HCAW en Neptunus spelen vanaf vrijdag 24 september
een best-of-five (Holland Series) om het landskampioenschap.
HCAW ten koste van Kinheim naar finale
Slechts vijf punten in vijf wedstrijden wist Kinheim in het reguliere seizoen tegen HCAW te scoren. De Haarlemse ploeg stond dan ook voor de zware taak om zich ten koste van HCAW te plaatsen voor de Holland Series. Het leek niet alleen een zware, maar zelfs bijna onmogelijke taak. HCAW won in de competitie achttien wedstrijden op rij en was hiermee één van de grootste favorieten voor de titel. Desondanks wist Kinheim het de Bussumse ploeg nog knap lastig te maken. Niettemin boekte HCAW uiteindelijk wel drie zeges op rij.
HCAW is dit seizoen de te kloppen ploeg. Na het teleurstellend verlopen Europa Cup I-toernooi, waar HCAW als vierde eindigde, verloor de Bussumse ploeg geen wedstrijd meer in de hoofdklasse. Zo wonnen de honkballers van hoofdcoach Bill Froberg al achttien duels op rij. Hiermee werd het oude hoofdklasserecord van Neptunus uit 1989 geëvenaard. Van de afgelopen 35 wedstrijden won HCAW er zelfs 32.
Kinheim kende een minder goede aanloop naar de Play-Offs. Als laatste ploeg verzekerde Kinheim zich van een plaats bij de beste vier. Hoewel de Haarlemse ploeg dit al wel deed voor de zomerstop, was het gat met HCAW bijna twintig punten. Kinheim, dat dit jaar voor het eerst onder leiding staat van Dave Daniëls, miste vorig jaar de Play-Offs. Toen eindigden de honkballers uit Haarlem op een vijfde plaats. In 2002 plaatste Kinheim zich nog als de nummer twee voor de Play-Offs. Ook toen stond de ploeg tegenover HCAW. Een 1-0 voorsprong in wedstrijden werd in dat jaar uit handen gegeven. Uiteindelijk won HCAW de best-of-five met 3-1. Het was het tweede jaar op rij dat Kinheim in de Play-Offs verloor van HCAW. In 2001 was de Bussumse ploeg met 3-2 te sterk.
Inmiddels wachten de Haarlemse fans al tien jaar op een kampioenschap. In 1994 won Kinheim, na 1978, de tweede landstitel uit de geschiedenis. Ook HCAW is nog maar tweemaal Nederlands kampioen geworden. De Bussummers wonnen de Holland Series in 1996 en 1998. Hiermee is HCAW de laatste ploeg, die Neptunus van een landstitel wist af te houden. De Rotterdamse club veroverde sinds 1999 elk jaar het landskampioenschap.
Wedstrijd 1: Mr. Cocker HCAW - DPA Kinheim 12-6
Waar HCAW de grote favoriet was, leek Kinheim in het eerste duel de beste kansen te hebben. De honkballers uit Haarlem werden in het zadel geholpen door de startend werper van HCAW. Patrick de Lange kende een opmerkelijk begin. Hij gooide Jermaine Esprit, René Cremer en Gregory Halman raak en zag zodoende de honken volstromen. Een honkslag van Denny Beljaards bracht hierna de eerste twee punten op het scorebord.
In de tweede inning liep Kinheim zelfs brutaal verder uit. Met twee uit kreeg Kinheim na een honkslag van Jermaine Esprit en een veldfout van Ralph Milliard op een tik van René Cremer twee lopers op de honken. Met een honkslag stuurde Johnny Balentina vervolgens Esprit richting de thuisplaat. Gregory Halman mepte vervolgens ook nog eens twee punten binnen: 0-5.
Het antwoord van HCAW volgde in de tweede inning. Honkslagen van Jurjan Koenen, Ronald Jaarsma, Gino Henson en Ralph Milliard op het werpen van Forstin Coenraad brachten HCAW terug tot 3-5. Twee slagbeurten later trok de Bussumse ploeg zelfs de stand gelijk. Vier honkslagen, waaronder twee stootslag-honkslagen, brachten nog eens twee punten over de thuisplaat. Nadat de Haarlemse defensie ook nog een fout maakte, liep HCAW zelfs uit naar 7-5. Het betekende het einde van het werpen van Coenraads. In de eerste vier inningen had hij al dertien hits moeten toestaan.
