donderdag 18 augustus 2005
DOOR Neptunus - Sparta/Feyenoord | 10- 3 |
zaterdag 20 augustus 2005
Sparta/Feyenoord - DOOR Neptunus | 1- 3 |
zondag 21 augustus 2005
DOOR Neptunus - Sparta/Feyenoord | 3- 2 |
Neptunus wint best-of-five met 3-0  |
|
donderdag 18 augustus 2005
Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW | 6- 5 |
zaterdag 20 augustus 2005
Mr. Cocker HCAW - Minolta Pioniers | 7- 2 |
zondag 21 augustus 2005
Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW | 4- 3 |
woensdag 24 augustus 2005
Mr. Cocker HCAW - Minolta Pioniers | 2- 1 |
donderdag 25 augustus 2005
Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW | afgelast |
dinsdag 20 september 2005
Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW | 2- 5 |
HCAW wint best-of-five met 3-2  |
HCAW en Neptunus spelen vanaf zaterdag 24 september een best-of-five (Holland Series) om het landskampioenschap.
Neptunus voor achtste keer op rij in Holland Series
Neptunus heeft zich als eerste ploeg verzekerd van een plaats in de Holland Series, de finale om het Nederlands kampioenschap. De ploeg van het coachtrio Jan Collins, Paul van den Oever en Ben Thijssen had in de best-of-five geen enkel probleem met stadsgenoot Sparta/Feyenoord. De derby werd in drie wedstrijden beslist. Neptunus staat zo alweer voor de achtste keer op rij in de Holland Series.
Sinds de invoering van een kampioenspoule of Play-Offs in 1986 is Neptunus de enige ploeg, die zich hiervoor alle keren wist te plaatsen. Bovendien wist Neptunus zich in die jaren veertien maal te plaatsen voor de Holland Series. De Rotterdamse ploeg heeft zich nu voor de achtste keer op rij geplaatst voor de finale. Vijf keer hiervan won Neptunus van HCAW. Eén keer (2000) werd van ADO gewonnen. In 1998 verloor Neptunus de Holland Series. Toen was HCAW de sterkste. Het was tevens de laatste keer dat de Rotterdamse ploeg de Holland Series verloor, want sinds 1999 is Neptunus steevast het beste team van Nederland.
Hiermee kwam een einde aan een bijzondere confrontatie: Sparta/Feyenoord, de roemruchte club uit de jaren zestig, tegen Neptunus, de roemruchte club van dit moment. Een mooier affiche hadden de Rotterdamse honkbalfans zich niet kunnen wensen vooraf aan dit seizoen. Toch was het beide teams wel gelukt. In de strijd om één van de twee plaatsen in de Holland Series troffen de twee clubs uit Rotterdam elkaar.
Rijk verleden
Sparta is één van de Nederlandse honkbalclubs met een rijk verleden. Sinds de oprichting in 1942 behaalde de club, voornamelijk in de jaren zestig en begin jaren zeventig, grote successen. Tussen 1963 en 1974 won Sparta negen landstitels. Hierna ging het echter bergafwaarts met de Rotterdamse club, wat uiteindelijk resulteerde in een degradatie uit de hoofdklasse in 1992. En dat was maar twee seizoenen nadat Sparta nog in de Play-Offs stond. Tegenstanders in dat jaar? Neptunus.
In het seizoen 1996 keerde Sparta terug op het hoogste niveau. Prompt werd een jaar later opnieuw de Play-Offs bereikt. Met 52 punten uit 42 wedstrijden verzekerden de Rotterdamse honkballers zich van de derde plaats plaats in de reguliere competitie. Sparta hoefde toen alleen Neptunus (63 punten uit 42 wedstrijden) en HCAW (57 punten) voor zich te dulden. In de Play-Offs was de ploeg echter kansloos tegen HCAW: 3-0, dat vervolgens in de Holland Series met 3-2 onderuit ging tegen Pioniers.
Het succes in 1997 bleek echter een eenmalige uitschieter, want eenzelfde succes kon hierna niet meer worden behaald. Nadat Sparta in 1998 fuseerde met Feyenoord, dat zelf ook van 1968 tot 1975 en in 1980 in de hoofdklasse uitkwam, speelde de club vooral mee in de subtop en moest afgelopen seizoen zelfs worden gevreesd voor degradatie, nadat de ploeg op de achtste plaats in de hoofdklasse was geëindigd. Promotie/degradatiewedstrijden tegen de kampioen uit de eerste klasse werden op het laatste moment echter onnodig.
Aan het einde van dat seizoen werd oud-international Wim Martinus naar de club gehaald. Martinus kwam van de overkant, aangezien hij daarvoor nog in dienst was van Neptunus. Met het tweede team van deze club won hij de afgelopen drie seizoenen evenzoveel kampioenschappen.
Frisse wind
 | | Foto: © Rien |
Onder aanvoering van Martinus ging het roer om aan de Edo Bergsmaweg. De Arubaan, die zelf twintig seizoenen in de hoofdklasse en twaalf interlands voor Oranje speelde, nam enkele spelers mee van Neptunus. Zo volgden Earmy Isabella, Benjamin Dille en Jeffrey Arends Martinus naar De Beverwaard. Het vertrek van de 'azen' Diegomar Markwell en de Japanner Masanori Yajima werd opgevangen door de komst van onder meer de Japanner Satoru Fujii en Elton Koeiman (Twins). De nieuwe formatie bleek een succes en de frisse wind van Martinus zorgde al direct voor succes. Sparta/Feyenoord ontpopte zich zelfs tot reuzenbedwinger. De ploeg won dit seizoen maar liefst driemaal van koploper Neptunus, tweemaal van runner-up Pioniers en één keer van HCAW, de derde ploeg in de Play-Offs. Ook van Kinheim (3), Amsterdam Pirates (4), Tornado's (4) en Almere (3) werd meerdere malen gewonnen.
De successen zorgden voor een bijzondere situatie, want in de Play-Offs stonden hierdoor twee Rotterdamse ploegen tegenover elkaar. In de halve finale om het Nederlands kampioenschap trof Sparta/Feyenoord titelverdediger Neptunus. Waar Sparta voornamelijk in het verleden grote successen boekte, is Neptunus op dit moment het goudhaantje van het Rotterdamse honkbal. Grote hoeveelheden hoofdprijzen werden de afgelopen seizoenen in de wacht gesleept. Afgelopen seizoen werd voor de zesde keer op rij de landstitel in de Nederlandse hoofdklasse veroverd. Hiermee werd het stokoude record van OVVO verbroken. Deze Amsterdamse club werd tussen 1949 en 1953 vijfmaal op rij landskampioen.
