman gaf de bezoekers geen enkele kans. De pitcher, die afgelopen seizoenen nog in dienst was van Pioniers, stond in de eerste drie innings alleen Norbert Lokhorst (geraakt werper) toe op de honken. Bovendien stuurde hij drie tegenstanders met drie slag terug naar de dug-out.

In de derde inning gebeurde wat al enige tijd in de lucht hing. Kinheim opende de score. De thuisploeg kreeg met één man uit een loper in scoringspositie na een mooie tweehonkslag van Danny Rombley in het linksveld. De voormalig profspeler kon vervolgens het eerste punt op het scorebord brengen na een hit van René Cremer.
Maar op het moment dat het leek alsof Kinheim de wedstrijd definitief naar zich toe zou trekken, was het Pioniers, dat op tijd ontwaakte. In de vierde inning kwam een einde aan de no-hitter voor pitcher Bergman. De international werd meteen goed geraakt. Catcher Mark Duursma begon de rally met een honkslag in het rechtsveld. Een tweehonkslag van Glenn Romney zorgde vervolgens voor lopers op het tweede en het derde honk. Vanaf drie bracht Duursma beide ploegen op gelijke hoogte na een opofferingsslag van Dè Flanegin. Met lopers op het eerste en het derde honk, hield Bergman de schade beperkt. Hij schakelde Marcel Venema met drie slag uit.

Voorbode

Foto: © Rob Jelsma

Het Hoofddorpse punt was nog maar een voorbode van wat nog meer zou komen. Want na de vierde inning kwam de slagploeg van Pioniers pas echt op gang. Even daarvoor had Kinheim voor de tweede maal de leiding in de wedstrijd overgenomen, nadat Edward Illidge (honkslag) had gescoord op een opofferingsslag in het midveld van Vince Rooi. Het bleek voorlopig de laatste aanval van Kinheim. Want totdat Orman in de zevende inning werd vervangen voor Erik-Jan Lind stond hij nog maar drie hits toe aan Dirk van 't Klooster, Tjerk Smeets (beiden in de zesde inning) en Denny Beljaards (zevende inning). Tweemaal maakte de Hoofddorpse defensie een einde aan de kansen voor Kinheim met behulp van een fraai dubbelspel.
Ondertussen sloeg Pioniers keihard toe. De Hoofddorpse slagploeg verslond in vier innings drie werpers. Bergman hield nog wel tot in de zevende inning stand tegen zijn oude ploeggenoten, maar wist Pioniers nauwelijks van het scoren af te houden. In de vijfde inning namen de bezoekers voor het eerst de leiding in de wedstrijd over. Een honkslag van Norbert Lokhorst en een tweepitter van Mark Duursma brachten met twee man uit lopers op de honken. Hierop stuurde Glenn Romney zowel Lokhorst als Duursma richting de thuisplaat voor de 2-3 voorsprong. In de zesde inning vergrootte Pioniers het verschil tot twee punten. Glennsig Polonius, op de honken gekomen na een veldfout van korte stop René Cremer, kwam via een opofferingsslag en een wilde worp op het derde honk. Vanaf daar scoorde hij eenvoudig het vierde punt op een honkslag van Lars Koehorst.

Een inning later besliste Pioniers definitief de wedstrijd. In deze slagbeurt voor Pioniers moesten er maar liefst drie werpers aan te pas komen om de Hoofddorpse aanval af te slaan. Startend werper David Bergman werd na vier wijd voor Michael Duursma afgelost door Duko Jansen. Hij hield niet langer stand dan drie slagmannen. Een hit voor Mark Duursma, vier wijd voor Glenn Romney en een honkslag van Dè Flanegin stelden de broers Michael en Mark Duursma in staat om te scoren. Daar werden zij bovendien bij geholpen door een foutieve aangooi van catcher Tjerk Smeets bij een poging een steelpoging te voorkomen. Bij een achterstand van 2-6 moest uiteindelijk reliever Jimmy van der Veldt er aan te pas komen om een einde aan de inning te maken. Maar niet voordat hij met volle honken en vier wijd voor Lars Koehorst ook Romney in staat had gesteld om te scoren. Een inning later verhoogde Michael Duursma (vier wijd) zelfs nog de voorsprong tot 2-8.