De Bussumse slagploeg raakte steeds meer op dreef. In de vijfde inning scoorde HCAW opnieuw vier punten. Met alle honken vol sloeg Jeffrey Cranston een hoge bal richting midvelder Jermaine Esprit. Hij slaagde er niet in de bal te vangen, waardoor drie man veilig de thuisplaat konden bereiken. Op een tweehonkslag van Jurjan Koenen bereikte Cranston ook zelf de thuisplaat. Een slagbeurt later bracht HCAW, dat deze wedstrijd maar liefst achttien honkslagen produceerde op het werpen van Forstin Coenraad, Jimmy van der Veldt en Jerry Breek, zijn voorsprong op 12-5.
HCAW werper Patrick de Lange herstelde zich goed van zijn ongelukkige start. Tot hij in de zevende inning werd gewisseld, kreeg de international slechts vier hits tegen en gooide hij zes keer drie slag. Zijn vervanger Dave Draijer stond in de zevende Haarlemse slagbeurt het laatste punt voor Kinheim toe. Hiermee kwam de eindstand op 12-6 in het voordeel van HCAW.
Ralph Milliard had een belangrijk aandeel in de overwinning voor zijn team. Hij kwam tot vier honkslagen, scoorde zodoende zelf tweemaal en bracht vier ploeggenoten over de thuisplaat. Derde honkman Jurjan Koenen kwam in drie slagbeurten tot drie hits.
Wedstrijd 2: DPA Kinheim - Mr. Cocker HCAW 2-4
Ook in de tweede wedstrijd leek Kinheim in eerste instantie af te stevenen op de overwinning. Een sterk spelende Patrick Beljaards (7-0-8-2) wierp acht inningen, waarin hij zijn tegenstanders volledig kansloos liet. Mede hierdoor kon Kinheim op voorsprong komen. Danny Beljaards opende de score nadat hij door een fout van eerste honkman Sidney de Jong op het eerste honk was gekomen. Via een tik van Quincy Bernardus en een doorgeschoten bal kon hij door naar het derde honk. Een honkslag van Wouter Heemskerk was hierna voldoende om het eerste punt te scoren.
HCAW kon in de zevende inning de score gelijktrekken. Jeffrey Cranston bereikte de honken met een tweepitter over de derde honkman heen. Hierna sloeg Bas de Jong zijn ploeggenoot met een hit over de thuisplaat.
Lang hield de gelijke score niet stand. Roderick Simon bracht zijn ploeg in de gelijkmakende zevende slagbeurt direct weer op voorsprong. De speler van Kinheim sloeg een door Calvin Maduro geworpen bal ver over de omheining in het linksveld: 2-1.
Kinheim had de overwinning binnen handbereik. Met de haven in zicht ging het echter toch nog mis. Beljaards verloor zijn vat op de slagploeg van HCAW en moest een honkslag van Sidney de Jong en een tweehonkslag van Jeffrey Cranston incasseren. Hierop werd de international op de heuvel vervangen voor zijn broer Richard Beljaards. De reliever zag zijn ploeg bij een poging een dubbelspel te maken echter volledig in de mist gaan. Hierop konden maar liefst twee spelers van HCAW over de thuisplaat komen. Een honkslag van Nick Fridsma was vervolgens voldoende voor het vierde punt en de 2-4 zege. Reliever Michiel van Kampen gooide in de negende inning tweemaal drie slag en hield Kinheim zo van het scoren, waardoor HCAW nog maar ternauwernood aan een nederlaag wist te ontsnappen.
Wedstrijd 3: Mr. Cocker HCAW - DPA Kinheim 1-0
Het zat Kinheim niet mee tijdens deze Play-Offs. Niet alleen werd de Haarlemse ploeg in de eerste twee duels ongelukkig op een 2-0 achterstand in wedstrijden gezet, maar raakte de ploeg tevens twee belangrijke spelers kwijt. Buitenvelder Jermaine Esprit viel in de tweede wedstrijd geblesseerd uit en kon hierdoor in het derde duel niet in actie komen. Gregory Halman, beste slagman van Kinheim, vertrok na de eerste twee wedstrijden met het vliegtuig richting de Verenigde Staten om aan zijn profavontuur bij de Seattle Mariners te beginnen. Door het wegvallen van de twee spelers keerde Toine Jager terug in de hoofdmacht van Kinheim. De oud-hoofdklassespeler kwam in het reguliere seizoen uit voor het derde team van Kinheim.