Maar van reputaties lijkt Sparta/Feyenoord zich dit seizoen weinig aan te trekken. Titelverdediger Neptunus werd al driemaal verslagen en dus was de Rotterdamse ploeg van het coachtrio Paul van den Oever, Ben Thijssen en Jan Collins vooraf nog lang niet zeker van een plaats in de Holland Series.
Opmerkelijk detail
Neptunus en Sparta/Feyenoord staan voor de tweede maal in de historie tegenover elkaar in de Play-Offs. De vorige keer was in 1990. In een best-of-three werd Neptunus toen direct op achterstand gezet. Op een honkslag van Marcel Buurman werd in de negende inning het winnende punt voor Sparta gescoord: 2-1. Winnend werper werd Orlando Stewart, verliezer Harry Koster.
Hierna nam Neptunus echter het initiatief over. Neptunus liep in het tweede duel bij een 3-3 gelijke stand in de zevende inning uit naar een 9-4 overwinning. Ditmaal was Geoffry Kohl winnend werper. Verliezer was Jim Hovorka. In de derde wedstrijd won Neptunus met 1-4, mede door sterk werpen van Eric de Vries. Orlando Stewart werd verliezend werper.
Opmerkelijk detail was dat Ken Brauckmiller ook toen al deel uitmaakte van Neptunus. Brauckmiller maakte onlangs zijn return bij de Rotterdammers. In de derde wedstrijd van de Play-Offs kreeg hij de save. In het eerste duel had hij al een homerun geslagen. Een andere speler van Neptunus in dat jaar was Wim Martinus. En hij is op dit moment de coach bij Sparta/Feyenoord. Overigens werd Neptunus in 1990 geen landskampioen. Die eer moesten de Rotterdammers laten aan Amsterdam Pirates, dat in de Holland Series met 4-5, 1-11 en 4-7 van Neptunus won. Rikkert Faneyte kwam tot twee homeruns in die serie. Ook hij kwam dit seizoen nog uit in de hoofdklasse.
Wedstrijd 1: DOOR Neptunus - Sparta/Feyenoord 10-3
Pitcher Rob Cordemans (9-2-4-1) kende een uitstekende start. In de eerste drie innings stond hij geen enkele loper op de honken toe. Bovendien gooide hij vier strikeouts. Uiteindelijk zou hij dit duel negen keer drie slag gooien. Pas in de vierde inning wist de eerste speler van Sparta/Feyenoord de honken te bereiken. Openingsslagman Ramphis Trinidad kreeg vier wijd en kon uiteindelijk scoren op een tweehonkslag van Marvin Bleij. De korte stop tekende voor het tweede punt aan na een opofferingsslag van Rutger Veugelers.
Even daarvoor was Neptunus echter al op voorsprong gekomen. Maikel Benner begon de derde inning met een infield-hit en kon door naar het tweede honk na een hit van Jeroen Sluijter. Beide lopers konden veilig de thuisplaat bereiken na een driehonkslag van Dirk van 't Klooster. Tweepitters op rij van Evert-Jan 't Hoen en Harvey Monte brachten Neptunus zelfs riant op voorsprong: 4-0.
In de vijfde inning opende de thuisploeg opnieuw de aanval. Wederom knalde midvelder Dirk van 't Klooster de bal diep het buitenveld in. Ditmaal was zijn klap goed voor twee honken. Hij scoorde uiteindelijk op een honkslag in het binnenveld van Harvey Monte, die zelf voor het zesde punt aantekende na een honkslag van Percy Isenia.
In zijn zevende slagbeurt sloeg Neptunus nog eenmaal genadeloos toe. Op dat moment had Marcel Aerts (0-1-3-0) het werpen van Edward Beerthuizen (3-1-13-0) overgenomen. Aerts hield het echter niet lang vol. Een honkslag van Raily Legito en vier wijd voor Evert-Jan 't Hoen zorgden voor lopers op het eerste en het tweede honk. Een hit in het rechtsveld van Harvey Monte stelde Legito in staat te scoren. 't Hoen schoof op naar het tweede honk. Met een tweehonkslag sloeg Roel Koolen hierna het achtste en negende punt voor zijn ploeg binnen. De aanval van Sparta/Feyenoord was definitief gebroken. Werper Aerts werd op de heuvel vervangen voor Sander Klop (1-3-0-0), die prompt drie keer vier wijd op rij gooide voor Maikel Benner, Jeroen Sluijter en Raily Legito. Dit bracht zodoende de 10-2 op het scorebord.
Sparta/Feyenoord kon hier in de achtste inning nog maar één punt tegenover zetten. Na de twee runs in de vierde inning wisten tot aan de achtste inning alleen Earmy Isabella (geraakt werper), Ramphis Trinidad (infield-hit) en Maarten Visser (honkslag) veilig het eerste honk te bereiken. In de achtste inning kregen de bezoekers pas echt weer kans om te scoren. Met één uit sloeg Ramphis Trinidad opnieuw een honkslag in het binnenveld. Hij kon door naar twee na vier wijd voor Marvin Bleij. Een klap van Jeffrey Sprott was vervolgens voldoende om hem veilig thuis te krijgen. Vooral doordat werper Rob Cordemans in de fout ging bij een poging Bleij op het tweede honk uit te gooien. In de laatste inning kreeg Sparta/Feyenoord op het werpen van closer Ken Brauckmiller (1-0-2-0) na hits van Nick Eppinga en Marvin Kleinmoedig nog een klein kansje, maar wist de ploeg hier niet meer van te profiteren.
Dit duel was vooral Neptunus-rechtsvelder Harvey Monte aanvallend op dreef. Hij kwam tot vier honkslagen uit vijf slagbeurten. Dirk van 't Klooster, Evert-Jan 't Hoen, Roel Koolen en Jeroen Sluijter kwamen elk tot twee hits. In totaal produceerde Neptunus zestien honkslagen. De slagploeg van Sparta/Feyenoord bleef steken op zes hits.
Wedstrijd 2: Sparta/Feyenoord - DOOR Neptunus 1-3
Werpers Satoru Fujii (6-5-9-1) en Diegomar Markwell (11-2-4-1) heersten zes innings lang op de heuvel. Fujii begon de wedstrijd met een geraakt werper voor Melfried Comenencia, maar kwam sterk terug met drie slag op Dirk van 't Klooster. Ondanks honkslagen van Roel Koolen (tweede inning), Raily Legito (vierde inning) en Maikel Benner (vijfde inning), kreeg Neptunus vrijwel geen enkele kans om te scoren. Alleen Roel Koolen, met vier wijd op de honken gekomen, kon mede door de hit van Benner in de vijfde inning uiteindelijk het derde honk bereiken. Hij was tot dat moment de enige speler die veilig het derde honk haalde.