Foto: © Rob Jelsma

Hoewel de wedstrijd gespeeld leek, kreeg de eerste finalewedstrijd toch nog een uitzinning slot, waarin beide ploegen samen vijf runs scoorden. Eerst liep Pioniers in de eerste helft van de negende inning verder uit tot 2-10. Edwin de Graaf (vier wijd) en Marcel Venema (honkslag) schoven een honk op na een wilde worp. Met twee man uit haalde hierna Michael Duursma vol uit voor een tweehonkslag diep in het linksveld. Op zijn klap konden zowel De Graaf als Venema scoren. Kinheim gaf zich echter niet zomaar gewonnen en greep een wisseling van de wacht op de Hoofddorpse heuvel aan om terug in de wedstrijd te komen. Closer Dave Draijer kreeg van de Haarlemse slagploeg geen enkel moment de kans om in de wedstrijd te komen. Hij begon nog wel met drie slag voor Wouter Heemskerk, maar werd vervolgens hard geraakt door de thuisploeg. Denny Beljaards begon met een infield-hit. Hij scoorde op een honkslag van René Cremer. Een tweehonkslag van Drik van 't Klooster en hits van Tjerk Smeets en Edward Illidge brachten nog eens twee runs over de thuisplaat. Maar nadat het verschil was verminderd tot 5-10, kwam alsnog een einde aan de wedstrijd. Een hoge bal van Roel Koolen werd een eenvoudige prooi voor midvelder Glenn Romney. Het betekende de derde nul en einde wedstrijd. Kinheim had dit duel vijf spelers met twee honkslagen. Rechtsvelder Dirk van 't Klooster kwam zelfs tot vier hits uit vijf slagbeurten. Bij Pioniers kwam Mark Duursma tot de beste productie. De catcher noteerde drie hits uit zes slagbeurten en scoorde bovendien drie runs.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
KONICA MINOLTA PIONIERS	0	0	0	1	2	1	3	1	2	10	12	1
CORENDON KINHEIM	0	0	1	1	0	0	0	0	3	5	14	3

Werpers Konica Minolta Pioniers:
Conrad Orman (6 2/3+1 man): 1-3-8-1
Erik-Jan Lind (1 1/3): 1-1-1-0
Dave Draijer (1): 1-0-5-0

Werpers Corendon Kinheim:
David Bergman (6+1 man): 6-1-7-1
Duko Jansen (3 man): 0-1-2-2
Jimmy van der Veldt (1 2/3+1 man): 0-2-1-0
Thomas Morang (1 1/3): 0-1-2-0

Wedstrijd 2: Konica Minolta Pioniers - Corendon Kinheim 1-6

Na de verrassing van Pioniers van twee dagen eerder, was Kinheim vandaag gebrand op revanche. Op Sportpark Toolenburg in Hoofddorp kreeg Kinheim zijn revanche. Vooral door een sterke aanval werd Pioniers snel op ruime achterstand gezet. De thuisploeg kwam deze klap geen enkele keer meer te boven, waardoor de formatie van hoofdcoach Ben Thijssen de stand in de Holland Series weer gelijk kon trekken.

Foto: © Rien

Kinheim en Pioniers begonnen elk met een oud-international op de heuvel. Bij Pioniers startte Richard Orman. Voor Kinheim nam Patrick Beljaards plaats op de heuvel. Beljaards won in de Play-Offs al één wedstrijd, Orman zelfs twee. Ook in de beginfase van de tweede wedstrijd in de Holland Series leken beide werpers weinig kansen weg te geven. In de eerste twee innings kwamen alleen de catchers Mark Duursma (Pioniers) en Tjerk Smeets (Kinheim) tot een honkslag.
In de derde inning was er echter geen houden meer aan voor Pioniers. Elke bal die Orman wierp, verdween voor een honkslag het buitenveld in. Vince Rooi mepte als eerste de bal voor twee honken het linksveld in. Niet veel later volgde Denny Beljaards met een hit in het midveld, waarop Rooi de score kon openen. Een foute aangooi van catcher Mark Duursma op een opofferingsstootslag van Danny Rombley zorgde voor lopers op het eerste en het derde honk. Hierop haalde René Cremer vol uit. Zijn bal verdween in het uiterste puntje van het linksveld en stelde Beljaards en Rombley zo in staat om de score uit te breiden tot 0-3. Maar nog altijd was daarmee het leed niet geleden voor Pioniers. Want de uithaal van Cremer werd gevolgd door hits van Dirk van 't Klooster, Tjerk Smeets en Roel Koolen. Ondertussen liepen Cremer en Van 't Klooster het vierde en vijfde punt binnen. Pas nadat Rooi voor de tweede keer in deze inning het slagperk had betreden, kwam er een einde aan de slagbeurt voor Kinheim. Een hoge bal van Rooi werd een prooi voor rechtsvelder Edwin de Graaf.