Ook Jager, die vandaag met een tweehonkslag voor één van de weinige Haarlemse hits zorgde, kon zijn ploeg niet van een vervroegde uitschakeling redden. Helemaal na het wegvallen van de twee belangrijke spelers had Kinheim niet meer de benodigde kwaliteiten in huis om er een vierde wedstrijd in de best-of-five uit te slepen. Met Jason Godkin als startend werper op de heuvel liep HCAW zodoende uit naar een 3-0 sweep. Voor de vierde keer in de geschiedenis versloeg HCAW Kinheim in de Play-Offs met 3-0. Voor de vijfde maal op rij was het bovendien HCAW dat Kinheim de weg naar de finale versperde.
Vooral aan slag kwam Kinheim in de laatste wedstrijd te kort. HCAW-werper Jason Godkin kreeg in de eerste zeven inningen slechts twee honkslagen tegen. Hij gooide bovendien driemaal drie keer drie slag en verder driemaal vier wijd. Bij Kinheim stond Duko Jansen (2-2-6-1) de gehele wedstrijd op de heuvel. Hij stond slechts zes honkslagen toe.
De werper van Kinheim moest in de vijfde inning wel toezien hoe HCAW de score opende. Brian Larmonie begon de aanval in deze slagbeurt met een honkslag. Hij kon hierna door naar het tweede honk op een hit van Ronald Jaarsma. Gino Henson knalde hierna de bal ver het buitenveld in. Larmonie sprintte vervolgens richting de thuisplaat. Zijn punt bleek een cruciaal moment in de wedstrijd. De Bussumse relievers Dave Draijer en Michiel van Kampen hielden, evenals Godkin, Kinheim in de slotfase van het scoren.
Neptunus opnieuw te sterk voor Pioniers
Neptunus wil er alles aan doen om de orde in de hoofdklasse te herstellen. De Rotterdammers kennen een ongelukkig seizoen. In juni werd dan wel de Europa Cup I geprolongeerd, maar daarentegen verloor Neptunus voor het eerst sinds lange tijd de Europese Super Cup en de KNBSB-Cup. De eerste opdracht hiertoe is inmiddels volbracht. Pioniers werd met drie opeenvolgende wedstrijden in de Play-Offs opzij geschoven. Hierdoor plaatste Neptunus zich voor het zevende jaar op rij voor de Holland Series.
Op ongelukkige wijze miste Neptunus deze maand voor het eerst sinds 1999 de KNBSB-Cup. De ploeg eindigde op de laatste competitiedag nog wel op de eerste plaats. Het feestje was echter van korte duur. Een protest van HCAW zorgde er uiteindelijk voor dat de Rotterdammers de KNBSB-Cup, voor de eerste plaats in de reguliere competitie, toch nog moesten afstaan aan HCAW.
Hierdoor eindigde Neptunus niet op de eerste, maar op de tweede plaats in de competitie. In de Play-Offs kwam de landskampioen hierdoor tegenover Pioniers te staan. En dat was dezelfde ploeg, die Neptunus begin april in een best-of-three de Super Cup wist te ontnemen. Het was wel de laatste keer dat Pioniers van Neptunus wist te winnen. In de reguliere competitie won Neptunus viermaal (7-3, 1-2, 0-1 en 6-5) en speelden de Rotterdammers eenmaal met 0-0 gelijk tegen de ploeg uit Hoofddorp. Ook in de Summer League werd gelijk gespeeld (3-3).
Hoewel het onderlinge verschil minimaal was, had Neptunus hierdoor wel het mentale voordeel. Helemaal gezien de eerdere ontmoetingen tussen beide ploegen in de Play-Offs. In de afgelopen negen jaar stonden beide ploegen vijfmaal tegenover elkaar in de Play-Offs. Het waren de enige keren dat beide teams elkaar in een eindronde van de hoofdklasse troffen. Hiervan won Neptunus veertien wedstrijden en verloor de ploeg er slechts zes. Alleen in 1997 plaatste Pioniers zich ten koste van Neptunus voor de Holland Series. Het was tevens het enige jaar dat Pioniers de landstitel won. Neptunus veroverde inmiddels al negenmaal het landskampioenschap.