Markwell kreeg in de beginfase van de wedstrijd alleen hits tegen van Rutger Veugelers (tweede inning) en Marvin Bleij (vierde inning). Geen enkele keer raakte hij echter in problemen. Na de hit van Veugelers maakte Markwell de inning af met een strikeout voor Sil Wagenaar. De honkslag van Bleij werd gevolgd door onder meer drie slag voor Rutger Veugelers en Orson Slaats. Het waren slechts drie van de in totaal elf keer drie slag, die de voormalig profspeler dit duel wierp.
Pas in de zevende inning wist de eerste speler de thuisplaat te bereiken. Harvey Monte begon de slagbeurt van Neptunus met een honkslag en kwam op twee na een gestolen honk. Vier wijd voor Percy Isenia zorgde voor de derde maal dit duel dat Neptunus twee lopers op de honken kreeg. Monte en Isenia konden een honk opschuiven na een grondbal van Roel Koolen, die zelf sneuvelde op het eerste honk. Een opofferingsslag van Maikel Benner betekende vervolgens het eerste punt, aangezien Monte veilig de thuisplaat kon bereiken. Een honkslag van Jeroen Sluijter stelde hierna ook Isenia in staat om te scoren.
Sparta/Feyenoord reageerde in de gelijkmakende slagbeurt kordaat. De ploeg kreeg daarbij enige hulp van Neptunus. Met één man uit profiteerde Orson Slaats namelijk van een veldfout van korte stop Raily Legito. Een vrije loop voor Nick Eppinga zorgde vervolgens voor lopers op het eerste en tweede honk. Uiteindelijk kon Slaats vanaf twee scoren op een honkslag van Sil Wagenaar, de speler uit het tweede team, die Sparta/Feyenoord een week eerder nog met een solohomerun de Play-Offs in had geslagen. Sparta/Feyenoord had een kans gehad om de achterstand nog verder te verkleinen, maar na de klap van Wagenaar sneuvelde Eppinga op het derde honk, na een goede relay uit het midveld.
In de achtste inning begon Neptunus opnieuw met een honkslag, ditmaal van de knuppel van Raily Legito. Een gestolen honk en hits op rij van Harvey Monte en Percy Isenia brachten hem uiteindelijk over de thuisplaat. Meer kansen kreeg Neptunus niet. Ook niet toen Erik de Rijcke in de laatste inning het werpen overnam. Hij stond geen loper meer toe op de honken en gooide bovendien Melfried Comenencia met drie slag uit.
In de laatste slagbeurt van de negende inning kreeg Sparta/Feyenoord met één man uit nog wel een kleine kans om terug in de wedstrijd te komen na een honkslag voor Rutger Veugelers, die twee van de vier hits van zijn team voor zijn rekening nam, en vier wijd voor Orson Slaats. Op de heuvel werd Markwell vervangen voor Ken Brauckmiller. Hij kreeg Patrick Wabbijn tegenover zich. De pinch-hitter sloeg de bal echter in een dubbelspel, waardoor er een einde aan de wedstrijd kwam.
Wedstrijd 3: DOOR Neptunus - Sparta/Feyenoord 3-2
Pas op de laatste speeldag van de reguliere competitie wist Sparta/Feyenoord zich te verzekeren van een plaats bij de beste vier. De ploeg van hoofdcoach Wim Martinus stapte dan ook als underdog in de Play-Offs tegen titelverdediger Neptunus. Toch sloeg Sparta/Feyenoord in zijn eerste Play-Offs sinds 1997 geen slecht figuur. In het tweede duel bleef de Rotterdamse ploeg al goed in het spoor van Neptunus, een dag later dwong Sparta/Feyenoord zijn tegenstander zelfs tot extra innings. In het Rotterdamse Familie Stadion kon het duel pas ver in de verlenging worden beslist: 3-2 in twaalf innings. Niettemin was dit voor Neptunus voldoende om zich voor het achtste seizoen op rij en de vijftiende keer in totaal te plaatsen voor de Holland Series.
Neptunus-werper Martijn Nijhoff (2-0-9-0 in ruim zes innings) kwam goed uit de startblokken. Pas in de derde inning kreeg hij zijn eerste honkslag tegen. Patrick Wabbijn kwam tot een infield-hit en kon opschuiven naar drie na honkslagen van Earmy Isabella en Ramphis Trinidad. Met alle honken vol en één man uit sloeg Marvin Bleij echter de bal in het dubbelspel. Een inning later slaagde Sparta/Feyenoord er wel in om te scoren. Nijhoff begon de inning met geraakt werper voor Jeffrey Sprott. Een honkslag in het binnenveld van Rutger Veugelers zorgde voor lopers op het eerste en het tweede honk. Uiteindelijk konden beide lopers scoren op een honkslag van Nick Eppinga. Sparta/Feyenoord kwam zo direct op een goede voorsprong: 0-2.
Neptunus knokte zich echter weer naast zijn stadsgenoot. In de zesde inning kwam Maikel Benner met een honkslag op één. Dat was na de hit van Harvey Monte in de vijfde inning nog maar de tweede honkslag van Neptunus op het werpen van Elton Koeiman (3-5-7-2 in 9 1/3 inning). Benner kon in één keer door naar het derde honk na een tweepitter van Jeroen Sluijter. Vier wijd voor Dirk van 't Klooster liet de honken volstromen. Opnieuw vier wijd, ditmaal voor Evert-Jan 't Hoen, zorgde vervolgens eenvoudig voor het eerste punt van Neptunus. Een inning later kwam Neptunus op gelijke hoogte na honkslagen van Percy Isenia en Brian Larmonie. Op de klap van Larmonie kon Isenia, die een honk was opgeschoven na geraakt werper voor Roel Koolen, vanaf het tweede honk de gelijkmaker scoren.
Ondertussen bleef de slagploeg van Sparta/Feyenoord de meest gevaarlijke. Onder meer door een tweehonkslag van Earmy Isabella in de vijfde inning, hits van Rutger Veugelers en Orson Slaats in de zesde inning en honkslagen van Patrick Wabbijn en Ramphis Trinidad in de zevende inning, bleef de Rotterdamse ploeg de druk opvoeren. Toch leidde het geen enkele keer tot een score, waardoor een verlenging noodzakelijk werd.