Zwaar

Foto: © Rien

Het werd zo al snel duidelijk dat Pioniers het dit duel erg zwaar zou krijgen op het werpen van Patrick Beljaards. Want waar de productie van de Hoofddorpse slagploeg op het werpen van Patrick Beljaards beperkt bleef tot drie honkslagen (twee van Mark Duursma en één van zijn broer Michael), kreeg Kinheim in de vijfde inning een nieuwe kans. Met één man uit sloeg Edward Illidge de bal voor twee honken het midveld in. De eerste honkman van Kinheim kon zelfs door naar drie op een hit van Vince Rooi. Maar drie slag voor Wouter Heemskerk maakte tijdig een einde aan de inning.
Een nieuwe kans voor Kinheim diende zich aan in de zesde inning. Ditmaal kregen de bezoekers na vier wijd voor Denny Beljaards direct een loper op het eerste honk. Nadat Danny Rombley de elfde honkslag voor zijn ploeg had geslagen, greep hoofdcoach Trevor Rooper in. Met twee lopers op de honken verving hij startend werper Richard Orman voor Daan de Jong. Deze jonge pitcher zag meteen de honken volstromen na vier wijd voor René Cremer. Een opofferingsslag in het midveld van Dirk van 't Klooster stelde Beljaards in staat de voorsprong te vergroten naar 0-6. Verder dan zes punten kwam Kinheim deze inning niet. Dat kwam onder meer doordat Cremer op de opofferingsslag van Van 't Klooster het tweede honk probeerde te bereiken. Daar staken midvelder Jefferson Muzo en korte stop Michael Duursma in een goede relay echter een stokje voor.

Foto: © Rien

Pas in de zesde inning kon Pioniers iets aan zijn ruime achterstand doen. Opnieuw speelde Mark Duursma een hoofdrol. Met één man uit en Norbert Lokhorst (stootslag honkslag) op de honken sloeg hij zijn derde hit van deze wedstrijd. Daarmee kreeg Pioniers lopers op het eerste en het tweede honk. Dè Flanegin zorgde met een honkslag in het linksveld voor volle honken, waarna Glennsig Polonius met een opofferingsslag in het linksveld zijn ploeggenoot Lokhorst in staat stelde om het eerste punt voor Pioniers te scoren.
Het bracht meteen de eindstand op het scorebord, want in het restant van de wedstrijd kwamen beide ploegen niet meer tot scoren. Kinheim kreeg zijn laatste kans in de zevende inning na hits voor Edward Illidge en Wouter Heemskerk. Pioniers-catcher Mark Duursma sloeg een inning later zijn vierde honkslag. Met twee man uit mepte hij ditmaal de bal voor twee honken het rechtsveld in. Maar de bijzondere prestatie van Duursma (4 uit 4) hielp zijn ploeg niet aan een overwinning. Niettemin kreeg Pioniers in de negende inning nog wel een laatste kans. Met twee man uit sloegen Marcel Venema en pinch-hitter Jaïr Roseburg hits op rij, maar een grondbal van Jefferson Muzo werd niet veel later een eenvoudige prooi voor tweede honkman Roel Koolen, waardoor een einde aan de wedstrijd kwam. Een wedstrijd waarin Kinheim vooral aanvallend van zich liet spreken. Op het werpen van onder andere Richard Orman kwam de Haarlemse slagploeg tot maar liefst dertien hits. Danny Rombley, Tjerk Smeets, Edward Illidge en Vince Rooi namen er elk twee voor hun rekening. De overige spelers uit de slagvolgorde kwamen tot één honkslag. De teller voor Pioniers bleef op het werpen van Beljaards steken op zeven, waarvan vier voor Mark Duursma.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
CORENDON KINHEIM	0	0	5	0	0	1	0	0	0	6	13	1
KONICA MINOLTA PIONIERS	0	0	0	0	0	1	0	0	0	1	7	1

Werpers Corendon Kinheim:
Patrick Beljaards (9): 4-0-7-1

Werpers Konica Minolta Pioniers:
Richard Orman (5+2 man): 3-1-11-1
Daan de Jong (4): 2-2-2-0