Wedstrijd 1: DOOR Neptunus - Minolta Pioniers 3-2
Neptunus en Pioniers ontliepen elkaar in de eerste wedstrijd van de Play-Offs nauwelijks. Werpers Rob Cordemans (Neptunus) en David Bergman (Pioniers) kregen in de eerste zeven inningen slechts zes honkslagen tegen. Mede hierdoor werd er nauwelijks gescoord.
Neptunus opende nog wel de score, nadat kortestop Raily Legito in de eerste inning het eerste punt had gescoord, maar hierna was het Pioniers de leiding in de wedstrijd overnam. In de derde inning bracht Glenn Romney zijn ploeg op voorsprong. Met Norbert Lokhorst en Michael Duursma (beiden met een honkslag) op de honken knalde hij de bal voor drie honken het buitenveld in.
Na deze derde inning bleef de wedstrijd vier inningen puntloos. Pas in de achtste inning viel de beslissing. Reliever Robin van Doornspeek kende een ongelukkig heuveloptreden. Pinch-hitter Shaldimar Daantji kon de score gelijktrekken na een driehonkslag van Maikel Benner. De catcher van Neptunus, die dit duel drie uit drie sloeg met een honkslag, een tweehonkslag en dus een driehonkslag, kon vervolgens vanaf drie het beslissende punt scoren na een goed uitgevoerde stootslag van Melfried Comenencia.
Neptunus kon in de laatste inning de voorsprong vasthouden. De ploeg kreeg hierbij de hulp van profwerper Ferenc Jongejan. De international, die vorige maand met Nederland deelnam aan de Olympische Spelen, is voor de Play-Offs teruggekeerd naar Nederland. Hij kreeg in de laatste twee inningen nog maar één honkslag tegen.
Wedstrijd 2: Minolta Pioniers - DOOR Neptunus 1-3
In Hoofddorp begonnen beide ploegen aanvallend. Openingsslagman Raily Legito bereikte al meteen het eerste honk na een stootslag-honkslag. Hij sneuvelde echter op zijn weg naar twee na een stootslag van Harvey Monte. Ook Monte kwam niet verder dan het eerste honk. Hij ging uit na een klap van Dirk van 't Klooster richting de korte stop. Van 't Klooster kwam na een honkslag van Percy Isenia nog wel op het derde honk, maar kon niet de score openen.
Ook Pioniers kreeg na een honkslag van Norbert Lokhorst en een velderskeus van Michael Duursma twee lopers op de honken. De score bleef na de eerste inning echter nog altijd 0-0.
Pas in de derde inning scoorde Pioniers het eerste punt. Op het werpen van Eelco Jansen kreeg Glenn Romney vier wijd. Hij kon naar twee op een honkslag van Dè Flanegin. Romney scoorde uiteindelijk vanaf het tweede honk op een klap van Hosé Gomez. De bal stuiterde vlak voor tweede honkman Evert-Jan 't Hoen ongrijpbaar weg.
Lang hield de voorsprong niet stand. In de vierde inning trok Neptunus de stand gelijk. Dirk van 't Klooster kwam met een honkslag op het eerste honk en kon door naar twee op een klap van Percy Isenia, die zelf op het eerste honk sneuvelde. Een tweehonkslag precies langs de linksveldlijn van Roel Koolen stelde Van 't Klooster vervolgens in staat voor de 1-1 aan te tekenen.
Een inning later besliste Neptunus de wedstrijd. Melfried Comenencia sloeg de bal hard over de rechtsvelder Hosé Gomez heen. Hierop kon hij in één keer door naar het tweede honk. Hierna mepte ook Raily Legito de bal over de rechtsvelder van Pioniers heen. Comenencia kon zodoende zijn ploeg op voorsprong brengen. Een fout van werper Richard Orman bracht hierna de eindstand op het scorebord. Orman verwerkte een door Harvey Monte geslagen bal nog wel goed, maar bij zijn poging Legito uit te gooien op drie, gooide de werper volledig langs de derde honkman, waardoor de snelle korte stop van Neptunus voor de 1-3 kon zorgen.