In de tiende inning leek Sparta/Feyenoord de wedstrijd te beslissen. Na honkslagen van Ramphis Trinidad en Jeffrey Sprott en vier wijd voor Rutger Veugelers kreeg de ploeg met één man uit alle honken bezet. Een hoge bal van Orson Slaats in het rechtsveld, die werd gevangen door Harvey Monte, leek Sparta/Feyenoord op voorsprong te brengen. Trinidad spurtte richting de thuisplaat voor wat het winnende punt had kunnen zijn. Hier kwam hij echter net iets te kort, waardoor een einde aan de slagbeurt kwam.
Een inning later kreeg Sparta/Feyenoord opnieuw de grootste kans. Nick Eppinga opende met een honkslag en schoof op naar twee na een opofferingsstootslag van Sil Wagenaar. Opzettelijk vier wijd voor Patrick Wabbijn zorgde voor lopers op het eerste en het tweede honk. Voor de vierde keer dit duel maakte Neptunus hierna echter met een dubbelspel een einde aan de inning.
Het was uiteindelijk Neptunus dat de wedstrijd besliste. In de verlenging had Neptunus al vier spelers met vier wijd, waaronder driemaal opzettelijk vier wijd, op de honken gekregen. In de twaalfde inning sloeg Harvey Monte zijn team de finale in. Hij was de eerste tegenstander, die closer Erik de Rijcke (1-3-1-0) tegenover zich kreeg in deze twaalfde slagbeurt van Neptunus. Met een daverende homerun maakte Monte direct een einde aan de wedstrijd: 3-2.
Opmerkelijk genoeg sloeg Neptunus dit duel met acht honkslagen wel vijf hits minder dan Sparta/Feyenoord. Bij Neptunus kwam Brian Larmonie tot twee honkslagen uit drie slagbeurten. Hij verving halverwege de wedstrijd Melfried Comenencia in het linksveld en maakte zodoende zijn rentree bij Neptunus. Larmonie was door privé-verplichtingen sinds 3 juli al niet meer voor Neptunus in actie gekomen. Harvey Monte kwam tot twee honkslagen uit vier tellende slagbeurten. Ramphis Trinidad (drie uit zes) werd bij Sparta/Feyenoord de beste slagman. Rutger Veugelers, Nick Eppinga, Patrick Wabbij en Earmy Isabella namen er elk twee voor hun rekening. Bij Neptunus kwamen vier werpers in actie. In de zevende inning kwam Jan Naterop (0-1-1-0) als de vervanger voor Martijn Nijhoff op de heuvel. Hij moest in de achtste inning plaatsmaken voor Robin van Doornspeek (1-1-0-0). De laatste drie innings wierp Ken Brauckmiller (1-2-3-0) voor de Drietanders.
Most Valuable Player
Na afloop van de best-of-five tussen het Rotterdamse Neptunus en stadsgenoot Sparta/Feyenoord werd Harvey Monte uitgeroepen tot Most Valuable Player van de series. De rechtsvelder van Neptunus, die tevens uitkomt voor het Nederlandse team, kwam in de drie wedstrijden tegen Sparta/Feyenoord tot acht honkslagen uit veertien tellende slagbeurten. Hij bracht hiermee vier punten over de thuisplaat. Hij was tevens verantwoordelijk voor een belangrijke nul op de thuisplaat in de tiende inning van de derde wedstrijd. Met zijn aangooi op catcher Maikel Benner voorkwam de rechtsvelder dat Sparta/Feyenoord op voorsprong kon komen. Twee innings later besliste Monte met een solohomerun de wedstrijd.
HCAW opnieuw naar finale
 | | Foto: © Rien |
HCAW heeft de afgelopen jaren alles in het werk gesteld om Neptunus van de troon te stoten. Keer op keer moesten de Bussumse honkballers echter in het stof bijten. Dit seizoen krijgen zij een herkansing. In een spannende best-of-five werd Pioniers met 3-2 verslagen. Hiermee zorgde HCAW voor een kleine verrassing, aangezien juist Pioniers de favoriet was. De ploeg uit Hoofddorp maakte in het eerste duel nog wel een einde aan een reeks van twaalf nederlagen in de Play-Offs. HCAW bleek echter een taaie tegenstander en trok uiteindelijk in de vijfde wedstrijd de winst naar zich toe.
HCAW werd in de seizoenen 1996 en 1998 kampioen van Nederland. Daartegenover staan nu al weer vier opeenvolgende nederlagen in de Holland Series. In totaal verloor HCAW al zesmaal (1991 en 1999, 2001, 2002, 2003 en 2004) in de finale van Neptunus. Pioniers heeft nog maar weinig ervaring met het spelen van de Holland Series. De ploeg kijkt bovendien tegen een een losing streak van twaalf wedstrijden in de Play-Offs aan.
Pioniers heeft nog goede herinneringen aan de eerste keer dat de ploeg in het naseizoen tegenover HCAW stond. In 1997 wonnen de Hoofddorpse honkballers ten koste van HCAW de landstitel. Tot dusver is dat nog altijd de enige keer dat Pioniers kampioen in de hoofdklasse werd. De revanche voor HCAW volgde zes jaar later. In 2003 was de Bussumse ploeg in de best-of-five oppermachtig: 3-0.
 | | Foto: © Rien |
Het was onwaarschijnlijk dat HCAW opnieuw met afgetekende cijfers van Pioniers wint. De ploeg stapte zelfs als de underdog de Play-Offs in. Toch had Pioniers het niet gemakkelijk. De laatste keer dat de ploeg uit Hoofddorp een wedstrijd wist te winnen in de Play-Offs was in 1998. Hierna verloor Pioniers telkens kansloos met 3-0 van Neptunus (1999, 2002 en 2004) en van HCAW (2003). In totaal verloor Pioners vijf keer van Neptunus in de Play-Offs. Eenmaal werd van HCAW verloren.
In de reguliere competitie waren beide teams vrijwel even sterk. Pioniers eindigde met slechts drie overwinningen meer op de tweede plaats boven HCAW. In de onderlinge duels was Pioniers driemaal de sterkste (10-0, 2-10 en 4-2). HCAW won tweemaal. De eerste keer dat beide teams dit seizoen in de competitie tegenover elkaar stonden, was de Bussumse ploeg met 2-5 te sterk. Later in het seizoen won HCAW tevens met 4-1. Eenmaal speelden beide ploegen gelijk: 2-2.