Wedstrijd 3: Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers 4-7

Foto: © Rob Jelsma

Vooral verdedigend laten beide ploegen deze Holland Series mooie acties zien. Pioniers maakte in de eerste drie duels zelfs maar twee veldfouten. Bovendien was de Hoofddorpse defensie in de eerste twee wedstrijden zeven keer goed voor een dubbelspel. In wedstrijd 3 maakten Kinheim en Pioniers samen nog eens zevenmaal een dubbelspel. Pioniers nam er vier voor zijn rekening. Mede daardoor werden veel kansen voor Kinheim in de kiem gesmoord en hielden de bezoekers de voorsprong vanaf de tweede inning met succes vast. Voorlopig blijft de Hoofddorpse formatie van de Amerikaanse coach Trevor Rooper nog altijd de grote verrassing van het naseizoen.

Kinheim-werper Jean-Paul Gulinck was de grote held uit de derde wedstrijd van de Play-Offs. Waar ADO met de Japanse heuveltroef Akira Okamoto een vierde wedstrijd uit het vuur hoopte te slepen, was het de jonge Gulinck die verraste. Hij moest al in de derde inning in de wedstrijd komen als vervanger voor Duko Jansen, die in de derde inning zijn ploeg op een 1-4 achterstand zag komen. Gulinck klaarde de klus alsof het hem geen enkele moeite kostte. In ruim vijf innings stond hij zelfs geen honkslag meer toe. Kinheim draaide de achterstand om in een 5-4 overwinning en plaatste zich voor het eerst sinds 1996 weer voor de Holland Series.
Maar in de strijd om het Nederlands kampioenschap slaagde Gulinck in de derde wedstrijd uit de best-of-five niet in een herhaling van zijn prestatie. Ditmaal waren de rollen omgedraaid. Nu moest Duko Jansen al snel uit de dug-out komen na een grote opgelopen achterstand.

Gulinck kreeg met nul man uit al direct lopers op het eerste en tweede honk na vier wijd voor Michael en Mark Duursma. Drie vangballen op rij van de Haarlemse buitenvelders hielden de score in deze inning nog wel op de nul. Een inning later kon de Kinheimse startend werper de schade niet beperkt houden. In deze tweede inning gooide hij zelfs drie keer vier wijd voor Lars Koehorst en opnieuw Michael en Mark Duursma. Omdat tussendoor Edwin de Graaf en Marcel Venema de bal al voor een honkslag weg hadden geslagen, kon Pioniers een snelle 0-2 voorsprong nemen.

Foto: © Rob Jelsma

Duko Jansen moest vervolgens het werpen overnemen. De international slaagde hier in eerste instantie niet in. Op een wilde worp met volle honken kon Venema voor de 0-3 zorgen. Hierna mepte Dè Flanegin met een mooi geplaatste hit in het linksveld de broertjes Duursma over de thuisplaat. Nog altijd leek het onheil voor Kinheim niet voorbij. Want na de rake klap van Flanegin stroomden de honken opnieuw vol na een honkslag van Glennsig Polonius en vier wijd voor Edwin de Graaf. Een hoog geslagen bal richting derde honkman Wouter Heemskerk, met twee man uit, van Norbert Lokhorst maakte uiteindelijk een einde aan de inning.

Spanning

Vanaf de derde inning kwam Jansen echter zeer sterk terug. Tot aan de zesde inning stond de Kinheim-pitcher nog maar twee lopers toe op de honken. In de derde inning kreeg Lars Koehorst vier wijd en mocht Michael Duursma plaatsnemen op het eerste honk na geraakt werper. Beide lopers kwamen niet verder dan één. Koehorst sneuvelde in een dubbelspel op een klap van Marcel Venema, terwijl Duursma werd verrast met een pick-off.
Het gaf Kinheim de kans om terug in de wedstrijd te komen. Dit gebeurde in de tweede inning in eerste instantie door Tjerk Smeets. De catcher opende de slagbeurt met een honkslag op het werpen van starter Roger Kops en schoof een honk op na vier wijd voor Roel Koolen. Een honkslag van Vince Rooi en een grondbal van Wouter Heemskerk waren vervolgens voldoende om Smeets over de thuisplaat te krijgen.

In de vierde inning wist Kinheim de spanning weer volledig terug te brengen. Opnieuw leidde Tjerk Smeets de aanval. Ditmaal begon de international de inning met een tweehonkslag tegen de omheining in het linksveld. Vrije lopen voor Roel Koolen, Wouter Heemskerk en Denny Beljaards stelden Smeets hierna in staat om te scoren. Op een honkslag met volle honken van Danny Rombley passeerden hierna ook Koolen en Heemskerk de thuisplaat: 4-5. Het maakte tevens een einde aan de wedstrijd van startend werper Roger Kops.