Wedstrijd 3: DOOR Neptunus - Minolta Pioniers 8-7
De afgelopen twee keer dat Neptunus en Pioniers elkaar troffen in de Play-Offs bleek de Rotterdamse ploeg beide keren met 3-0 te sterk. Dit keer was het niet anders. Nadat Pioniers de eerste twee wedstrijden nog goed tegenstand kon bieden, kreeg de ploeg al vroeg in de derde wedstrijd een zware klap te verduren. Startend werper Roger Kops slaagde er geen enkele keer in om greep op de slagploeg van Neptunus te krijgen. Al in de tweede inning kreeg hij de volledige Rotterdamse slagploeg tegenover zich. Met alle honken bezet sloeg Jeroen Sluijter met een korte klap het eerste punt over de thuisplaat. Hits van Raily Legito, Dirk van 't Klooster en Percy Isenia en twee fouten van Pioniers-tweede honkman Jochem Theunissen brachten hierna nog eens vier punten over de thuisplaat. Hoofdcoach Robert Klaver moest hierdoor al vroegtijdig ingrijpen. Kops (1-0-6-1) werd op de heuvel vervangen voor Julian Lampe. Hij kreeg al meteen een honkslag tegen van Roel Koolen, waarop Dirk van 't Klooster het zesde punt kon scoren.
Pioniers kon in de derde inning iets doen aan de achterstand. Honkslagen van Michael Duursma, Glenn Romney en Dè Flanegin brachten de ploeg uit Hoofddorp terug tot 6-2. In de vierde inning vergrootte Neptunus de marge echter weer tot zes punten. Werper Lampe gooide drie keer vier wijd op rij. Met alle honken vol sloeg Roel Koolen de bal voor een honkslag het veld in. Op deze rake klap konden Harvey Monte en Dirk van 't Klooster scoren.
Bij Neptunus gooide Martijn Nijhoff een sterke wedstrijd. Bij zijn debuut in de Play-Offs kreeg de 25-jarige werper, die eind vorig seizoen overkwam van PSV, in de eerste vijf inningen vijf honkslagen tegen. Nadat Dè Flanegin in de vijfde inning met een honkslag twee punten over de thuisplaat had geslagen en zo de achterstand had verkleind tot 8-4 werd Nijhof op de heuvel vervangen voor Jan Naterop.
Deze tweede Rotterdamse werper moest een inning later plaats maken voor Ken Brauckmiller nadat Hosé Gomez en Michael Duursma raak hadden geslagen voor een honkslag. Brauckmiller hield Pioniers in deze slagbeurt van het scoren. In de zevende inning slaagde Pioniers er wel in om te scoren. Dè Flanegin sloeg raak voor zijn derde honkslag in vier slagbeurten. Op een hit van Glennsig Polonius wist Flanegin vervolgens op tijd de thuisplaat te bereiken. Pioniers kwam zodoende terug tot 8-5.
In de slotfase kwam de Hoofddorpse ploeg zelfs nog heel dichtbij een stuntje. Reliever Ferenc Jongejan, die in de achtste inning op de heuvel was gekomen als vervanger voor Brauckmiller, kende een moeizame start. Hij gaf twee vrije lopen weg. Beide lopers konden na een opofferingsslag een honk opschuiven. Op een honkslag van Michael Duursma konden zodoende twee spelers van Pioniers de thuisplaat bereiken. Met een strikeout maakte Jongejan hierna op tijd een einde aan de achtste slagbeurt van Pioniers. Een inning later voegde de werper van Neptunus hier nog eens strikeouts voor Dè Flanegin en Mark Duursma aan toe. Pioniers kwam hierdoor niet meer in de gelegenheid om op gelijke hoogte te komen.
Voor de derde keer op rij was Neptunus hierdoor met 3-0 in wedstrijden te sterk voor Pioniers. Eerder completeerden de Rotterdammers ook al de sweep in 1999 en 2000. Het was de vijfde keer in zes pogingen dat Neptunus Pioniers een halt toe wist te roepen in de Play-Offs.
Terug
| 