De series tussen Pioniers en HCAW wordt vooral het treffen tussen de gevestigde en de aanstormende orde. Want waar Pioniers beschikt over internationals David Bergman en Roger Kops, oud-international Richard Orman en voormalig Major Leaguer Greg McCarthy, gaat HCAW de Play-Offs in met de jonge werpers Sten van de Bedem, Mike Bolsenbroek, Jasper Bronner, Jos de Jong, Loek van Mil en Jurjen van Zijl. Overigens beschikt HCAW met Nick Stuifbergen eveneens over een pitcher uit het Nederlandse team. Daarnaast wordt het voor HCAW ook een weerzien met oud-ploeggenoten Dave Draijer en Lars Koehorst die, na de vierde opeenvolgende nederlaag in de Holland Series, vorig jaar hun heil zochten bij Pioniers.
Wedstrijd 1: Konica Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW 6-5
 | | Foto: © Rien |
Pioniers kon een succesje in de Play-Offs goed gebruiken. De laatste vier keer dat de honkballers uit Hoofddorp bij de laatste vier waren geëindigd werd Pioniers met 3-0 in wedstrijden verslagen. Dit seizoen is daar eindelijk verandering in gekomen. Op eigen veld was de ploeg met 6-5 te sterk voor HCAW.
Pioniers nam al in de eerste inning de leiding nadat openingsslagman Michael Duursma een honkslag had geslagen. Hij kon uiteindelijk vanaf het tweede honk scoren op een hit van Norbert Lokhorst. In de tweede inning besliste de thuisploeg de wedstrijd. HCAW-werper Mike Bolsenbroek (0-1-6-0) verloor de grip op de Hoofddorpse slagploeg en kreeg honkslagen tegen van Edwin de Graaf, Jochem Theunissen, Jefferson Muzo en Mark Duursma. Mede hierdoor passeerden nog eens drie spelers van Pioniers de thuisplaat: 4-0.
Op de heuvel werd Bolsenbroek vervangen voor Jeroen Hubert, die onlangs weer zijn rentree in de hoofdmacht maakte. De reliever kreeg direct hits tegen van Dè Flanegin en Norbert Lokhorst, waardoor Pioniers uit kon lopen naar een ruime 6-0 voorsprong.
Hubert (3-1-4-0) kwam vervolgens steeds beter in de wedstrijd. Tot aan de achtste inning stond hij nog maar twee lopers op de honken toe. In de derde inning kreeg Jochem Theunissen vier wijd, maar sneuvelde hij even later in een dubbelspel. HCAW kreeg zo de kans om terug in de wedstrijd te komen. In de vierde inning verkleinden Jurjan Koenen, Rodney Michel en Nick Fridsma met honkslagen de achterstand tot 6-3.
In de achtste inning kwam HCAW zelfs nog heel dichtbij. Met één uit raakte Ronald Jaarsma de bal voor een honkslag. Hij kon naar twee op een honkslag van Nick Fridsma. Beiden lopers bereikten de thuisplaat op een honkslag in het linksveld van Ralph Milliard. Met een minimale achterstand kreeg HCAW toen alle kans om het initiatief in de wedstrijd over te nemen. Helemaal toen ook Gino Henson een honkslag produceerde. Hierop probeerde Martijn Meeuwis, eerder al met vier wijd op de honken gekomen, vanaf drie te scoren. De aangooi van midvelder Jefferson Muzo was echter precies op tijd bij catcher Mark Duursma om de aanstormende Meeuwis te onderscheppen en een gelijke stand te voorkomen. Meer kansen kreeg HCAW niet, aangezien closer Dave Draijer een inning later de wedstrijd uitgooide met strikeouts op rij voor zijn oud-ploeggenoten Jurjan Koenen, Rodney Michel en Ronald Jaarsma.
Wedstrijd 2: Mr. Cocker HCAW - Konica Minolta Pioniers 7-2
 | | Foto: © Rien |
HCAW bracht op eigen veld de spanning in de Play-Offs terug. Na de krappe nederlaag van donderdagavond boekte de ploeg in Bussum een ruime 7-2 overwinning op Pioniers. Hiermee is de stand in de best-of-five na twee wedstrijden weer in evenwicht.
Voor Pioniers was het een gevoelige nederlaag. De Hoofddorpse ploeg begon namelijk met werper Richard Orman op de heuvel. Hij won dit seizoen vrijwel alle wedstrijden, die hij als pitcher was gestart. In de Play-Offs ging het echter mis. Met één man uit sloeg Gino Henson al direct in de eerste inning de bal voor twee honken het buitenveld in. Op een honkslag van Bas de Jong opende hij vervolgens de score.
HCAW-werper Jos de Jong (0-2-1-0) kreeg in de derde inning problemen met zijn controle. Na een tweehonkslag van Dè Flanegin en vier wijd voor Glenn Romney en Edwin de Graaf moest De Jong op de heuvel worden vervangen voor Loek van Mil (0-2-1-0). Die kreeg direct een klap tegen van Glennsig Polonius. Hierop bracht Flanegin beide teams weer in evenwicht: 1-1. In de gelijkmakende slagbeurt liep HCAW echter direct weer uit op Pioniers. Ralph Milliard kwam op één na een honkslag en kon door naar twee na een opofferingsstootslag van Gino Henson. Een honkslag van Sidney de Jong zorgde voor lopers op het eerste en het derde honk. De eerste Hoofddorpse fout bracht vervolgens Milliard over de thuisplaat. Een tweede veldfout, op een klap van Ronald Jaarsma, stelde ook De Jong in staat om te scoren.
HCAW besliste in de vijfde inning de wedstijd. Op dat moment verloor Orman definitief grip op de Bussumse slagploeg. Jurjan Koenen, dit duel goed voor drie hits in vijf slagbeurten, begon met een tweehonkslag en kon scoren na rake klappen van Ronald Jaarsma en Nick Fridsma. Na een infield-hit van Rodney Michel kreeg HCAW lopers op alle honken. Hierna sneuvelde tweemaal op rij een speler op zijn weg naar de thuisplaat na grondballen van Dimitri Leon en Ralph Milliard.
Ondertussen was Orman (2-2-11-2) op de heuvel vervangen voor Tommy van Limburg. Hij kreeg al vrij snel moeite om de slagzone te vinden en zag Gino Henson en Sidney de Jong met vier wijd op de honken komen. Zodoende konden Michel en Leon eenvoudig voor het vijfde en zesde punt zorgen. De tweede honkslag dit duel van Bas de Jong leverde ook het zevende punt op. Milliard scoorde vanaf het derde honk. Ook Henson probeerde veilig de thuisplaat te bereiken, maar hij werd op weg naar de thuisplaat uitgetikt.