Foto: © Rob Jelsma

Reliever Erik-Jan Lind zag hierna de honken nog wel volstromen na vier wijd voor René Cremer, maar werd uit de inning gered door een vangbal van linksvelder Norbert Lokhorst op een hoge bal van Dirk van 't Klooster.

Toch wist Pioniers uiteindelijk wel aan de goede kant van de score te blijven. In de slotfase verhoogde Marcel Venema middels twee runs de voorsprong naar 4-7. In de zesde inning scoorde hij het zesde punt. Pitcher Duko Jansen moest met één uit honkslagen toestaan aan Marcel Venema en Michael Duursma. Op een klap van Mark Duursma ging vervolgens korte stop René Cremer in de fout. Hierop kon Venema vanaf het tweede honk het zesde punt scoren. Een inning later moest ook Jansen het veld ruimen. De pitcher, die in bijna vijf innings slechts vier honkslagen tegen had gekregen, werd vervangen voor Michiel van Kampen. Op het werpen van Van Kampen scoorde Venema in de achtste inning opnieuw. Hij was de slagbeurt begonnen met een honkslag en kon via hits van Mark Duursma en Glenn Romney de 4-7 eindstand op het scorebord brengen.
Derde honkman Venema speelde sowieso een goede wedstrijd. Hij kwam tot drie hits uit vier slagbeurten, scoorde drie punten en bracht één ploeggenoot over de thuisplaat. Bij Kinheim kwamen Danny Rombley, Tjerk Smeets en Vince Rooi elk tot twee hits. Zowel Pioniers als Kinheim kwam in totaal tot negen honkslagen.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
KONICA MINOLTA PIONIERS	0	5	0	0	0	1	0	1	0	7	9	0
CORENDON KINHEIM	0	1	0	3	0	0	0	0	0	4	9	1

Werpers Konica Minolta Pioniers:
Roger Kops (3 2/3+3 man): 2-4-5-0
Erik-Jan Lind (5+1 man): 1-1-4-0
Dave Draijer (1/3): 0-0-0-0

Werpers Corendon Kinheim:
Jean-Paul Gulinck (1 1/3+4 man): 0-5-2-0
Duko Jansen (4 2/3+1 man): 1-3-4-1
Michiel van Kampen (3): 1-1-3-0

Wedstrijd 4: Konica Minolta Pioniers - Corendon Kinheim 5-6

Foto: © Rob Jelsma

Kinheim leeft nog altijd. In een uitermate spannende partij ontsnapte de Haarlemse formatie ternauwernood aan de beslissende nederlaag. Pioniers had in de eerste drie wedstrijden een 2-1 voorsprong genomen. De honkballers van hoofdcoach Trevor Rooper hadden hierdoor aan één overwinning voldoende om de tweede landstitel in de geschiedenis in de wacht te slepen. En de ploeg leek ook recht op het kampioenschap af te stevenen. Vooral in het begin van de vierde wedstrijd pakte Pioniers alle kansen met beide handen aan. De thuisploeg leek daarmee in de vierde inning een beslissende voorsprong te nemen.
Op dat moment was het Kinheim dat aan de leiding ging. De Haarlemse ploeg had de score geopend in de tweede inning op het werpen van Richard Orman, die al drie wedstrijden had gewonnen in de Play-Offs en Holland Series. Vier wijd voor Tjerk Smeets en een honkslag in het linksveld van Vince Rooi zorgden voor lopers op het eerste en het tweede honk. Rooi sneuvelde niet veel later in een dubbelspel op een klap van Edward Illidge, maar Smeets kon daardoor wel opschuiven naar drie. Vanaf het derde honk opende de catcher van Kinheim de score op een hit van Roel Koolen. Op een klap van Wouter Heemskerk ging vervolgens derde honkman Marcel Venema in de fout. Hij gooide de bal over eerste honkman Dè Flanegin heen, waardoor Heemskerk door kon naar het tweede en Koolen naar het derde honk. Koolen scoorde vervolgens het tweede punt op een honkslag van Denny Beljaards. Op de klap van Beljaards in het rechtsveld probeerde ook Heemskerk te scoren. Hij sneuvelde echter door een effectieve aangooi van rechtsvelder Edwin de Graaf op catcher Mark Duursma.

Pioniers verkleinde het verschil in de gelijkmakende slagbeurt. Dè Flanegin profiteerde van een fout van eerste honkman Edward Illidge. Via een wilde worp en een hit van Edwin de Graaf kon Flanegin door naar drie, alvorens Marcel Venema zijn ploeggenoot met een opofferingsslag in het midveld in staat stelde om het eerste punt te scoren. Twee innings later sloeg Pioniers pas echt toe.

Foto: © Rob Jelsma

Glenn Romney begon de slagbeurt met een honkslag in het midveld. Zijn klap werd gevolgd door eenzelfde hit van Glennsig Polonius. Hierna stroomden met één man uit de honken vol na een lastige aangooi van Vince Rooi. De derde honkman gooide hoog aan op het tweede honk bij een poging een dubbelspel te maken op een grondbal van Edwin de Graaf. Pioniers profiteerde hier optimaal van. Want in plaats van dat Rooi met een dubbelspel een einde maakte aan de inning, was het nu Pioniers die de leiding in de wedstrijd overnam. Met volle honken ramde Lars Koehorst de bal voor twee honken het linksveld in. Op zijn uithaal scoorden Romney en Polonius. Een hit van Norbert Lokhorst in het midveld stelde vervolgens ook De Graaf en Koehorst in staat om de thuisplaat te passeren. Pioniers nam hierdoor een comfortabele 5-2 voorsprong en kreeg zo alle zicht op het kampioenschap.

Spanning

Ondertussen had Kinheim tot aan de zesde inning nauwelijks kunnen scoren op het werpen van Richard Orman. In de beginfase had de veteraan wel meerdere malen lopers op de honken moeten toestaan. Zo liet Kinheim in de derde inning één loper achter op de honken na een hit van Danny Rombley. Een inning later bleven hits van Edward Illidge en Wouter Heemskerk onbenut. In de vijfde inning kreeg Kinheim lopers op de honken na een honkslag van René Cremer, geraakt werper voor Dirk van 't Klooster en vier wijd voor Vince Rooi. Maar met volle honken en twee man uit gooide Richard Orman drie slag op Edward Illidge om een einde aan de slagbeurt te maken. Toch wist Kinheim geen enkele keer van deze kansen te profiteren.
Daar kwam verandering in in de zesde inning. De Haarlemse ploeg bracht de spanning weer volledig terug in de wedstrijd. Wouter Heemskerk, die na een fout van werper Richard Orman op zijn opofferingsstootslag, op de honken was gekomen, werd richting thuis gestuurd na een hit van René Cremer. Een inning later nam Kinheim zelfs de leiding in de wedstrijd over. Orman moest zijn tiende honkslag incasseren, ditmaal van de knuppel van Tjerk Smeets. Hierop werd hij op de heuvel vervangen voor Erik-Jan Lind. Hij kon de Haarlemse aanval geen halt toe roepen. Vince Rooi en Edward Illidge kwamen door met tweehonkslagen op rij. Op de uithaal van Illidge scoorden Smeets en Rooi het vierde en vijfde punt. De Kinheimse eerste honkman bracht vervolgens zijn ploeg aan de leiding op een opofferingslag van Wouter Heemskerk: 5-6. Met een mooie sliding was hij nog maar net de catcher van Pioniers te snel af (zie foto).

Foto: © Rob Jelsma

Het bleek een beslissend punt, want op het werpen van Patrick Beljaards en Michiel van Kampen kon Pioniers niet meer terug in de wedstrijd komen. Toch kende de wedstrijd nog een enerverend slot, waarbij beide ploegen alle kansen hadden om de score uit te breiden. Bij Kinheim begon Edward Illidge de slagbeurt met een honkslag. Nadat Koolen was gesneuveld door een vangbal, maakte Pioniers met een knap dubbelspel een einde aan de inning. Kinheim was heel dichtbij de vijfde en beslissende wedstrijd, maar was ook heel dichtbij een beslissende nederlaag. In de gelijkmakende inning kreeg Pioniers namen het gelijkmakende punt op het derde honk. Met twee man uit gooide Michiel van Kampen vier wijd op Glenn Romney. De midvelder van Pioniers kon door naar het derde honk op een hit van Dè Flanegin. Maar met het lopers op het eerste en het derde honk sloeg Glennsig Polonius een grondbal naar derde honkman Vince Rooi. Hij smeet de bal zuiver aan op het eerste honk om de wedstrijd te beëindigen.
Het leverde uiteindelijk pitcher Patrick Beljaards de overwinning op, die hij verdiende. Ruim zeven innings had hij stand gehouden. Hierin stond hij slechts negen honkslagen toe en wierp hij geen enkele keer vier wijd. Glenn Romney, Edwin de Graaf en Lars Koehorst kwamen elk tot twee hits. Kinheim sloeg zelfs vijftien honkslagen bij elkaar. Edward Illidge nam er drie voor zijn rekening in vijf slagbeurten. René Cremer, Tjerk Smeets, Vince Rooi, Roel Koolen en Denny Beljaards sloegen allemaal twee hits. Het zorgde voor de tweede overwinning van Kinheim in deze Holland Series en maakte een vijfde en beslissende wedstrijd noodzakelijk.