Het waren de laatste wapenfeiten van de slagploeg van HCAW op het werpen van Tommy van Limburg (1-3-1-0). Want in het restant van het duel wist alleen Martijn Meeuwis, in de wedstrijd gekomen voor Sidney de Jong, nog met vier wijd de honken te bereiken. Pioniers kreeg na zijn punt in de derde inning nog maar twee lopers op de honken tot aan de negende inning. Dit was vooral te danken aan het sterke optreden van reliever Nick Stuifbergen (2-0-1-0). In de laatste slagbeurt bereikte Jochem Theunissen veilig het eerste honk na een geraakt werper door closer Jurjen van Zijl en kon hij uiteindelijk scoren op een tweehonkslag van Mark Duursma.
HCAW kwam dit duel tot twaalf hits. Jurjan Koenen werd met drie uit vijf de beste slagman. Bas de Jong en Rodney Michel kwamen elk tot twee honkslagen. Ralph Milliard, Gino Henson, Sidney de Jong, Ronald Jaarsma en Nick Fridsma noteerden de overige hits. De slagploeg van Pioniers kwam niet verder dan de vier honkslagen van Edwin de Graaf, Dè Flanegin, Glenn Romney en Mark Duursma.
Wedstrijd 3: Konica Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW 4-3
 | | Foto: © Rien |
Pioniers heeft opnieuw de leiding genomen in de best-of-five tegen HCAW. De Hoofddorpse ploeg van de coaches Robert Klaver en Peter Barentsen wist wederom met klein verschil van de Bussumse honkballers te winnen. Pioniers zegevierde met 4-3. Toch duurde het pas tot aan de negende inning alvorens de nummer twee van de reguliere competitie voor het eerst wist te scoren.
HCAW opende de score in de derde inning, nadat de ploeg na geraakt werper voor Ralph Milliard, een Hoofddorpse veldfout en een honkslag van Bas de Jong al in de eerste inning alle honken vol had gekregen. In de derde Bussumse slagbeurt profiteerde HCAW van enkele fouten in de verdediging van Pioniers. Dimitri Leon kwam als eerste op de honken na vier wijd en kon door naar twee na een veldfout van Pioniers. Beide lopers schoven een honk op na een opofferingsstootslag van Gino Henson. Een honkslag van Sidney de Jong bracht vervolgens het eerste punt over de thuisplaat. Na opnieuw een veldfout van Pioniers kreeg HCAW weer alle honken bezet, maar wist Pioniers een grotere achterstand te voorkomen.
In het restant van het duel had HCAW het beste van het spel. Hits van Dimitri Leon en Sidney de Jong brachten in de vijfde inning twee lopers op de honken. Leon probeerde op de klap van De Jong zelfs nog vanaf het tweede honk te scoren, maar werd op de thuisplaat opgewacht door Pioniers-catcher Mark Duursma. Honkslagen op rij van Ralph Milliard en Gino Henson zorgden ook in de zevende inning voor twee lopers op de honken. Bovendien werd hierna startend werper Roger Kops (3-1-7-3) op de heuvel vervangen voor Dave Draijer (1-1-2-1). Maar opnieuw bleef de 0-1 voorsprong ongewijzigd. In de achtste inning sneuvelde Bas de Jong op de thuisplaat, nadat hij vanaf twee probeerde te scoren op een klap van Nick Fridsma.
 | | Foto: © Rien |
Pas in de negende inning wist HCAW zijn voorsprong uit te bouwen. Rodney Michel begon de inning met een honkslag en kon naar twee na een opofferingsstootslag van Dimitri Leon. Een grondbal van Ralph Milliard, die zelf sneuvelde op het eerste honk, bracht Michel op het derde honk. Hij scoorde op een klap van Sidney de Jong, waarbij Pioniers-tweede honkman Norbert Lokhorst in de fout ging. Even daarvoor had Gino Henson al met vier wijd de honken bereikt. Henson tekende uiteindelijk voor het derde punt aan na een honklag van Bas de Jong. Met lopers op het eerste en het derde honk, maakte een grondbal van Jurjan Koenen een einde aan de negende slagbeurt van HCAW.
HCAW-werper Cliff Foster (3-3-3-1) was tot dat moment vrijwel onbespeelbaar geweest. De slagploeg van Pioniers wist nauwelijks raad met de Amerikaanse pitcher van HCAW. Hij kreeg hierdoor in acht innings slechts 27 spelers tegenover zich. Alleen Glenn Romney (tweede inning) en Mark Duursma (zesde inning) wisten Foster een honkslag te ontfutselen. Geen enkele keer wist een speler van Pioniers het derde honk te bereiken.
In de negende inning kwam hier verandering in. Na vier wijd voor Michael Duursma en een honkslag van Mark Duursma moest de startend werper van HCAW plaats maken voor Nick Stuifbergen. Hij kon echter geen enkel moment in de wedstrijd komen. Na een honkslag van Dè Flanegin, vier wijd voor Norbert Lokhorst en nog een hit van Glenn Romney kon hij alweer inrukken. Toen was Pioniers echter al teruggekomen tot 3-2. Het heuveloptreden van closer Loek van Mil was hierna van korte duur. De boomlange werper van HCAW, die onlangs een zevenjarig profcontract bij de Minnesota Twins tekende, moest direct een harde honkslag van Edwin de Graaf incasseren. Op deze rake klap konden zowel Flanegin als Lokhorst veilig de thuisplaat bereiken. Hierdoor kwam er, met nog altijd nul man uit, direct een einde aan de wedstrijd.
Wedstrijd 4: Mr. Cocker HCAW - Konica Minolta Pioniers 2-1
 | | Foto: © Rien |
HCAW is voor de tweede maal in deze best-of-five teruggekomen van een achterstand in wedstrijden. Hierdoor heeft de Bussumse ploeg van de scheidende hoofdcoach Bill Froberg de spanning flink opgevoerd. Op eigen veld werd het vierde duel pas in de laatste slagbeurt beslist. Een vijfde wedstrijd moet er aan te pas komen om de winnaar van deze halve finale bekend te maken.