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
CORENDON KINHEIM	0	2	0	0	0	1	3	0	0	6	15	3
KONICA MINOLTA PIONIERS	0	1	0	4	0	0	0	0	0	5	11	2

Werpers Corendon Kinheim:
Patrick Beljaards (7 1/3+1 man): 4-0-9-3
Michiel van Kampen (1 2/3): 1-2-2-0

Werpers Konica Minolta Pioniers:
Richard Orman (6+1 man): 4-2-10-2
Erik Jan Lind (3): 0-0-5-0

Wedstrijd 5: Corendon Kinheim - Konica Minolta Pioniers 13-5

Foto: © Rien

Over een favoriet in deze vijfde en beslissende wedstrijd was weinig te zeggen. Van thuisvoordeel leek in de eerste vier wedstrijden geen sprake. Bovendien was een sterke startend werper ook geen basis voor een overwinning. En dus moesten Kinheim en Pioniers alles op alles zetten om de winst naar zich toe te trekken. Dat zorgde in de beginfase al direct voor een heel groot aantal punten. Na 3 1/3 inning waren er al vijftien runs gescoord. Kinheim startend werper David Bergman kreeg het als eerste zwaar te verduren. Al in de openingsslagbeurt zette hij de eerste tegenstander, die hij tegenover zich kreeg, met een geraakt werper op het eerste honk. Openingsslagman Michael Duursma schoof een honk op na een wilde worp en kon via een honkslag van Mark Duursma en een grondbal van Glenn Romney zijn ploeg op voorsprong zetten.
Pioniers sloeg een inning later opnieuw toe. Ditmaal kreeg de ploeg na een hit van Glennsig Polonius opnieuw direct een loper op de honken. Polonius schoof op naar drie na een opofferingsstootslag van Edwin de Graaf en een hoge bal in het midveld van Marcel Venema. Vanaf het derde honk kon hij eenvoudig de score verdubbelen nadat één van de pitches van werper Bergman wegschoot bij catcher Tjerk Smeets.

De ruime voorsprong hield niet lang stand. In de tweede inning gaf Kinheim de wedstrijd een heel ander gezicht. Want nadat Pioniers in de eerste slagbeurten het initiatief had gehad, was het vanaf de tweede inning de beurt aan Kinheim. De Haarlemse slagploeg mepte in twee innings maar liefst tien punten bij elkaar. Vince Rooi opende de aanval met een solohomerun in het linksveld. Met twee man uit en Edward Illidge (vier wijd) op het eerste honk moest Pioniers-pitcher Roger Kops diep gaan. Maar liefst drie hits op rij van Wouter Heemskerk, Denny Beljaards en Danny Rombley brachten nog eens drie Kinheimers over de thuisplaat, waarmee de thuisploeg een 4-2 voorsprong nam.

Foto: © Rien

In de derde inning leek Kinheim de wedstrijd definitief te beslissen. Met slechts vijf honkslagen sloeg de ploeg nog eens zes punten bij elkaar. Honkslagen van René Cremer en Dirk van 't Klooster zorgden al vroeg in de slagbeurt voor een werperswisseling. Tommy van Limburg kwam op de heuvel als vervanger voor Roger Kops. Lang hield Van Limburg geen stand. Na een hit van Tjerk Smeets, waarop Cremer kon scoren, een grondbal van Vince Rooi en vier wijd voor Edward Illidge, kwam een nieuwe werper voor Pioniers op de heuvel. Dave Draijer, die normaal pas in de laatste innings in de wedstrijd komt, moest nu al uit de bullpen komen om zijn team uit de penibele situatie te halen. Maar bij Kinheim lukte in deze wedstrijd alles en dus ook op het werpen van Draijer. Met volle honken gaf de international eerst een punt cadeau na een geraakt werper voor Roel Koolen. Hierna stuurde Wouter Heemskerk ook Rooi richting de thuisplaat met een honkslag. Op een harde tweehonkslag in het linksveld van Denny Beljaards passeerden vervolgens ook Illidge en Koolen de thuisplaat. Heemskerk zorgde niet veel later voor de 10-2 na een grondbal van Danny Rombley. Maar liefst zes punten scoorde Kinheim deze slagebeurt, alvorens een grondbal van René Cremer een einde maakte aan de inning.