Pioniers had dit duel de beste kans om de score te openen. Jurjen van Zijl, startend werper bij HCAW, kreeg het al direct zwaar te verduren. Openingsslagman Michael Duursma opende het duel met een honkslag in het linksveld. Via een opofferingsstootslag van Mark Duursma en een hit van Dè Flanegin kon hij door naar drie. Twee goede veldacties brachten HCAW uiteindelijk ongeschonden uit de slagbeurt. Hierna kwam Van Zijl steeds beter in de wedstrijd met onder meer strikeouts voor Griffith Cathalina en Jochem Theunissen in de tweede inning en drie slag voor Norbert Lokhorst (vierde inning) en opnieuw Jochem Theunissen (vijfde inning). Hij kreeg tot aan de zesde inning alleen nog een honkslag tegen van Mark Duursma.
HCAW greep zijn eerste kans wel met beide handen aan. In de derde inning was Nick Fridsma de eerste Bussumse speler, die veilig de honken wist te bereiken op het werpen van David Bergman. Na zijn honkslag in het midveld en een opofferingsstootslag van Rodney Michel kwam de catcher van HCAW op twee. Van daar kon hij uiteindelijk scoren op een honkslag van Gino Henson.
Pioniers probeerde in de zesde inning opnieuw aan te vallen. Vier wijd voor Mark Duursma, een honkslag van Dè Flanegin en een grondbal van Norbert Lokhorst, waarop Flanegin op het tweede honk sneuvelde, zorgden voor lopers op het eerste en het derde honk. Maar opnieuw wist HCAW zijn tegenstander met succes van het scoren af te houden.
 | | Foto: © Rien |
Toch wist Pioniers uiteindelijk wel door de defensie van HCAW heen te prikken. In de zevende inning sloeg de ploeg uit Hoofddorp toe. Met twee uit zorgden een tweehonkslag van Jochem Theunissen en een infieldhit van Jefferson Muzo voor lopers op het eerste en het derde honk. Werper Van Zijl (4-3-6-0) moest vervolgens op de heuvel plaatsmaken voor Nick Stuifbergen. Hij kreeg direct een honkslag van Michael Duursma om zijn oren. Theunissen kon hierop voor de gelijkmaker aantekenen.
Werper David Bergman had ondertussen weinig te vrezen voor de Bussumse slagploeg dat, ondanks hits van Jurjan Koenen in de vierde en van Ralph Milliard in de vijfde inning, nauwelijks gevaarlijk meer kon worden. Nadat Ralph Milliard in de achtste inning de vijfde honkslag van zijn ploeg had geproduceerd, werd Bergman (2-2-5-0) op de heuvel vervangen voor Dave Draijer (0-1-1-1). Die leek in eerste instantie ook de slagploeg van HCAW onder de duim te houden. Daardoor zag het er naar uit dat de wedstrijd in extra innings zou moeten worden beslist. Vooral omdat bij HCAW closer Cliff Foster hierna beheerst de negende inning uitgooide. Hij kreeg nog wel twee lopers op de honken na vier wijd voor Edwin de Graaf en geraakt werper voor Jochem Theunissen, maar hield zijn hoofd koel.
Dat gold niet voor Dave Draijer. Hij moest in de gelijkmakende negende inning direct een honkslag van Sidney de Jong incasseren. Een opofferingsstootslag van Bas de Jong bracht hem op twee. Opzettelijk vier wijd voor Jurjan Koenen bracht zelfs twee lopers op de honken. Na een grondbal van Ronald Jaarsma kreeg Pioniers hierna de kans om middels een dubbelspel een einde aan de inning te maken. De aangooi van derde honkman Jochem Theunissen op tweede honkman Norbert Lokhorst zorgde nog wel voor de tweede nul, maar hierna ging het mis bij de aangooi van Lokhorst op eerste honkman Dè Flanegin. De Jong profiteerde hier optimaal van. Hij spurtte in één keer door naar de thuisplaat om het winnende punt te scoren: 2-1.
Wedstrijd 5: Konica Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW afgelast
 | | Foto: © Rien |
Werper Richard Orman had nog iets goed te maken. Eerder deze Play-Offs kende hij een roemloze aftocht en zag hij HCAW terugkomen in de series. In de vijfde wedstrijd kreeg hij een herkansing. De Bussumse slagploeg had echter geen enkele genade met de werper, die onlangs nog het record verbrak van meeste competitiezeges voor een linkshandige pitcher. Ralph Milliard opende het duel met een tweehonkslag. Nadat Gino Henson met vier wijd ook de honken had bereikt, sloeg Sidney de Jong hard toe. De international knalde de bal ver het buitenveld in. Zo ver dat zowel Milliard als Henson de thuisplaat konden passeren en de Jong zelf pas tot stilstand kon komen op het derde honk. Niet veel later kon hij de 0-3 scoren op een grondbal van Ronald Jaarsma.
Hiermee leek de wedstrijd al direct te zijn gespeeld. Pioniers leek onmogelijk deze klap te boven kunnen komen. Maar zoals al vaker deze Play-Offs gebeurde ook ditmaal het onmogelijke. Ook HCAW-werper Jeroen Hubert werd direct onder vuur genomen. Ditmaal was het de beurt aan Michael Duursma om met nul uit de bal voor twee honken weg te timmeren. Zijn broer Mark Duursma volgde met een honkslag. Vier wijd voor Dè Flanegin zorgde vervolgens voor volle honken met nog altijd nul uit. Hierna werd Hubert, in het reguliere seizoen nog speler van het derde team van HCAW, opnieuw hard geraakt. Ditmaal was het de beurt aan Glennsig Polonius om een tweehonkslag te produceren. Op deze klap verkleinden Duursma en Duursma de achterstand tot 2-3.
Pioniers was echter nog lang niet klaar met HCAW. Na vier wijd voor Glenn Romney kon Hubert (0-2-3-0) alweer inrukken. Zijn vervanger Jos de Jong hield het echter eveneens niet lang vol. Op een hoge bal in het midveld, zag De Jong ook Flanegin scoren. Vier wijd voor Jochem Theunissen betekende ook einde wedstrijd voor De Jong. Loek van Mil werd opgeroepen om de ontketende Hoofddorpse slagploeg een halt toe te roepen. Van Mil slaagde hier echter maar deels in. Hij gooide direct, met volle honken, de bal op het lichaam van Norbert Lokhorst. Hierop kon Romney zijn ploeg eenvoudig op voorsprong brengen. Een dubbelspel via de thuisplaat maakte uiteindelijk een einde aan het slagveld. Na één inning hadden beide ploegen zodoende zeven punten gescoord en was Pioniers teruggekomen van een 0-3 achterstand naar een 4-3 voorsprong.
 | | Foto: © Rien |
Terwijl de regen steeds harder naar beneden kwam, slaagde geen enkele loper er meer in om veilig de honken te bereiken. Uiteindelijk moest na hevige regenval en onweer de wedstrijd in de tweede inning voor bijna anderhalf uur worden gestaakt. Nadat in eerste instantie de wedstrijd leek te kunnen worden hervat, maakte het noodweer in de tweede helft van de derde inning verder spelen toch onmogelijk.