Opmerkelijke wending

Het bleek het laatste wapenfeit van Kinheim op het werpen van Dave Draijer, want de international kwam steeds beter in de wedstrijd en kwam tot aan de achtste inning nauwelijks meer in de problemen. Alleen in de zesde inning kreeg Kinheim een kans nadat de honken waren volgestroomd met Danny Rombley (stootslag-honkslag), René Cremer (honkslag) en Vince Rooi (vier wijd). Maar met twee man uit zette Draijer Edward Illidge met drie slag aan de kant om een einde aan de inning te maken.
Het gaf Pioniers de kans om iets aan de achterstand te doen. Dat lukte in de vierde inning. Met een tweehonkslag van Glennsig Polonius en een hit van Edwin de Graaf zetten de bezoekers Kinheim direct onder druk. Na drie slag voor Marcel Venema mikten Lars Koehorst, Norbert Lokhorst en Michael Duursma de ballen met precizie op de juiste plekken in het buitenveld. Mede hierdoor verkleinde Pioniers de achterstand tot 10-5.

Foto: © Rien

Toch was de Hoofddorpse opleving kortstondig. Na de vierde inning kwam alleen Dè Flanegin nog tot een honkslag. Sterk werpen van Dave Draijer (Pioniers) en Duko Jansen (Kinheim), die in de vijfde inning het werpen van David Bergman had overgenomen, zorgden voor drie puntloze innings. De wedstrijd kreeg hierna een opmerkelijke wending. Het was namelijk niet meer de vraag wie de winnaar zou worden, maar juist of er wel een winnaar zou komen. Hevige regen, onweer en hagel legden het speelveld in de achtste inning binnen de kortste keren blank. Lange tijd zag het er naar uit dat de wedstrijd niet meer verder kon worden gespeeld. Pas na ruim twee uur konden de honkballers van Kinheim en Pioniers weer het veld betreden.
Kinheim kwam ook uit de onderbreking als sterkste ploeg. Na de hervatting in de achtste inning bouwden de Haarlemse honkballers de toch al zo ruime voorsprong nog verder uit. Inmiddels had op de heuvel Erik-Jan Lind plaatsgenomen voor Pioniers. Hij kreeg meteen een tweehonkslag tegen van Danny Rombley en gaf vier wijd aan Dirk van 't Klooster. Bij een poging van Van 't Klooster om het tweede honk te stelen, kon Danny Rombley de 11-5 scoren. Vrije lopen voor Tjerk Smeets en Edward Illidge zorgden vervolgens voor volle honken. Op een honkslag in het linksveld van Roel Koolen konden Van 't Klooster en Smeets de score op 13-5 brengen. In de negende inning kreeg Pioniers nog wel lopers op het eerste en het tweede honk na een hit van Mark Duursma en een veldfout op een grondbal van Glenn Romney, maar maakte een hoge bal op foutgebied van Dè Flanegin een einde aan de wedstrijd en de Holland Series 2006. "Dit is een bekroning op een mooi seizoen", blikt Kinheim-hoofdcoach Ben Thijssen na afloop van de gewonnen finale tevreden terug. "Dit succes geeft heel veel voldoening."

Foto: © Rien

Teams	1	2	3	4	5	6	7	8	9	R	H	E
KONICA MINOLTA PIONIERS	1	1	0	3	0	0	0	0	0	5	12	3
CORENDON KINHEIM	0	4	6	0	0	0	0	3	0	13	13	0

Werpers Corendon Kinheim:
David Bergman (4+1 man): 2-1-10-0
Duko Jansen (3 1/3+1 man): 3-1-0-0
Michiel van Kampen (1 2/3): 0-0-1-1

Werpers Konica Minolta Pioniers:
Roger Kops (2+2 man): 2-1-6-2
Tommy van Limburg (1/3+1 man): 0-1-1-0
Dave Draijer (4 2/3): 2-2-4-0
Erik-Jan Lind (1): 1-3-2-0