De wedstrijd is nu verplaatst naar dinsdag 20 september. Morgen beginnen de vier internationals van Pioniers en de twee HCAW'ers van Oranje aan het trainingskamp in de voorbereiding op het wereldkampioenschap. Na het WK wordt de hoofdklasse hervat met het vijfde en laatste duel uit de Play-Offs. Aansluitend neemt de winnaar het in de Holland Series op tegen titelverdediger Neptunus.
Aangepast programma
Door dit uitstel heeft de KNBSB moeten besluiten om ook de Holland Series later te laten beginnen. In eerste instantie stond de eerste wedstrijd van de finale op het programma voor donderdag 22 september. Na overleg is besloten om de Holland Series nu te beginnen op zaterdag 24 september. Het tweede duel wordt een dag later gespeeld. Wedstrijd drie staat op het programma voor donderdag 29 september. De vierde en vijfde duels worden, indien noodzakelijk, volgens het oorspronkelijke schema gespeeld op zaterdag 1 oktober en zondag 2 oktober. De eerste, derde en eventueel vijfde wedstrijd worden gespeeld in Rotterdam.
Wedstrijd 5: Konica Minolta Pioniers - Mr. Cocker HCAW 2-5
Net als in de verregende vijfde wedstrijd, een maand geleden, opende HCAW ook nu direct in de eerste inning de score. Openingsslagman Ralph Milliard bereikte het tweede honk, doordat Pioniers derde honkman Lars Koehorst de bal langs het eerste honk gooide na een stootslag. Grondballen van Gino Henson en Sidney de Jong brachten Milliard over de thuisplaat. Maar net als in het verregende vijfde duel, kwam ook nu Pioniers direct terug. Op het werpen van Jurjen van Zijl kreeg de thuisploeg al direct lopers op alle honken na hits van Michael en Mark Duursma, gevolgd door een opzettelijke vrije loop voor Dè Flanegin. Hierna sneuvelden Glennsig Polonius en Flanegin nog wel in een dubbelspel, maar wist Pioniers uiteindelijk tweemaal te scoren na onder meer een honkslag van Edwin de Graaf.
Een inning later werden hits van Nick Fridsma en Rodney Michel gevolgd door een dubbelspel, waarmee Pioniers ongeschonden uit de inning kon komen. Hierna duurde het tot aan de vijfde inning alvorens weer een loper met een honkslag op de honken kwam. Opnieuw was het Rodney Michel, vandaag goed voor drie uit drie. Hij werd uiteindelijk na zijn hit over de thuisplaat geslagen door een klap van Ralph Milliard. Hiermee kwamen beide ploegen weer in evenwicht.
In de zesde inning leek Pioniers even het initiatief in de wedstrijd over te nemen. Na drie strikeouts op rij van werper Richard Orman opende de thuisploeg in de gelijkmakende slagbeurt de aanval. Opnieuw werd werper Jurjen van Zijl gedwongen om opzettelijk vier wijd te gooien, ditmaal nadat Glenn Romney (velderskeus) en Glennsig Polonius (tweehonkslag) de honken hadden bereikt. Na de vrije loop voor Edwin de Graaf werd Van Zijl op de heuvel vervangen voor Jeroen Hubert. Hij zag meteen Lars Koehorst sneuvelen in een dubbelspel, waardoor de kansen voor Pioniers waren verkeken. Waar Pioniers niet in slaagde, lukte HCAW wel. In de zevende inning bracht Ronald Jaarsma zijn ploeg op voorsprong nadat hij met vier wijd op de honken was gekomen. Na een opofferingsstootslag van Nick Fridsma kon hij door naar twee, waarop Orman werd gewisseld voor David Bergman. De pitcher, die afgelopen week nog met Nederland geschiedenis schreef op het wereldkampioenschap, gooide de bal echter direct langs zijn catcher, waardoor Jaarsma op kon schuiven naar het derde honk. Een hoge bal ver in het midveld stelde hem vervolgens eenvoudig in staat om het derde punt voor HCAW te scoren.
Uiteindelijk besliste HCAW het duel in de achtste inning. Met één man uit kwam Gino Henson met een honkslag op de honken. Hierop werd Bergman vervangen voor Roger Kops. Hij kon echter na achtereenvolgende hits van Sidney en Bas de Jong alweer de kleedkamers opzoeken. Een derde international kwam op de heuvel, maar ook Dave Draijer wist de Bussumse rally niet te stoppen. HCAW was inmiddels uitgelopen naar een een 2-4 voorsprong. Draijer moest nog één punt toestaan na een klap van Jurjan Koenen.
Ook bij HCAW had inmiddels een international plaatsgenomen op de heuvel. In de zevende inning werd Hubert vervangen voor Nick Stuifbergen, die op het WK één inning gooide. Hij kende echter een betere wedstrijd dan zijn ploeggenoten uit het Nederlands team. Stuifbergen kreeg het alleen in de achtste inning nog even zwaar nadat Pioniers met Mark Duursma zijn eerste slagman direct op de honken kreeg. Duursma profiteerde van een veldfout van de werper. Na een honkslag van Dè Flanegin kon hij zelfs door naar het tweede honk. Op een grondbal van Glenn Romney sneuvelde Duursma echter op drie. Hierna volgden ook de tweede en de derde uit na klappen van Glennsig Polonius en Edwin de Graaf.
Ondertussen kreeg HCAW in de laatste inning de kans om zijn score uit te breiden na hits van Rodney Michel en Ralph Milliard. Doordat bovendien linksvelder Norbert Lokhorst in de fout ging kreeg HCAW lopers op het tweede en het derde honk. Met één man uit probeerde Michel te scoren op een grondbal richting het derde honk van Gino Henson. Lars Koehorst kreeg echter op tijd de bal bij catcher Mark Duursma, die de HCAW'er van het scoren wist af te houden. Drie slag voor Bas de Jong maakte vervolgens een einde aan de slagbeurt. Het bleek de laatste kans van de wedstrijd. Hierdoor bleef de 2-5 voorsprong voor HCAW ongewijzigd en wist de Bussumse ploeg de tweede finaleplaats te bemachtigen.
Terug
|
|